तत्र तु स मसूरान् मापयित्वा तत्रैव पेषयेत्। ये जनाः श्रद्धया दुःखनाशिनीं शीतलां पश्यन्ति, तेषां रोगभयं नास्ति, न च ग्रहपीडा भवति। इति श्रीस्कन्दमहापुराणस्य अवन्तिखण्डे अवन्तिक्षेत्रमाहात्म्ये शीतलामाहात्म्यवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः समाप्तः। तत्रैव श्रद्धया पितॄणां निमित्तं श्राद्धं कार्यं। एवं कृत्वा सः स्वपितॄन् सहात्मना उद्धरेत्, हे व्यास। तत्र भैरवस्य पुरतः पूर्वदिशि देवी अम्बिका तिष्ठति। महानवम्यां तु पात्रं समर्प्य भक्त्या देवीमुपहारं दत्त्वा सर्वसिद्धिं प्राप्नोति। तत्र स्नात्वा भक्त्या महेश्वरं सम्पूजयेत्। इति पञ्चमस्कन्धस्य अवन्तिखण्डे स्वर्गद्वारमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः समाप्तः। तत्र केवलं दर्शनात् सुतसम्पन्नो भवति नरः। चत्वारः सागराः—लवण, क्षीर, दधि, मधुर—इति। तान् केन स्थापितान्, हे मुनिश्रेष्ठ, तन्मे ब्रूहि, ये सुद्युम्नेन स्थापिताः। जम्बूद्वीपः शोभनः शतसहस्रयोजनपरिमितः। शाकद्वीपे क्षीरसागरः द्विशतसहस्रे, शाल्मल्यां इक्षुरससागरः अष्टशतसहस्रे स्थापितः। एते चत्वारः सागराः पृथिव्यां परिकल्पिताः। तस्य पत्नी सुदर्शनाख्या सुशोभना। सा दाल्भ्यमुनिं दृष्ट्वा पुत्रकाम्या पप्रच्छ—कथं सर्वलक्षणसम्पन्नः पुत्रो मम स्यात्? तदा स्वयम्भूः ब्रह्मा, लोकसृष्टिकर्ता, उक्तवान्—यदा राजानः तेषु स्नात्वा स्युः, तदा तव पुत्रः जायते। दाल्भ्यस्य वचनेन च अद्भुतकथया च सः गन्धमादनं गत्वा शंकरं तुष्टाव। तदा शंकरः उक्तवान्—"अवन्तिं गच्छ राजन्, तत्र ते दिव्यः पुत्रः भविष्यति। मेरुप्रतीके भूमौ, शंकरस्य समीपे, ये त्वया विनियुक्ताः, ते तत्र कौशलसम्पन्नाः सदा स्थास्यन्ति।" इति उक्त्वा महादेवः दृष्टेः अन्तर्धानं चकार। सः कुशस्थलीं प्राप्त्वा सागरान् अपश्यत्। ततः सः मनसा सर्वलक्षणसम्पन्नं पुत्रं कामयामास—यावत् कालं राजमार्गे समीपे तिष्ठेयुः तावत्। तव पुत्रः सर्वमङ्गललक्षणैः युक्तः भविष्यति। अस्मिन्मङ्गले देशे, हे राजन्, वयं कौशलसम्पन्नाः सह स्थास्यामः। तेषां मध्ये यः तीर्थयात्रां करोति, तस्य पुण्यफलं शृणु। तत्र पितृभक्त्या पिण्डदानं कुर्यात्। ततः वेदविद्यायुक्तब्राह्मणाय मण्डकं दद्यात्। सुवर्णं च वेदपारगब्राह्मणाय दद्यात्। यथोचितद्रव्यफलैः सम्यक् अर्घ्यं दद्यात्। तत्र ताम्रपात्रेण क्षीरं दद्यात्। तथैव इक्ष्वाब्धौ सः सुशर्करां ब्राह्मणाय दद्यात्। सः शुभां श्रीं सुतान् च प्राप्नोति। मृत्युपरान्तं चतुर्दशेन्द्रकालपर्यन्तं स्वर्गं लभते। एवं परमं तीर्थं लीलया देवेन निर्मितम्।