एवं सप्तप्रभासखण्डस्य तृतीयार्बुदभागे स्कन्दमहापुराणस्य महान् त्रिपुष्करस्य माहात्म्यं समाप्तम्। ततः परमं पुण्यं रुद्रसरोवरस्य माहात्म्यं वर्ण्यते। यत्र भक्त्या स्नानं कुर्यात्, तत्र पुरुषः गणाधिपत्यं प्राप्नोति। पुरातने काले, नृपते, वृषध्वजः भगवाँश् अन्धकासुरं हत्वा स्वसहितं गणैः सह तत्र अभवत्। चतुर्दशीदिने यः तत्र विधिपूर्वकं कर्म कुर्यात्, सः पुण्यलाभं प्राप्नोति। ततश्च गुहेश्वरस्य माहात्म्यं प्रवृत्तम्। गुहायां प्राचीनकाले सिद्धैः पूजितं लिङ्गं प्रतिष्ठितम्। यः तत्र पूजनकाले यत् कामं चिन्तयेत्, सः तं कामं अवश्यम् प्राप्नोति। अन्यत्र, अव्यभिचारक्षेत्रस्य माहात्म्यं वर्ण्यते। यत्र दर्शनात् मनुष्यः स्वप्रियकामैः कदापि वियुक्तः न भवति। तत्र, नृपते, शची देवी दुःखिता सन्निवेशयामास। तस्य स्थलेन बलात्, शतक्रतुः अपि वियुक्तां शचीं पुनः प्राप्तवान्। तत्र, स्त्री वा पुरुषः वा, यदि शुभवनमध्ये वियुक्तः भवेत्, तेन पुनः संयोगः लभ्यते, यथा मया प्राप्तम्। तत्र फलदानं श्रेष्ठब्राह्मणैः प्रशंस्यते। तदनंतरम् उमामहेश्वरतीर्थस्य माहात्म्यं कीर्त्यते। यत् पूर्वं धुन्धुमारः भक्त्यायुक्तः स्थापितवान्। यः तत्र भक्त्या दम्पत्योः पूजनं कुर्यात्, सः पुण्यलाभं प्राप्नोति। ततः महौजसतीर्थस्य माहात्म्यं वर्ण्यते। यः तत्र स्नानं कुर्यात्, नृपते, सः तेजसा युक्तः भवति। यः भाग्यतेजसः वियुक्तः, कुप्रसङ्गेन दूषितः, सः स्नानं कृत्वा पुनः तेजः प्राप्नोति। इन्द्रः स्वयं बृहस्पतिं पृष्टवान्, "तीर्थं विना तेजः वृद्धिः न स्यात्" इति। तदनन्तरं शक्रः अनेकानि तीर्थानि भ्रमित्वा स्नानं कृतवान्; ततः श्रान्तः, महान् तेजः पुनः प्राप्तवान्। दूषितगन्धः मुक्तः, देवैः परिवृतः अभवत्। यः तत्र स्नानं कुर्यात्, शक्रस्य प्रसादेन, सर्वजन्मसु भाग्यवान् भवति। ततश्च, यः तत्र विधिपूर्वकं स्नानं कुर्यात्, सः इच्छितं फलम् अवश्यम् प्राप्नोति। पूर्वकालिकः सूर्यवंशजः क्षत्रियः निमिः, तत्र मृत्युं पर्यन्तं व्रतं कृत्वा, पूर्णध्यानं स्थापयामास। तत्र महात्मनां राजर्षीणां शुभकथाः श्राविताः। कथा समाप्ते, लोमशः नाम ऋषिः अभवत्। नृपते, निमिः तं ब्राह्मणश्रेष्ठं पृष्टवान्, "पथः अस्ति" इति। लोमशः उवाच, "दया मयि उत्पन्ना, नृपते, तव दुःखमवलोक्य। अत्रैव जम्बूद्वीपे उत्पन्नानि द्रव्याणि दर्शयिष्यामि। महारे, यत्र सर्वे एकीभूताः, तत्र स्नानं कुर्यात्।" इत्युक्त्वा, ब्राह्मणः ध्यानं कृतवान्। तव आश्वासार्थं, नृपते, जम्बूवृक्षः प्रकटितः। स्नानं कृत्वा, सः स्वशरीरेण स्वर्गं गतः। सूर्यः कन्यां प्रविशति यदा, यः तत्र श्राद्धं कुर्यात्, सः पुण्यलाभं प्राप्नोति। एवं सप्तप्रभासखण्डस्य तृतीयार्बुदभागे, स्कन्दमहापुराणस्य विविधतीर्थमाहात्म्यानि पुण्यकथारूपेण वर्णितानि।