सर्वपापैः, ब्रह्महत्यादिभिः महापातकैः अपि युक्ताः जनाः, विष्णोः अस्य परमपुर्याः माहात्म्येन मुक्त्याय पात्राः भवन्ति। द्विजश्रेष्ठ, विष्णोः अयोध्या नाम नगरं पृथिवीं न स्पृशति, तस्य दिव्यत्वं अतिविशिष्टम्। तपोधन, अस्य नगरस्य माहात्म्यं कः वर्णयितुं समर्थः? सहस्रधारात् पूर्वदिशं एकं योजनं यावत् विस्तारः अस्ति; दक्षिणेन च उत्तरतः च सरयू नदी असां यावत् सीमाः सन्ति। ब्राह्मण, मीनरूपं नगरं विष्णोः स्वं इति प्रसिद्धम्। पश्चिमतः गोप्रतारः तस्य शिरः निर्दिष्टम्। पूर्वदिशि तस्य पृष्ठभागः, दक्षिणोत्तरयोः मध्ये मध्यभागः, तस्य पूर्वमाहात्म्यं प्रसिद्धम्, सदा तत्र प्रमुखत्वेन स्थितम्। मुने, कथं एतत् नगरं यशस्वितां प्राप्तम् इति उक्तम्? तदा अगस्त्यः कथयति—कदाचित् विष्णुशर्मा नाम ब्राह्मणः श्रेष्ठः आसीत्। सदा योगध्यानपरः, विष्णुपूजारतः, सः अयोध्यां आगतः, विष्णुः तत्र साक्षात् निवसति इति श्रद्धया। मनसि चिन्तयन्, वीरः तपस्यां कर्तुम् उद्युक्तः अभवत्। ग्रीष्मे पंचाग्निमध्ये स्थित्वा, महान् तपस्वी घोरं तपः अकरोत्। विधिवत् स्नात्वा, विष्णोः पूजां यथानिर्दिष्टं अकरोत्। मनः विष्णौ समर्प्य, श्वासान् यथाविधि नियंत्र्य, सूर्यचन्द्राग्निचक्राणि मनसि स्थापयन्, पीतवस्त्रधारीं शङ्खचक्रगदाधारिणं विष्णुं ध्यायन्। हरिं ब्रह्मरूपेण चिन्तयन्, द्वादशाक्षरमन्त्रं जपन्। ततः ध्यानात् उत्तमः ब्राह्मणः हरिं स्तुत्वा, विष्णुशर्मा नारायणं अनन्यभक्त्या पूजयामास। सः प्रार्थयत्—देवेश, पद्मनयन, कृपां कुरु। जय कृष्ण, जय अचिन्त्य, जय विष्णु, जय अक्षर। जय पापनाशन, जय जन्मतापविनाशक। नमः सर्वेश, नमः भूतनाथ, नमः कैटभवधाय। नमः देवदेवाय, नमः नारायणाय। त्वं सर्वलोकजननी, त्वं एव विश्वपिता। त्वं हविः, त्वं वषट्, त्वं स्वामी, त्वं यज्ञाग्निः। माधव, शङ्खचक्रगदाधर, मां उद्धर। कृपां कुरु, मन्दरधारिन्, कृपां कुरु, मधुसूदन। ततः विष्णुः, विश्वात्मा, गरुडारोहणेन प्रकटितः। सः अच्युतः, शङ्खचक्रगदाधारी, पीतवस्त्रधारी। विष्णुशर्मणः स्तोत्रेण तस्य पापानि नष्टानि। ततः भगवान् ब्राह्मणं उवाच—वरं वृणीष्व, अहं वरदः तव पुरतः स्थितः। विष्णुशर्मा प्रार्थयत्—भगवन्, तव अनन्यभक्तिः मम अस्तु। भगवान् प्रत्युवाच—तव अनन्यभक्तिः, वैष्णवी भक्तिः मोक्षप्रदा अस्ति। भाग्यशालिन्, एष स्थलः तव नाम्ना प्रसिद्धः भविष्यति। भगवान् पातालात् गङ्गाजलम् प्रकटयामास। तेन शुद्धेन जलेन, करुणासिन्धुः भगवान् स्नानं अकरोत्। ततः द्विजश्रेष्ठ, तत्र स्थलः चक्रतीर्थं इति विख्यातम् अभवत्। तत्र स्नानदानाभ्यां पुरुषः विष्णुलोकं प्राप्नोति। पुनः भगवान् विष्णुशर्मणम् उवाच। तत्र विष्णुहरिः, भक्तानां मोक्षदः, प्रतिष्ठितः इति प्रसिद्धः।