श्रुत्वा धर्ममिमं, यः पुरुषः द्वेषमोहाभ्याम् आविष्टः सन् महाव्रतं परित्यज्य पापे तिष्ठति, स दुःखमार्गे पतति। तस्मात् न कदापि पापं कर्तव्यं, नापि पाशुपतं महाव्रतिनं हिंसितुम् उचितम्, न तिरस्कारः कर्तव्यः। यः श्रद्धया पाशुपतव्रतधारिणं भोजयति, यः च मुण्डपात्रं पूर्णं भिक्षां तपस्विभ्यः ददाति, स पुण्यवान् भवति। मुण्डे दत्तं भोजनं परमं स्मृतम्; एष धर्मपन्था ब्रह्मणः स्वभावात् उत्पन्नः। पाशुपतव्रतिनं केवलं संभाषणेन अपि दोषाः पापानि च जायन्ते। यः तु महाव्रतधारिणः शेषं पश्यति, स पुण्यफलमवाप्नोति। कृतयुगेऽस्मिन्नेव सर्वमिदं वनान्तरे प्रत्यक्षं दृश्यते। यः कश्चन अस्य धर्मस्य पठनेन लोकस्य मध्ये प्रवर्तते, तस्यैवायं धर्मधाम—यः पुण्यगुणगणैः पूजितः, दोषनाशनश्च—सुलभः भवति। ये रुद्रलोककामिनः, ते पुण्यस्थलेषु वसन्तु। पुरुषाणां स्त्रीणां वा, योगनिष्ठानां वा, किं प्रयोजनं? सर्वे वर्णाश्रमिणः, स्त्रियः पुरुषाश्च, पुण्यस्थलेषु निवसन्तु। कर्मणा, मनसा, वाचा, रुद्रभक्त्या, जितेन्द्रियैः च किं कर्म कर्तव्यं? कथय रुद्रभक्तिं। लोकेषु, वैदिकेषु, आत्मन्यपि, विविधाः भक्त्युपायाः सन्ति। ध्यानधारणाबुद्धिभिः रुद्रस्मरणं भवति। व्रतैः, उपवासैः, नियमैः, इन्द्रियनिग्रहैः च भक्तिः साध्यते। गोघृतक्षीरदधिसुगन्धिकुषरेणुना च दानेन, घृतधूपगुग्गुलुश्चन्दनागुरुभिः च, वस्त्रैः, गन्धविलेपनैः, स्तोत्रैः, ध्वजैः, व्यजनैः, उच्चश्रृङ्गारैः, भोज्यभक्ष्यपेयैः, यावत् पूजायां धान्यैः च, रुद्रस्य पूजनं विधीयते। वैदिकानि कर्माणि तु वैदिकमन्त्रैः, हविषा, यज्ञैः च क्रियन्ते। अमावास्यायां पौर्णमास्यां च अग्निहोत्रं कार्यम्। सोमपानं यज्ञकर्म च, सर्वे विधिनियुक्तकर्माणि, अत्र इच्छितानि। अग्निः, पृथिवी, वायुः, आकाशः, चन्द्रः, सूर्यः—एतेषां चिन्तनपूर्वकं यत् कर्म क्रियते, तद् दिव्यं भवति। अन्यः योगमार्गः सांख्यः नाम, तस्य वैशिष्ट्यं शृणु। जडभूतानि चतुर्विंशतितत्त्वानि पञ्चविंशतितत्त्वेन पुरुषेण संयोजनीयानि। रुद्रः षड्विंशत्तमं तत्त्वम्, स्रष्टा, सर्वज्ञः, चेतनः, स्वामी च। पुरुषः नित्यं अव्यक्तः, कारणं तु महेश्वरः। सङ्ख्यायै प्रधानं गुणमयं अपि गण्यते। एतत् कारणं रुद्रस्यैव; सा चावस्था काम्या कथ्यते। तत्तत्त्वं प्रधानस्थं जडमित्यपि विचार्यते। प्रयोजनभेदेन तत्त्वमगण्यम् उच्यते। एवं तत्त्वस्वरूपं तत्त्वगणनां च यथावत् निरूपितम्। सांख्ये स्थिता भक्तिः, पण्डितैः आत्मिकीत्येव परिगण्यते। अन्यस्तु प्राणायामपरायणः, सदा जितेन्द्रियः ध्यानशीलः। स हृदयपद्ममध्ये स्थितं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं चिन्तयेत्। स शुभ्रः, शुभलक्षणः, दशभुजः, वराभयदायकैः हस्तैः युक्तः। यः एवमेकचित्तेन रुद्रं भक्त्या उपासते, स रुद्रभक्त इति कथ्यते। एष धर्मः, ब्रह्मादिसभायां स्वयं रुद्रेण प्रतिष्ठापितः।