रुद्रस्य कारणं अपि तत्र उक्तं, यत् इच्छितं पदं सञ्जायते। तद् तत्त्वं मूलप्रकृतौ जडं इति गणितम्। प्रयोजनभेदं विज्ञाय तत्त्वं अनिर्दिष्टसङ्ख्यम् अभिहितम्। एवं तस्य स्वरूपं तत्त्वसङ्ख्या च यथार्थं निरूपिता। सा सङ्ख्यायाम् उपनिष्ठा भक्ति: विद्वद्भिः आध्यात्मिकी इति मन्यते। अन्यः तु प्राणायामनिष्ठः सततं संयत इन्द्रियः ध्यानं कुर्वन् तिष्ठति। सः हृदयकमलमध्ये स्थितं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं एकं चिन्तयति। श्वेतं शुभं दशबाहुं वरदाभयदक्षिणं हस्तैः शोभितम्। यः रुद्राय साक्षात् भक्तः स रुद्रभक्तः इति कथ्यते। एतत् रुद्रेणैव ब्रह्मादिसभायाम् प्रतिष्ठितम्। ते सर्वे लोभमदस्नेहसंगरहिताः सन्ति। त्रिविधकर्मणा सदा प्राणिनां अभयदानं कुर्वन्ति। ये ब्राह्मणाः पुण्यक्षेत्रेषु विविधयज्ञानुष्ठानपराः सन्ति, ते दुराराध्यं अक्षरं ब्रह्मसायुज्यं निःसन्देहं प्राप्नुवन्ति। पुनर्जन्मं त्यक्त्वा महेश्वरनियमस्थिता भवन्ति। गृहधर्मं आलिङ्ग्य षड्विधकर्मनिष्ठाः सदा तिष्ठन्ति। तैः महत्तरं फलम् प्राप्य सर्वदुःखविवर्जिताः सन्ति। दैवीं ऐश्वर्ययोगेन स्वसंपत्तौ आरूढः भवति। सहस्रस्त्रीसमवृतः यत्र इच्छति तत्र वासं कुर्वन् यथेष्टं आगच्छति गच्छति। स पुरुषेषु सर्वेषु श्रेयः, सर्ववर्णेषु श्रेष्ठः, धनाढ्यः च। धर्मविद् रुद्रभक्तः सर्वशास्त्रविद् सः। वेदाध्ययनपरः भिक्षान्नजीवी जितेन्द्रियः च। यदा सः उचितकाले मृत्युम् प्राप्नोति, सर्वान् भोगान् उपभुक्त्वा, तदा सः रुद्रस्य गुह्यकगणः, सर्वाधिकमान्यः भवति। तैः समाना ऐश्वर्ययुक्तः देवदानवमानुषेषु श्रेयः प्राप्नोति। सहस्रकोटिवर्षाणि, शतकोटिवर्षाणि च, ऐश्वर्ययुक्तः राज्यं कृत्वा, यदा सः गच्छति, सः ब्रह्मचर्याश्रमवासी महाकालवनपुण्यक्षेत्रे निवसति। यदा सः मृत्युम् प्राप्नोति, दिव्यरथेन सूर्यप्रभया युक्तः आरोहति। रुद्रलोकं प्राप्य गुह्यकैः सह रमते। सहस्रयुगानि उपभुक्त्वा रुद्रलोकम् सम्मानितः भवति। तत्र सदा हृष्टः, निर्मललोकम् उपभुक्त्वा, स्त्रीणां कामनीयस्वरूपः महाधनवान् पुरुषः भवति। वनेवासिनः धर्मं अनुसरति, वनौषधीनां त्यागं करोति। फलकण्ठकदन्तपेषणं वा कूटदन्तपेषणं वा खादति। जटाधारी त्रिस्नानः मुक्तकेशः उत्तमदण्डधरः च। कीटकण्टकशिलासंयुक्ते भूमौ शय्या तस्य। वनौषधीन् खादति, सर्वभूतानाम् अभयदानं करोति। रुद्रभक्तः पुण्यक्षेत्रनिवासी, कालमहावने महर्षिः। व्यास, शृणु; यः अत्र निवसति, तस्य गन्तव्यं शृणु।