तस्मात् तत् पुण्यस्थानं गोप्रताररूपेण प्रसिद्धं अभवत्। तत्र, ब्राह्मण, यदि शतजन्मानां अनन्तरं अपि सायोजन्यम् प्राप्तं भवति, न संशयः—गोप्रतारे भक्त्या हरिः दृढं प्रतिष्ठितः। विद्वान् अपि यः गोप्रतारे स्नानं करोति, स निःसंदेहं शुद्धः भवति। विशेषतः कार्तिकमासे, यः इन्द्रियजयः स स्नानं कुर्यात्; जनाः अयोध्यां आगच्छन्ति विशेषतः गोप्रतारे स्नानार्थम्। न किञ्चन तीर्थं गोप्रतारसमं पूर्वं अभवत्, न भविष्यति। यः अपवित्रं त्यक्त्वा शुद्धशरीरः शुक्लवस्त्रधारी भवति, स पापरहितः भवति। धर्मज्ञ, यावन्ति दिव्यानि तीर्थानि भूमौ सन्ति, तानि सर्वाणि गोप्रतारदिने जप, होम, स्नान, दानं यथाशक्ति कर्तव्यम्। कार्तिकमासे एतत् प्राप्त्वा सर्वाणि तीर्थानि अपि प्राप्यन्ते। गोप्रतारदिने स्नानं सर्वपापानि नाशयति; सर्वपापविमुक्तः भवति, विचारस्य आवश्यकता नास्ति। विशेषतः ब्राह्मणपूजा विष्णुं उद्दिश्य कर्तव्या। अन्नं विविधं, सुवर्णं, वस्त्राणि च दातव्यानि। सूर्यग्रहणे कुरुक्षेत्रे, चन्द्रग्रहणे नर्मदायां च। घृतदीपः वा तिलतैलदीपः अपि दीयते। तेन सर्वयज्ञाः सिद्ध्यन्ति, तीर्थस्नानं सम्पूर्णं भवति। विविधानि तीर्थानि सन्ति, यानि भोगमोक्षदायकानि। यः वेदविद्यायुक्ताय ब्राह्मणाय सुवर्णं किंचित् ददाति—गोप्रतारनाम्नि त्रैलोक्यप्रसिद्धे तीर्थे, द्विज—यः तत्र स्नानं कृत्वा ब्राह्मणान् तर्पयति, स जनः—यः तत्र मासपर्यन्तं एकभोजनव्रतं पालनं करोति—यः गोप्रतारे अग्निप्रवेशविधिं यथाशास्त्रं करोति—यः तत्र विष्णुभक्त्या उपवासं करोति—यः गोप्रतारे गोविन्दं पूजयति, नर—यः गोविन्दाय धूपं ददाति, तस्य अग्निहोत्रफलं लभ्यते। विद्वन्, एतत् स्थानं अतीव अद्भुतं वर्णितम्। स्वर्गद्वारे स्नानं कृत्वा दशसुवर्णसमानं पुण्यं प्राप्नोति। उत्तमतीर्थे पर्वकाले दशसुवर्णसमानं फलम्। उपवासं कृत्वा, शुद्धः स्नानं कृत्वा, विष्णुपूजायाम् यतमानः—यावत् पुण्यं स्वर्गे, पृथिव्यां, पाताले च प्रतिध्वन्यति। पूर्णिमायां प्रातः शुद्धमना स्नानं कृत्वा—यथाशक्ति अन्नं दत्त्वा ब्राह्मणान् तर्पयित्वा—सर्वव्यापिनं गुह्यं हरिं दृष्ट्वा विशेषतः पूजां कृत्वा—स्वर्गद्वारे मध्याह्नस्नानं विधिवत् कर्तव्यम्। एवं गोप्रतारे एषा उत्तमा विधिः; यः पुण्यकीर्ति स्नानं तत्र महायत्नेन करोति, स परमं फलम् प्राप्नोति। सीताकुण्डस्य उत्तरपश्चिमे गुणसुन्दरः स्थितः। तत्र, पुरा राजा दशरथः पुत्रेष्टिनाम्नं यज्ञं अकरोत्। स सन्तुष्टः, दानशीलः, यज्ञं सम्पूर्णं कृतवान्। स सुवर्णपात्रे उत्तमं हविः आदाय, तं चतुर्धा विभज्य स्वभार्येभ्यः दत्तवान्। तत्र तस्य दुर्लभं पायसं प्राप्तम्, यः जलप्रकाशितः, परमं फलम् दत्तवान्।