एतेनैव शरीरम् उपयाय रुद्रलोकम्। तदनन्तरं, सर्वपापनाशनं यत् तव कथयिष्यामि शृणु। श्राद्धं कृत्वा, महाकालं ईशानं च भगवन्तं नमस्कृत्य, ततः गणेशं पिङ्गलेश्वरं च समीपं गत्वा, महाकालेश्वरं प्राप्त्वा पुनः स्नात्वा, इन्द्रियाणि संयम्य, ईशानदिशि रात्रौ उपवासं कृत्वा रात्रिं यापयेत्। द्वादशीदिवसे, पूर्ववत् प्रातः स्नात्वा, नरः प्रव्रजेत्। तथा त्रयोदशीदिवसे, पश्चिमे बिल्वेशं पूजयेत्। अमावास्यायां, शुद्धः स्नात्वा, महाकालेश्वरं पूजयेत्। गीतनृत्यादिकं कृत्वा, प्रणम्य क्षमाप्रार्थनां कुर्यात्। शिवपूजायुक्तान् पञ्च ब्राह्मणान् भोजयेत्। सुवर्णेन नव वस्त्रैः च तान् सत्कृत्य, बिल्वेशाय अश्वं, उत्तरेशाय वृषभं दद्यात्। यः एवं कुर्यात्, हे व्यास, तस्य पुण्यं फलञ्च शृणु। सः पितृपितामहैः मातृपितामहैः कुलैः च स्वर्गे रमते। तेन सप्तद्वीपवती पृथिवी प्रदक्षिणीकृता। यः पद्मावतीं पश्यति, पद्मैः पूजयति, अथवा सुवर्णमन्दिरं सुवर्णसदृशैः पुष्पैः, यः अवन्तिनीं त्रिलोकविख्यातां देवीं पश्यति, अमरावतीं भक्त्या पद्मैः पूजयति, एकचित्तया उज्जयिनीं देवीं भक्त्या पश्यति, तथा विशालां रुद्रभक्त्या एकचित्तया पश्यति, यत्र अकूरेश्वरः नाम्ना, यत्र सिद्धः पितामहः ब्रह्मा वसति, तत्र कृष्णाष्टम्यां देवपूजां कृत्वा उपवासं कुर्यात्। गृहस्थः प्रातः कस्यापि सह संवादं न कुर्यात्। सः घोरपापात् विमुक्तः, मृत्युपर्यन्तं ब्रह्मलोकं गच्छति। ब्रह्मा पद्मे स्थितः परमं पदं चिन्तयति। लोकानां पितरः ये पृथिव्यां मनुष्यैः पूज्यन्ते। ग्रहाः, सूर्यः, तारा, यक्षाः, दिशापालाः, अग्निः, वायुः—हे देवेश, कथं त्वं ध्यानं कुरुषे? सर्वं तद् वद। मम द्वे रूपे, उभे नित्ये, आत्मरूपे। यस्य दर्शनात् परमसिद्धिः प्राप्यते। यज्ञार्थं श्रीकण्ठं पार्वतीपतिं अहं याचितवान्। तेन देवेन परमेष्ठिना माम् अभाषितम्। अहं त्वं दत्तवान्, हे भगवन्, महाकालवनं विना; कपर्दिन् तत्र उवाच—'न ते समीपं आगच्छामः।' ततः यज्ञः आरभ्यते, नारायणः अधिदेवता। कपर्दिन् यज्ञमण्डलं भिक्षां याचन् आगच्छत्। तत्र कपर्दिन् त्वं उवाच—'पुनः गमिष्यामि।' कपर्दिन् परमेश्वरः शिप्रानदीं स्नानाय जगाम। कथं तत्र समवायेषु कपालसन्निधाने हविः दीयते?