स्निग्धया, श्रद्धया च, देवी यदा सुरापानमांसान्नादिभिः विविधान्नैः पूज्यते, तदा महतीं फलप्राप्तिं साधयति। विशेषतः ये जनाः महानवम्यां महिषेण देवीं पूजयन्ति, तेषां पुण्यफलं अतुलम्। तद्विषये श्रोतुमिच्छामि, हे पापनाशिनी। सनाथकुमारः उवाच— कृतयुगारम्भे, ब्रह्मा, लोकपितामहः, पूर्वं स्थितः। तदा भगवती रात्रिः तस्य पुरतः उपस्थितवती। सा देवीमिदं उवाच— “हे देवी, शृणु, कर्तव्यं ते यदस्ति, तथा तत्त्वं वस्तुनः। तत्र असुरराजः तारकः नाम, देवद्विषः, अजयः स्थितः। अतः, यदि महेशः तव वरं ददाति, तदा सुतं जनयिष्यति। शङ्करस्य पत्नी सा सती, दक्षस्य कन्या आसीत्। सा हिमवत्पुत्री भूत्वा, लोकपावनी, पुनः जन्म लप्स्यते। हिमगिरिगुहायां, सिद्धैः सेवितायां, सा घोरं तपः कृतवती। तस्याः तपसः प्रभावात्, महादेवः तत्र जन्म लप्स्यते। देवी जन्मसमये, प्रकाशमयी, अल्पबुद्धिः स्यात्। तयोः उभयोः तपोनिष्ठयोः योगः, उत्तमः संयोगः भविष्यति। तत्र, देवकार्यार्थं, मुनिवचनानुसारं कार्यं कुरु। मातः, गर्भस्थायाः तस्याः, स्वस्वरूपेण तामानन्दय। सा हास्यं कृत्वा, “काली” इति प्रसिद्धा भविष्यति; ततः सती कोपमाविश्यति। सा शर्वं प्रभुं, चन्द्रसूर्यप्रभं, जन्म दास्यति। त्वं अपि, हे देवी, दुष्टान् असुरान्, यः लोकजितः, हन्तुम् अर्हसि। तस्याः योगेन, त्वं असुरविनाशाय समर्था भविष्यसि। गौरी व्रतानि सम्पूर्ण्य, गौरी नाम्ना प्रसिद्धा भविष्यति। ततः, त्वत्तः अपि, सहजांशः उत्पन्नः भविष्यति। हे वरदाता, लोकः त्वां एकानंशां इति, नानारूपैः, नानाविभागैः, सर्वकामप्रदायिनीं पूजयिष्यति। त्वमेव गायत्री, ओंकारमुखी, वेदवाचिनी। जनानामध्ये, कमला; शूद्राणां मध्ये, मातरः। प्रसिद्धानां कीर्तिः, सर्वदेहिनां श्रीः। भूषणिनां शोभा, हृष्टकर्मणां शान्तिः। समुद्रसीम्नां महान् सीमः, क्रीडायाः क्रीडा। एवं, हे देवी, नानारूपैः लोकेषु पूजिता, सर्वकामाः निःसंशयं ते सिद्ध्यन्ति। इत्येवम्, उत्पन्ना सा देवी ब्रह्मणा स्तुतवती। यत्र पार्वती नीतवती, हरः सिद्धिम् प्राप्तवती, तत्र द्वौ महाबलिनौ दानवौ, चण्डः प्रचण्डः च, जातौ। तत्र, हिमगिरिपतिः, हस्ते अक्षदायकं च, अक्षपात्रं च धारयन् दृष्टः। तदा, “देवदेवी!” इति ह्वयन्, “अहं तव दासः” इति उक्त्वा। तस्मिन्नेव, भगवतः अनुरक्ते सति, तौ देवकण्टकौ दानवौ आगतौ। ततः, नन्दी ताभ्याम् त्रिशूलाभ्याम् विदारितः। शिलादपुत्रं नन्दिनं तदा आहतं दृष्ट्वा, स उवाच— “तौ महादानवौ हन्तव्यानौ, मारयेताम्।” यदा तौ महाबलिनौ दानवौ तया हतौ दृष्टौ, तदा लोके त्वं हरसिद्धी इति प्रसिद्धा भविष्यसि; एवं सा महाकाले हरसिद्धी नाम्ना विख्याता अभवत्।