एकदा, भक्तिपरायणः कश्चित् एकाग्रचित्तः देवीम् उज्जयिनीं सम्यग् पश्यति स्म। तथा च यः रुद्रभक्त्या एकचित्तेन विशालां पश्यति, स पुण्यश्लाघ्यः भवति। तत्राकूरेश्वराख्ये स्थले, यत्र सिद्धः पितामहः ब्रह्मा निवसति, तत्र कृष्णाष्टम्यां उपोष्य, देवपूजनं कृत्वा, मनुष्यः प्रातःकाले गृहे स्थित्वा केनापि सह न भाषेत। एवं कृत्वा, स घोरपापात् विमुक्तः भवति, मृत्युपरान्तं च ब्रह्मलोकं याति। तत्र ब्रह्मा पद्मासने स्थितः परं पदं चिन्तयति स्म। लोकेषु ये पितरः, ये च पृथिव्यां मानवैः पूज्यन्ते, त एव च तत्र सन्ति। नवग्रहाः, सूर्यः, नक्षत्राणि, यक्षाः, दिक्पालाः, अग्निः, वायुः—एते सर्वे तत्र सन्ति। तदा मुनयः पप्रच्छुः—"कथं भगवन्, त्वं ध्यानं करोति? सर्वं नः कथय।" तदा ब्रह्मा उवाच—"मम द्वे रूपे सन्ति, उभे नित्ये आत्मरूपिणी। यस्य दर्शनात् परं सिद्धिं वयं प्राप्नुमः। यज्ञहेतोः अहं श्रीकण्ठं पार्वतीपतिं याचितवान्। तदा स देवः परमेष्ठिना मां संबोधितवान्। अहं तुभ्यं दत्तवान्, हे भगवन्, महाकालवनं विना; तत्र कपर्दी उक्तवान्—'त्वां समीपं न आगच्छामः।' ततो यज्ञः आरब्धः, नारायणः अध्यक्षदेवतया।" "कपर्दी यज्ञमण्डपं भिक्षार्थं आगतः। तत्र कपर्दी त्वां उक्तवान्—'पुनः गमिष्यामि।' स परमेश्वरः कपर्दी शिप्रानदीं स्नानार्थं गतः। सभा मध्ये कपालसन्निधौ कथं होमः क्रियते? तद् कपालं सभासद्भिः स्वहस्तेन निक्षिप्तम्। एवं, मुनिश्रेष्ठ, कपालस्य अन्तः न लभ्यते।" "ततः महेश्वरः भक्त्या तुष्टः साक्षात् दर्शनं दत्तवान्। स उवाच—'वरं वृणीष्व, हे ब्रह्मन्, यद् यत्ते मनसि स्थितम्।' अहं उक्तवान्—'एतत् परं ब्रह्मस्थानं तुभ्यं दत्तम्, हे चतुर्मुख।' परमेश्वरः वरदः वदन्, सभायाम् अहम् उक्तवान्—'अन्यः वरः मया न वृणीतः।'" "कुशस्थलीमध्ये उज्जयिनीति ग्रामस्य नाम स्थाप्यते। तत्र यः ब्राह्मणः स्नानं करोति, स सर्वपापैः विमुक्तः भवति। तिलाः, वस्त्राणि, फलानि, पिष्टकानि च—एतानि सर्वाणि आदौ ऋग्वेदाय यजुर्वेदाय च दत्त्वा, वेदान् आहूय, पितामहः तुष्टः भवतु।" "यत् पुण्यं सर्वतीर्थेषु विद्यते, तत् मण्डाकिन्यां अपि दृश्यते। मण्डाकिन्यां दानं दशगुणं फलप्रदं भवति, न संशयः। कार्तिके घृतदुग्धा गौः, माग्हे तिलमयी च गौः दातव्या। वाङ्-मनः-कायजं पापं, यच्चातिपापिष्ठं, तत् सर्वमलम् केवलं मण्डाकिन्याः दर्शनाद् नश्यति। पृथिव्यां न किञ्चन तीर्थं मण्डाकिन्याः समं दृश्यते।" "यः मण्डाकिन्यां स्नात्वा श्राद्धं करोति, यश्च भक्त्या सदा पितामहम् आलोकयति, तस्य विषये न संशयः, एष सत्यम्, हे तपस्विनः। एवं तद्रूपेणैव महेश्वरः तत्र स्थितः।" एवं महात्मनां चरितं, पुण्यक्षेत्राणां माहात्म्यं, भक्तेः च प्रभावः शास्त्रेण निरूपितम्।