शङ्करादित्यरूपं तदा समुत्थितं, यः लोकानां कृपाप्रदः सञ्जातः। तत्र त्रिपुरान्तकस्य निवासः, धन्यं तद्वै स्थानमिति ख्यातम्। तदनन्तरं ब्रह्मादिभिः सर्वैः श्रेष्ठदैवतैः परमं तुष्टिम् अनुभूतम्। ते च देवा दिव्यरूपाणि धारयित्वा, शोभया सह तत्रावततारुः। यत्र शङ्करादित्यस्य दर्शनं, तत्र न जातु वृद्ध्यादिभिः दुःखं, न मृत्युः, न शोकः, न च व्याधयः, न च क्लेशः, न दारिद्र्यं, न बान्धववियोगः। एवं ह्यत्र प्राचीनकाले त्रिशूलधारिणा देवेन्द्रेण स्वयं कथितम्। तत्रैव, मुनिश्रेष्ठ, परमपुण्यतीर्थं स्वनाम्ना स्थाप्यते। किल, कदाचित् व्यासः तत्र कपालमप्सु प्रक्षालयितुम् आगतः। स स्नात्वा तदकपालं भूमौ न्यस्य, तस्मिन्नुत्तमतीर्थे, तत्क्षणाद् ब्रह्मरक्तेन पूरितम्। तत्र श्राद्धं तर्पणं च कृत्वा सर्वं अक्षयं भवति। तत्र ऋषिशार्दूलाः स्वकुलं चिन्तयन्तः तिष्ठन्ति। यावता यवैः पिण्डैः, पायसेन, यवान्नेन वा तिलमाषयुतम्। द्वादशवर्षाणि तत्र पितरः नूनं तृप्तिम् आप्नुवन्ति। ते पितॄन् तर्पयन्ति, स्वर्गश्च तेषां नित्यं अक्षयः। एषा अक्षयता स्वयं ब्रह्मणा स्वयम्भुवेणोक्ता। न वाराणस्यां, न गयायां तादृशी तृप्तिः स्यात्। यदि कश्चित् अन्यस्य कामनया तत्र श्राद्धं करोति, नवम्यां, अष्टम्यां, अमावास्यायां, पौर्णमास्यां वा, ब्रह्मणे, इन्द्राय, रुद्राय, देवाय, सूर्याय, अग्नये, पितृगणाय, सर्पेभ्यः, पितृगणाय, यच्चान्यत् पृथिव्याम् अस्ति, कृष्णपक्षस्य पञ्चदश्यां, विप्रश्रेष्ठ, तत्र श्राद्धकाले पितृगणाः तदनुज्येष्ठैः तृप्तिम् आप्नुवन्ति। श्रद्धया श्राद्धं कर्तव्यम्; तेन पितरः तुष्टाः भवन्ति। ये च श्राद्धं पिण्डप्रदानं च कुर्वन्ति, ते तत्र आगत्य, विधिवत् स्नात्वा, सर्वान् कामान् आप्नुवन्ति। जनानां मनः, वित्तं च शुद्धं भवति; कालः, विधिश्च शुभः इति प्रसिद्धम्। तत्र दशाश्वमेधफलम् आप्यते, पुरुषश्रेष्ठ। मनुना, पुरुषाधिपेन, ययातिना, अत्रिणा, भृगुणा, व्यासेन, दत्तात्रेयेन च, तत्र स्नानकर्मणा दशाश्वमेधस्य फलं लभ्यते। तदेव फलं विप्रश्रेष्ठ पुनः पुनः उक्तम्। पूर्वोक्तस्य देवस्य दर्शनस्पर्शाभ्यां तदेव फलं सिध्यति। अश्वं शुभलक्षणयुक्तं ब्राह्मणाय दातव्यम्। तेन शिवलोकमध्ये सहस्रसंवत्सराणि सम्मानं प्राप्नोति। एवं श्रीस्कन्दमहापुराणे, एकाशीतिसहस्रसंहितायां, पञ्चम्यवन्त्यां, अवन्तिक्षेत्रमाहात्म्ये, सप्तदशोऽध्यायः 'दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनं' समाप्तम्। यः विधिपूर्वकं पूजनं करोति, स सर्वसिद्धिफलं प्राप्नोति। सर्वाणि च ऐश्वर्याणि—अणिमा, महिमा, सिद्धौषधिसम्पत्तयः—सर्वं तुष्ट्या लभ्यते, अत्र संशयः नास्ति।