तत्र तद् दिव्यं क्षेत्रं सर्वतो योजनेन विस्तारं प्राप्नोति, सर्वतः शोभितं भूषणैः समलङ्कृतम्। तस्य सर्वेषु दिशासु सुवर्णकलशैः भूषिताः तोरणानि दीप्तिमन्ति विराजन्ते। तत्र महेश्वरेण नियुक्ताः महाबलिनः द्वारपालाः स्थिताः। पूर्वदिशि पिङ्गलेशः बालरूपधारी अग्निसमप्रभः तिष्ठति। दक्षिणे च योगिश्रेष्ठः कायावरॊहणेश्वरः विराजते, स च महेशेन नियुक्तः वरुणदिग्भागे स्थितः। स शंकरप्रसादेन सर्वकर्माणि साधयति। ये जनाः तत्र मृत्युमुपयान्ति, ते सर्वकामधुक् दिव्यरथैः रुद्रपुरं यान्ति। पञ्चानाम् ईश्वराणां प्रतिपूर्वकं नमस्कृत्य, सर्वपापैः विमुच्यते, अपि च जन्मजन्मान्तरार्जितैः पापैः। सः एतेनैव शरीरेण रुद्रलोकं गच्छति। इदानीं शृणु, अहं तवां सर्वपापप्रणाशकं कर्म कथयामि। श्राद्धं कृत्वा, महाकालं च ईशानं नमित्वा, ततः गणेशं पिङ्गलेश्वरं समुपेत्य, महाकालेश्वरं गत्वा पुनः स्नात्वा, जितेन्द्रियः स्यात्। रात्रौ ईशानदिकि उपवासनिशां यापयेत्। द्वादश्यां तु प्रातः स्नात्वा यथापूर्वं प्रव्रजेत्। त्रयोदश्यां च पश्चिमदिशि बिल्वेश्वरं पूजयेत्। अमावास्यायां शुद्धः स्नात्वा महाकालेश्वरं पूजयेत्। गीतनृत्यादिकं कृत्वा, सः प्रणम्य क्षमां याचेत्। पञ्च ब्राह्मणान् शिवभक्तान् भोजयेत्। तान् सुवर्णेन नववस्त्रैश्च सत्कृत्य, बिल्वेश्वराय अश्वं, उत्तरदिशि उत्तरेश्वराय वृषभं दद्यात्। एवं यः करोति, हे व्यास, तस्य पुण्यफलम् शृणु। सः पितृभिः मातामहैः कुलैश्च स्वर्गे मोदते। स एव सप्तद्वीपवतीं पृथिवीं प्रदक्षिणं कृतवान् इव भवति। यः पद्मावतीं पश्यति, पद्मैः पूजयति, अथवा सुवर्णमन्दिरं सुवर्णसदृशैः पुष्पैः पूजयति, यः त्रैलोक्यविख्यातां अवन्तिनीं देवीं पश्यति, भक्त्या अमरावतीं देवीं पद्मैः पूजयति, एकचित्तेन उज्जयिनीं देवीं भक्त्या पश्यति, भक्त्या रुद्राय चित्तैक्येन विशालां पश्यति, यत्र अकूरेश्वरः नाम्ना, यत्र सिद्धः पितामहः ब्रह्मा निवसति, तत्र कृष्णाष्टम्यां उपवास्य देवपूजनं कृत्वा, गृहस्थः प्रातः कस्यचित् सह न भाषेत। एवं कृत्वा सः घोरपापात् विमुक्तः, मृत्युपर्यन्तं ब्रह्मलोकं गच्छति। तत्र कमलासनः ब्रह्मा परं पदं चिन्तयन् आसीनः। लोकानां पितरः, ये मनुष्यैः पृथिव्यां पूज्यन्ते, ग्रहाः, सूर्यः, ताराः, यक्षाः, दिक्पालाः, अग्निः, वायुः च — एते सर्वे तत्र सन्ति। भगवन्, त्वं कथं ध्यानं करोति? एतत् सर्वं वद।