एवं हृदि सम्यक् स्मरन् ब्रह्मा देवतान् संबोधितवान्। स उवाच—श्रद्धया ज्ञानतपसो योगेन चैव स एव ज्ञेयः, इति श्रुतिर्निश्चितं। ये तपस्याभ्युपेताः, ते समग्रं तत्त्वं पश्यन्ति; ये तु विद्वांसः, ते निष्कलं परं ब्रह्म पश्यन्ति। योगिनः परमभक्तियुक्ताः तं परमेश्वरं साक्षात् पश्यन्ति। अतः, हे देवाः, ये अनदीक्षिताः, ते शैवीं दीक्षां समाचरन्तु। तपः कुरुत, शुभं भवतु; रुद्रस्य पूजायाम् अभिरता भवत। स सर्वदा वेत्ति; तस्य दर्शनं मया दातव्यम्। तदा सर्वे देवा शिवदर्शनकाङ्क्षया मनः संनियच्छ्य ब्रह्माणम् ऊचुः। तेषां वचः श्रुत्वा ब्रह्मा चिन्तयन् प्रत्युवाच। स शीघ्रं शिवदीक्षया देवान् दीक्षितुम् इच्छन्, अत्रैव वेदिम् अलंक्रियेत, अष्टमूर्तिं शिवं पूजयेम। विनयवेषधारिणः, नम्रचित्ताः, शुद्धभावेन तम् अन्वगच्छन्। स्रष्टा सोमधारिणः विधिना यज्ञं समारभत। तस्य प्रसादात् देवाः भक्त्या तानि कर्माणि अकुर्वन्। स तैः देवताभिः सह निष्प्रतिकूलं दत्तवान्। यत् यत् शैवं निर्दिष्टं, यानि चाचारानुशासनानि, तानि सर्वाणि तेषां दत्तानि। शम्भुः, सर्वहितकारकः, सर्वैः देवैः प्रतिष्ठापितः। तदा सुवर्णसम्भवः ब्रह्मा विस्मयं त्यक्त्वा तेषां दत्तवान्। तत् पापं नाशयति, दुःखं हरति, पुष्टिं श्रीं बलं च वर्धयति। अतः, सर्वप्रयत्नेन, एकचित्तेन, विभूतिना स्नानं कुरुत। सर्वे कमण्डलुधारिणः, सर्वे रुद्राक्षमालाभूषिताः। तस्मिन् वने सर्वे व्रतानि चरन्तः महेश्वरं पूजयामासुः। ते परमभक्तियुक्ताः, उत्तमकर्म समाचरन्तः, रुद्रध्यानाग्निना पापान्यपावहन्, समृद्ध्या समन्विताः। ब्रह्मापि प्रत्युक्तः, भगवद्भक्त्या तत्रैवाचारयत्। सहस्रं दिव्यानां वर्षाणां यदा व्यतीतानि, तदा देवादिदेवः प्रभुः, नानाप्रवरगणैः सह, नानारत्नाभूषितः, इच्छया कामरूपधारी, सर्वकामसमृद्धिमान्, अणिमादिसिद्धियुक्तः, योगैश्वर्यसमन्वितः, तीक्ष्णमुखैः व्याघ्रादिभिः, काकबकुलवटादिभिः, रूपवैरूप्ययुक्तैः, रम्यबहुरूपैः, एकशिखद्विशिखत्रिशिखैः, नानारूपशोभितैः, एककर्णद्विकर्णबहुकर्णविकर्णैः, एकपादद्विपादबहुपादनिष्पादैः, श्वेतकृष्णकृष्णश्वेतश्यामवर्णैः, शूलखड्गपट्टिशमुसलायुधैः, गदामुष्टिपाषाणमुष्टिकाद्यायुधधारिभिः, मृदङ्गभम्भाभेरीविणापणववेणुवादकैः, हुडङ्कशृङ्गिकाद्यनेकवाद्यनिनादैः, दुर्गमगणपतिभिः परिवृतः, यथा सूर्यः ग्रहैः, तथा ब्रह्मादिदेवैः सह तं पश्य—व्यास्तदा। ततः ब्रह्मा देवाश्च गणाधिपतिं पुरतः स्थितं दृष्ट्वा...