विद्याधरत्वं मम शापात् परित्यज्य सः इदानीं एषा अवस्थाऽभूत्। भगवन्, मया अज्ञानतः किञ्चिद् अपराधः कृतः इत्युक्ते, तदा शक्रः तं विद्याधरं प्रत्युवाच। तस्य स्थलस्य उत्तरदिशि परमं तीर्थं विद्यते। तत्र भक्त्या स्नानेन विद्याधरपतित्वं लभ्यते। इति शक्रवचनेन सः अवन्तिदेशं प्राप्नोत्। तस्य तीर्थस्य प्रभावेन स्वं स्थानं पुनः प्राप। यः कश्चित् तत्र पुष्पैः चन्दनैः च अभिषेकं करोति, तस्य सम्पूर्णाभीष्टफलप्रदं तीर्थं तत्र प्रसिद्धं अस्ति इति सनत्कुमारः उक्तवान्। यः तत्र स्नानं करोति, सः शतगवां पुण्यं लभते। तत्र माषान् माप्य पेषणं कार्यम्। ये जनाः भक्त्या दुःखनाशिनीं शीतलां पश्यन्ति, तेषां रोगभयं ग्रहपीडां वा नास्ति। एवं द्वादशोऽध्यायः — अवन्तिखण्डे शीतलामाहात्म्यवर्णनं — श्रीस्कन्दमहापुराणे समाप्तः। तत्रैव श्राद्धं भक्त्या पितॄणां कृते कर्तव्यम्। सः पुरुषः स्वयम् अपि पितॄन् उद्धरति। भैरवस्य पुरतः अम्बिका देवी पूर्वदिशि स्थिताऽस्ति। महतीं नवम्याम् पात्रं समर्प्य भक्त्या देवीं पूजयन् सर्वसिद्धिं लभते। तत्र स्नानं कृत्वा भक्त्या महेश्वरस्य पूजनं कार्यम्। एवं त्रयोदशोऽध्यायः — स्वर्गद्वारमाहात्म्यवर्णनं — अवन्तिखण्डे समाप्तः। तत्र तं दृष्ट्वा एव पुत्रसम्पन्नः भवति। तत्र चत्वारः समुद्राः सन्ति — लवण, क्षीर, दधि, मधुर। तेषां स्थापनेन, हे मुनिश्रेष्ठ, सुद्युम्नेन कतमः स्थापितः इति ब्रूहि। जम्बूद्वीपः शोभनः शतसहस्रयोजनपरिमितः। शाकद्वीपे द्विसहस्रयोजने क्षीरसमुद्रः, शाल्मल्यां चाष्टाशतसहस्रयोजने इक्षुरससमुद्रः प्रतिष्ठितः। एते चत्वारः पृथिव्यां समुद्राः कीर्तिताः। तस्य पत्न्यः सुदर्शनानाम्नी सुशोभना। सा मुनिं दाल्भ्यं दृष्ट्वा पुत्रकामया पप्रच्छ — कथं सम्पूर्णलक्षणयुक्तः पुत्रः स्यात्? ब्रह्मणा स्वयम्भुवाऽस्मिन् विषये उक्तम् — ये राजानः तेषु स्नाताः, तदा पुत्रः भवति। दाल्भ्यवाक्येन च अद्भुतकथया सः गन्धमादनं गत्वा शंकरं तुष्टाव। तदा शंकरः अवन्तिं गच्छ, तत्र ते उत्तमः पुत्रः भविष्यति इति उक्त्वा — मेरुसदृशे स्थले, शंकरस्य समीपे, ये त्वया याचिताः, ते कुशलपूर्वकं सदा तत्र स्थिताः भविष्यन्ति इति न्यवेदयत्। एवं उक्त्वा महादेवः दृष्टेः अन्तर्धानम् अकरोत्। सः कुशस्थलीं प्राप्त्वा समुद्रान् दृष्टवान्। सः मनसा सर्वलक्षणयुक्तं पुत्रं वाञ्छन्, राजभूमौ तावत्कालं स्थितव्यम् इति निश्चितवान्। तव पुत्रः सर्वमंगललक्षणयुक्तः एव भविष्यति। अस्मिन्नमंगलस्थले वयं कुशलपूर्वकं सहैव स्थास्यामः इति उक्तम्। एवं श्रीस्कन्दमहापुराणस्य अवन्तिखण्डे तीर्थमाहात्म्यस्य, शीतलामाहात्म्यस्य, स्वर्गद्वारमाहात्म्यस्य च वर्णनं सम्यक् प्रवृत्तम्।