ये केचन महाकालक्षेत्रे प्राणान् त्यक्त्वा उपवासेन मरणं प्राप्नुवन्ति, त एव पुरुषाः, सांख्यपथानुसारीणः, रुद्रं स्तुवन्तः सर्वदुःखविनिर्मुक्ताः भवन्ति। ये च शूद्राः महाकालवने उपवासेन देहं त्यजन्ति, ते सर्वे सिंहयुक्तरथैः आदित्यसदृशप्रभया युक्ताः उन्नतिं यान्ति। ते रथाः नाना वर्णैः शोभमानाः सुवर्णसमृद्धाः सुरभिगन्धयुक्ताः, अनुपमगुणशोभिताः, अप्सरसां गीतवाद्यनिनादैः सहिताः भवन्ति। पताकाध्वजैः विभूषिताः, नानारवमणीनिनादैः प्रतिध्वनिताः च तत्र दृश्यन्ते। एवं रुद्रलोकं प्राप्ताः ये दृढनिश्चयेन उपवासेन मृत्युम् उपयान्ति, ते मर्त्यलोके ब्राह्मणकुले धनाढ्याः कुलीनाः श्रीमन्तश्च पुनरावर्तन्ते। यः पुनः महाकालवने गोमयं संयोजयति, स रुद्रलोक एव कल्पान्तपर्यन्तं वसति। तत्र महाभोगान् अनुभूय, स इह नृपतिरूपेण जातो भवति। ये स्वधर्मनिष्ठाः क्रोधं जित्वा इन्द्रियाणि निगृह्य वर्तन्ते, ते रुद्रलोकं यान्ति—अत्र मम चेतसि किंचित् संशयो नास्ति। अपि च, ये पुण्यक्षेत्रे न वसन्ति, न च नियमपरायणाः, ये मूकाः, जडाः, अन्धाः, बधिराः, ये च तपोविहीनाः, नियमरहिताः, कालवेगेन मृत्युम् उपयान्ति, हे व्यास, ते अपि रुद्रलोकं प्राप्नुवन्ति। तत्र दिव्यशरीरसम्पन्नाः सर्वभोगैः युक्ताः भवन्ति। पूर्वं कदाचित् काल्याः पार्वत्याः च निन्दया विवादः शिवगौरीयोः अभवत्। तदा तत्र विवादनाशनं नाम कूपः आरभ्य स्थापितः। तस्मिन्पवित्रस्थले यः पुरुषः स्नानं कृत्वा महादेवं पूजयति, यः तत्र किञ्चित् चन्दनस्य अंशमपि ददाति, यः मुनिश्रेष्ठ तत्र भूमिं दानं करोति, एकां गावं, एकं कामं, एकाङ्गुलमात्रं भूमिं वा ददाति, गावः, अश्वः, तिलाः, वस्त्रं, पात्रं, ताम्रदोहनपात्रं वा ब्राह्मणेभ्यः ददाति, तेषां लोकाः नित्यं अक्षया भवन्ति। तत्र सा देवी सर्वलोकपापहरिणी प्रतिष्ठिता। यः तत्र स्नानं कृत्वा मातॄणां पृष्ठं सन्मान्य पश्यति, स ततः पन्थानं प्रतिपद्येत। स्वदेशे परदेशे वा, पर्वते वने वा, ग्रहपीडायां, राजभयादिषु च, यः देवीम् उद्दिश्य ब्राह्मणः स्यान्, स इच्छितफलप्राप्तिम् आप्नोति। यः देवीमुपस्थाय स्नानं करोति, स परमसिद्धिं प्राप्नोति। यः फलकुम्भेन विधिवत् स्नात्वा देवीमुपतिष्ठति, तस्मै षण्मुखसमानः पुत्रः जायते। यः तत्र स्नाति, स रूपसम्पन्नः, सौभाग्यशाली, श्रीमान् च भवति। एवं राजा पुरूरवा इदं संपद्यमानं प्राप, स इलायाः वंशजः स राजा आसीत्। यथा तेन तस्मिन्काले तद् स्थापितम्, तथा किमर्थं पुरूरवा दिव्यां अप्सरसं पत्नीत्वेन प्राप, इति सर्वं यथावत् आख्यातुं त्वत्तः इच्छामि। तयोः द्वयोः बदरिकाश्रमे वसतः, इन्द्रः भीतः अभवत्। ये इन्द्रेण प्रेषिताः विघ्नोत्पत्त्यर्थम् उपागताः, ते सर्वे तत्र संगताः। ते विघ्नाय आगत्य, तस्मिन्काले तौ देवौ संवादं कृतवन्तौ।