तेषां तु विनयपूर्वकवेषधारिणां, ये प्राञ्जलयः शुद्धचित्ताः प्रणम्य तं अनुव्रजन्, स्रष्टा भगवाँश्चन्द्रार्धधारिणं प्रति विधिना यज्ञं सम्यक् अकरोत्। तस्य कृपया स देवतानां कर्माणि भक्त्या कारयामास। स च ताभ्यः देवताभ्यः निर्विघ्नं दानं दत्तवान्। यत् किञ्चित् शैवं विहितं, यच्चाचारपरम्परागतं, तत्सर्वं सर्वदेवैः शम्भुः सर्वहितकारी प्रतिष्ठापितः। ततः स्वविस्मयमुत्सृज्य, हिरण्यसम्भवः स्रष्टा ताभ्यः पुनर्दानं दत्तवान्। तद्दानं पापं नाशयति, दुःखं हरति, पुष्टिं श्रीं बलं च वर्धयति। तस्मात् सर्वप्रयत्नेन एकचित्तेन च भस्मस्नानं कुर्यात्। सर्वे कमण्डलुधारिणः, सर्वे रुद्राक्षमालाभूषिताः अभवन्। एवं सर्वे व्रतीनः तस्मिन् वने महादेवं सम्यक् उपास्त। ते परमभक्तियुक्ताः, श्रेष्ठकर्माणि कुर्वन्तः, रुद्रध्यानाग्निना पापक्षयं प्राप्य, समृद्ध्युपेताः अभवन्। स्वयं ब्रह्मापि प्रत्युत्तरं लब्ध्वा भगवति भक्त्या व्यवहत्स्यन्। यदा सहस्रं दिव्यानां वर्षाणां व्यतीतानि, तदा देवानां देवेशः प्रभुः, नानावर्गैः सहितः, नानाविधानाभरणैः भूषितः, कामरूपैः अकामरूपैः च, सर्वकामसमृद्धैः, दिव्यैः सिद्धिभिः आरभ्य अणिमादिभिः, योगेश्वर्यैः च समन्वितः, भीममुखैः व्याघ्रशार्दूलमुखैः, काकबकवटमुखैः च, निराकारैः साकारैः सुन्दरैः नानारूपैः, एकशिखद्विशिखत्रिशिखैः, विविधवेषधारिभिः, एककर्णद्विकर्णबहुकर्णविकर्णैः, एकपादद्विपादबहुपादनिष्पादकैः, श्वेतकृष्णकृष्णश्वेतकपिलदेहैः, शूलखड्गपट्टिशगदापरिघायुधैः, मुसलमुद्गरशिलापिष्ट्याद्यायुधधारिभिः, मृदङ्गभम्भाभेरीवीणापणववेणुवादकैः, हुडङ्कशृङ्गिकाद्यनेकवाद्यध्वनिभिः, दुर्गमोपसेव्यैः गणपतिभिः परिवृतः, सूर्यं यथा ग्रहैः, तथा तं व्यास, तस्मिन्काले ब्रह्माद्यैः सुरैः सह दृष्ट्वा। ततस्तं गणपतिं पुरतः दृष्ट्वा ब्रह्मादयः सुराः धैर्यं समालम्ब्य, नियमानुसारं तं देवमन्वैक्षन्त। ते शिरसि कृताञ्जलयः, भूमौ ललाटं विनिधाय, वृषारोहं शान्तं त्रिशूलपट्टिशधारिणं त्वां प्रपश्यन्तः, दिशां चर्मवसनं शुद्धं दीप्तिमन्तं च, तुभ्यं नमः पुनः पुनः, अन्धकद्वंसीनं परमेश्वरं। पुनः पुनः नमः पर्वतेश्वराय, देवेशाय, परमेधिपतये। नमो देवासुरेशाय, तपस्विनां स्वामिने। नमो विरूपाक्षाय शुभाय, विश्वरूपिणे सत्याय। नमः स्रष्ट्रे, विश्वरूपाय, दैत्यनाशनाय। नमो निराकाराय, सुन्दराय, शतारूपधारिणे च। एवं तत्र सर्वे भगवन्तं परमेश्वरं भक्त्या प्रणम्य पूजयामासुः।