एकदा देवगणाः ब्रह्मादयः स्वर्गे समागताः तत्र व्यासः अपि उपस्थितः। तस्मिन्नेव समये महागणाधिपः बहुविधैः रूपैः विराजमानः दृष्टः। तस्य शिरसि एकं, द्वे, त्रयः वा चूडाः विविधाकृतयः शोभन्ति। तस्य कर्णाः एकः, द्वौ, बहवः, विकृताः च दृश्यन्ते। तस्य पादाः एकः, द्वौ, बहवः, अपादः च रूपाः सन्ति। तस्य देहः शुभ्रः, कृष्णः, कृष्णशुभ्रः, श्यामः, चित्रवर्णः च दृश्यते। सः शूलं, खड्गं, पट्टिशं, गदां, लोहमयानि आयुधानि धारयति। तस्य हस्तेषु मुसलानि, मुष्टिकानि, शिलाः, मुषलानि, अन्यानि च आयुधानि सन्ति। तत्र नगारेषु, भम्भासु, भेरीषु च घोषः, वीणायाः, पणवस्य, वंशनादस्य च संगीतं प्रवर्तते। विविधानि वाद्ययन्त्राणि—हुडङ्कः, श्रिङ्गिकः, अन्यानि च—नादयन्ति। सः गणेश्वरैः परिवृतः, दुर्गमः, ग्रहैः सूर्यं यथा, तथा सेवितः। तं समये ब्रह्मादयः देवाः गणाधिपं पुरतः दृष्टवन्तः। तदनन्तरं सर्वे देवाः धैर्यं समास्थाय विधिपूर्वकं तं देवमवलोकयामासुः। तेषां हस्ताः शिरसि संयुक्ताः, ललाटानि भूमौ स्पृष्टानि च आसन्। ते तं वृषारूढं, सौम्यं, त्रिशूलशूलधारिणं देवम् अर्चयन्ति। दिशां चर्मणि वसितं, शुद्धं, दीप्तिमन्तं तम् नमस्कुर्वन्ति। पुनः पुनः अन्धकविनाशकं, परमेश्वरं नमस्कुर्वन्ति। पुनः पुनः पर्वतेश्वरं, देवानां स्वामिनं, परमाधिपतिं नमस्कुर्वन्ति। देवासुरेश्वरं, योगेश्वरं नमस्कुर्वन्ति। विरूपाक्षं, शुभं, विश्वरूपं तम् नमस्कुर्वन्ति। सृष्टिकर्तारं, विश्वरूपं, दैत्यविनाशकं नमस्कुर्वन्ति। निराकृतिं, सुन्दरं, शतारूपधारिणं नमस्कुर्वन्ति। वरदं, वराहं, शुभकूर्मं पुनः पुनः नमस्कुर्वन्ति। त्रिनेत्रं, त्रिपुरारिं, रक्षां याचन्ति। ततः भगवान् देवेषु कृशदेहेषु दृष्टवान्। दिव्यतेजसा, त्रिविधवेदेन, अन्तरात्मना युक्तः सः। तं ब्रह्मादिभिः यथाविधि पूजितं देवेश्वरः दृष्ट्वा उवाच—"एषा दिव्या विधिः मया महान् पूजितः। ये व्रतानिष्ठाः, मानवाः वा देवाः वा, मां पश्यन्ति। एकैकशः, द्वयः, त्रयः, सर्वे वा, समं सर्वेषां दर्शनं अस्ति। भवतः हितार्थं उज्जयिनीं गच्छामि।" ततः देवाः पृच्छन्ति—"किमर्थं पृथिवी कम्पते, त्रिलोक्यः विक्षिप्ताः च सन्ति?" तदा देवसंरक्षणार्थं कारणं श्रोतुम् इच्छन्ति। "अत्र एकः असुरः द्रोहणः नाम, शक्तिमान् मायावान् अस्ति। तस्य अनुयायिनः दैत्याः बलिनः, नगरविजयिनः च। ते इन्द्रं देवांश्च हन्तुं इच्छन्ति, मायाविदः, गूढगामिनः, सज्जितास्त्राः, युद्धाय उद्यताः। तेषां कपालपातनात्, भूमिकम्पनात्, जगतः धर्मनाशाय प्रयत्नः अभवत्।" "भवान् देवेषु अनुग्रहदाता, गुणस्मरणेन पूजितः। दिव्यदृष्ट्या, कीर्त्या, वीर्येण, भयङ्करः अतिशयेन स्तूयते। ध्यानाभ्यासेन यत् प्राप्तं, तदन्यत्र न लभ्यते। तपः दुष्करं, कष्टसाध्यं, मनसा, वाचा, कायेन साध्यते।" इत्येवं ब्रह्मादिभिः देवैः गणेश्वरः पूजितः, तान् अवलोक्य, तेषां हिताय उज्जयिनीं गन्तुं मनसि अकुरुत।