यदि कश्चित् जनः बृहस्पतेः ग्रहदोषेण पीड्यते, स तदा यथाविधि होमं कृत्वा, सुवर्णमये गुरोः प्रतिमायाः पूजनं कुर्यात्। तदनन्तरं, वेदविद् शुचिर्भूत्वा, शान्त्यर्थं स्नानं समाचरेत्। एतत् कृत्वा, न संशयः, ग्रहपीडा नश्यति। तस्य दक्षिणतः, हे मुनेश्रेष्ठ, रमणीयः रुक्मिण्याः वेदिः प्रतिष्ठिता अस्ति। तत्र विष्णुः स्वयम् अपि तदा सलिले निवासं कृतवान्। तत्र स्नानदानहोमादीनि कार्याणि, विशेषतः वैष्णवैर्मन्त्रैः सहितानि। तत्रैव वार्षिकं तीर्थयात्रां सावधानतया समाचरेत्। तत्र या स्त्री अपुत्रा, सा तीर्थयात्रां कृत्वा निःसंशयं पुत्रवती भवति। सर्वान् भोगान् भुक्त्वा, सः विष्णुलोके रमते। तत्र स्नानं कृत्वा, सर्वकामान् आप्नोति। तत्र यथाविधि पूजनं, विशेषतः ब्राह्मणानां, कर्तव्यम्। तत्र पीताम्बरधारी, पुष्पमालाभूषितः, नारदादिभिः स्तूयमानः विष्णुः, कौस्तुभमणिं कण्ठे धारयन्, सर्वाभिलषितफलप्राप्तये पूजनीयः। एवं कृतं यदा, तदा न संशयः, सर्वकामान् लभते। अथ अहं अन्यत् पुण्यस्थानं वर्णयिष्यामि, यत् पापनाशनं, परमशुद्धं, अनुपमं, सर्वकामार्थसिद्धिदं च। तत् रुक्मिणीकुण्डवायव्यप्रदेशे पुण्यस्मृतम्। तस्य रक्षार्थं महाकायैः यक्षैः सम्यक् रक्षितम्। तत्र हरीश्चन्द्रः राजा, राजसूयं, परमं कर्म, अकरोत्। तस्य प्रभावेन, सः मुनिः सर्वश्रेष्ठं धनं प्राप। तत् प्रपञ्चे प्रमन्थुराख्यं, हर्षानन्दनिलयम् इति प्रसिद्धम्। कदाचित् तत्र मुनिः, जितेन्द्रियः, सन्तुष्टः अभवत्। सः उवाच—“वरं वृणु, धर्मज्ञ, न विलम्बं कृत्वा, न चासूयया।” तदा सः मुनिः उवाच—“राज्ञः शापेन मम देहः अतीव दुर्गन्धितः अभवत्।” तद् विज्ञाय, भक्त्या, सः अभिषेकं कृतवान्। तत्र पुण्यतीर्थतोयेन, विधिवत्, श्रद्धया, व्रतम् अकरोत्। ततः सः रूपान्तरेण, सुमधुरं वाक्यं प्राह, अञ्जलिं कृत्वा—“सर्वज्ञ, एतत् स्थानं यथायोग्यं कीर्तिम् आप्नुयात्। तव कृपया, विप्रश्रेष्ठ, यथाशक्ति प्रयत्नं कुरु।” तदा सः प्रशान्तचित्तः, सौम्यवाक्येन, यक्षं प्रति उवाच—“एतत् पुण्यस्थानं ‘धनयक्ष’ इति प्रसिद्धं भविष्यति। एतत् स्नानात् देहसौन्दर्यं, परमं च आश्वासं लभ्यते। अतः पुण्यार्थी जनः यत्नेन तत्र स्नानं कुर्यात्। श्रद्धया यथाशक्ति दानानि दद्यात्, विषेशतः लक्ष्म्याः पूजनं कुर्यात्। पूजनात्, धर्मज्ञ, नव निधयः अपि पूज्याः भवन्ति—महा-पद्म, पद्म, शङ्ख, मकर, कच्छप च। एते अपि अत्रैव कूपे सन्निधिं गमिष्यन्ति, निष्पाप। तत्र सलिले, निधीनां लक्ष्म्याश्च पूजनं कार्यम्। नानाविधान्नानि, विविधानि च वस्त्राणि दातव्याणि। सुवर्णादीनि च द्रव्याणि यथाशक्ति दद्यात्, वित्ते कपटं वर्जयेत्।” एवं पुण्यकथां श्रुत्वा, श्रद्धावान् जनः तत्र स्नानदानपूजनादिभिः सर्वान् कामान् अवाप्नोति, पुण्यं च प्राप्नोति।