तत्र शमी-अश्वत्थयोः गर्भे यः सङ्गमः प्रवदितः, स एवोत्तमः कथ्यते। तस्मात् चतुर्थः सुतः, यो हितकारी श्रेष्ठश्च सञ्जातः। एवं पञ्चमं ब्रह्मणो मुखं समुत्पन्नम्। यः कश्चिद् देवतेजसां परमं सृष्टिं वेत्ति, यश्च श्रद्धया सदा शृणोति अग्नेर्जन्मकथां, या पशुपतेः माहात्म्यसंकेतयुक्ता, यश्च, हे व्यास, द्विजश्रेष्ठानां देवतानां च पुरतः भक्त्या पठति, स संसारमग्नोऽपि शिवपुरीमध्ये देवैः महता सत्कार्यते। किं तत्र ब्रह्मणा कृतं, तस्य च कृतस्य प्रायश्चित्तं किमासीत्? जनार्दनः शङ्करश्च किं कर्म कृतवन्तौ, महामुने? हरिणा पूर्वं निर्दिष्टेन विधिना, उत्तमकुशसमिध्भिश्च, बदर्याश्रममुपगम्य, नरनारायणौ ऋषी तपश्चक्रतुः। तत्र देवेश्वरः, करकपालेन सह, पृथिव्यां विचरन् ददृशे। सा भूमिः नानावृक्षलतान्विता, नानाविधानां पुष्पाणां शोभया भूषिता। तत्र वायुः पुष्पभारवृक्षगन्धयुक्तः सञ्जातः। तत्र स्वादुरसं गुणवन्तं पक्कं कच्चं च फलम् अभवत्। अपि च तत्र शुष्कपत्राणि तृणानि दारूणि फलानि च सन्ति। तत्रानिलः पुष्पगुच्छगन्धं वहति। हरितानि स्निग्धानि अक्षतपत्राणि, निर्मलगर्तानि च तत्र दृश्यन्ते। स्वस्थवृक्षा अपि, कुत्रचित् विकृतवृक्षा अपि, तत्र सन्ति। तेषां शाखासु रम्याङ्कुराः वातेन सह संयुताः। तेषां शिखराणि, वातेन सम्प्रेरितानि, अन्योन्यं स्पृशन्ति। कुत्रचित् नागवृक्षाः पुष्पैः भूषिताः, भ्रमरसंघातैः जटिलकुसुमिताः। अन्यत्र कर्णिकारवृक्षाणां शिखराणि पुष्पैः सघनानि। सिन्दुवारपङ्क्तयः स्वपुष्पवैभवेन शोभन्ते। कुत्रचित् मल्लिकालता शोभनपुष्पैः सुसज्जिता दीप्तिमन्तः दृश्यन्ते। यूथिकालतानां गुच्छाः प्रवालपुष्पशोभया विराजन्ते। वनदेशेषु शालार्जुनवृक्षाः सम्यक् विकसन्ति। लतासङ्गिना पुष्पितवृक्षा न कदापि निःसङ्गाः। आम्रतिलकवृक्षाः अपि हस्तैरिव पुष्पगुच्छैः भूषिताः। तिलकाशोकयोः कोमलाङ्कुरैः संयुक्ताः। फलेन पुष्पेण च नम्राः, साधुवत् सौम्यानि वृक्षाणि। वायुनाभितुष्टाः, क्षेत्रैः परिवृताः, तेषां वृक्षाणां सन्तोषः। पुष्पाणि स्वसौन्दर्यार्थं शीघ्रं यान्ति इव, तेषां गतिर्विलोक्यते। पुष्पवैभवभारितशिखराणि कम्पन्ते च। मधुलतानां पुष्पगुच्छेषु मधुकरीणां समूहाः, वातेन विक्षिप्ताः। कुत्रचित् मल्लिकालतानां पुष्पैः वृक्षाः आवृताः। पुरतः वृक्षेषु माधवीलता विकसन्ती दृश्यते। हरिताः सुवर्णाभाः फलेन पुष्पेण च शोभिताः वृक्षाः तत्र सन्ति। तेषां पुष्पाणि केशरसमृद्धानि, अन्तराले अपि केशरैः पूरितानि। कुत्रचित् शिरीषपुष्पैः, शुकयुग्मैः च देशाः दीप्तिमन्तः। मयूराः, शोभनपिच्छाः, स्वमित्रैः सह वसन्ति। ते समूहशः नानारवैः अद्भुतैः शब्दयन्ति। एवं तत्र ब्रह्मणा कृतं कर्म, देवेषु प्रायश्चित्तं, हरिशङ्करयोः क्रिया, बदर्याश्रमे नरनारायणयोः तपः, देवेश्वरस्य करकपालधारणं च, सर्वं तद्वनं पुष्पफललतावृक्षसमृद्धं, सुरभिगन्धयुक्तं, विहङ्गमयूरेण शोभितं, मनोहरं च आसीत्।