सर्वं श्रुत्वा, भक्त्या श्रावयामि। ब्रह्मा स्वयम् अर्बुदाख्ये पर्वते तत् तीर्थं प्रापयामास। पुरातने काले वसिष्ठस्य यज्ञे नराधिप, ब्रह्मा, अनिर्वचनीयसम्भवः, प्रतिज्ञां कृतवान्—"संध्याकाले अहं ध्यानस्थितः पूजनं करिष्यामि।" तस्मिन्नेव काले सः पुष्करं प्रति प्रस्थितः। विना त्वया, देव, सः कदापि सिद्धिं न प्राप्नुयात्। अतः, पद्मयोनि, तं त्रिपुष्करं प्रति आनय; देवाधिदेव, अस्य यज्ञे ब्रह्मत्वं दत्त्वा, कृपासागर, अनुग्रहं कुरु। एवं वसिष्ठेन उक्तः, ब्रह्मा, लोकपितामहः, त्रिपुष्कराणि, पवित्रतमानि जलाशयानि, अर्बुदे प्राप्तवान्। तस्मात् काले अर्बुदे त्रिपुष्कराणि उत्पन्नानि। तत्र, यः कश्चित् ध्यानस्थितः, कार्तिकपूर्णिमायां, उत्तरे दिशि तस्य स्थले श्रेष्ठं सावित्रीसरोवरं अस्ति। एवं त्रिपुष्करमहात्म्यं समाप्तम्। यत्र भक्त्या स्नानं कुर्यात्, तत्र यः कश्चित् गणाधिपत्यं प्राप्नोति। पुरा, अन्धकासुरं हत्वा, वृषध्वजः स्वसैन्यैः सह तत्र आगच्छत्। चतुर्दशीदिने, राजन्, यः तत्र विधिवत् कर्म कुर्यात्, सः फलम् अवाप्नोति। एवं रुद्रसरोवरमहात्म्यं समाप्तम्। गुहायां, सिद्धैः पूजितः लिङ्गः पुरातनकाले स्थापितः। यः कश्चित् तस्य पूजायां यद् इच्छेत्, तत् अवश्यं लभते। एवं गुहेश्वरमहात्म्यं समाप्तम्। यस्य दर्शनात्, जनः स्वप्रियकामनाभिः कदापि वियुक्तः न भवति। तत्र, पुरा, शची, दुःखिता, प्रविष्टा। तस्य स्थलेन शक्त्या, शतक्रतु separated being पुनः शचीं प्राप्तवान्। यः कश्चित् पुरुषो वा स्त्री वा, शुभे वने वियुक्तः, तेन पुनः संयोगः लभ्यते, यथा मया। तत्र फलदानं ब्राह्मणश्रेष्ठैः स्तुत्यते। एवं अव्यभिचारक्षेत्रमहात्म्यवर्णनं समाप्तम्। धुन्धुमारः भक्तिसम्पन्नः यत् तीर्थं पुरा स्थापितवान्—तत्र, यः कश्चित् भक्त्या उमा-महेश्वरयोः पूजनं कुर्यात्, नराधिप, सः फलम् अवाप्नोति। एवं उमामहेश्वरतीर्थमहात्म्यवर्णनं समाप्तम्। यः तत्र स्नानं कुर्यात्, राजन्, सः तेजोऽन्वितः भवति। यः भाग्यतेजोन्यूनः, दुर्गन्धेन पीडितः—तदा इन्द्रः, देवाधिपः, बृहस्पतिं ब्राह्मणश्रेष्ठं पप्रच्छ। विना तीर्थस्य अनुग्रहं, तेजः वृद्धिः न भवति। ततः, शक्रः, नराधिपः, बहूनि तीर्थानि भ्रमित्वा, स्नानं कृत्वा, श्रान्तः, महत्तेजः पुनः प्राप्तवान्। दुर्गन्धात् विमुक्तः, देवैः परिवृतः अभवत्। यः कश्चित् तत्र स्नानं कुर्यात्, शक्रस्य प्रसादेन, सर्वेषु जन्मसु सदा सौभाग्यवान् भवति। एवं महौजसतीर्थशक्तिवर्णनं समाप्तम्। यः तत्र विधिवत् स्नानं कुर्यात्, सः यद् इच्छेत् फलम् अवाप्नोति। पुरा तत्र सूर्यवंशजः क्षत्रियः निमिः आसीत्। सः मृत्युपर्यन्तव्रतं कृत्वा, तत्र एकाग्रचित्तः स्थितवान्। तत्र महानुभावराजर्षिणां पुण्यकथाः श्रुताः। एवं निमितीर्थमहात्म्यवर्णनं समाप्तम्। एषा अर्बुदस्य तृतीयभागे सप्तमे प्राभासे स्कन्दमहापुराणेऽष्ट्येकसहस्रश्लोकसंख्यायाम् महती कथा।