त्रिशतवर्षेभ्यः अतीतेषु, तस्य महान् देवः तस्य तपसा तुष्टः अभवत्। तदा सः तस्मै परमं अस्त्रं पाशुपतं नाम दत्तवान्। वृषध्वजः भगवान् सस्मितं वचनम् अपि उक्तवान्—“एतेनास्त्रेण युक्तः त्वं सर्वेषां देहिनां मध्ये अजेयः भविष्यसि। एष पुण्यः जलाशयः त्रिषु लोकेषु, सर्वचरेषु स्थावरेषु च, पावनः। ये मनः संयम्य पौर्णमास्यां श्राद्धं कुर्वन्ति, ते पितृकर्मणः समग्रं फलम् आप्नुवन्ति।” एवमेव रामः अपि पित्रुशोकविह्वलितः क्षत्रियान् नाशितवान्। तत्र सः एकविंशतिवारं पितॄन् हृष्टः तर्पितवान्। मातुः शरीरस्थानि व्रणानि दृष्ट्वा, नरपतिः सः एवं कृतवान्। “मम पितरं क्षत्रियैः हतं, सन् सः तापसः द्विजः च आसीत्; अतः अहं पृथिवीं क्षत्रियविहीनां कृत्वा, पितरं जलं दास्यामि।” इति निश्चित्य, तत्र सर्वथा यत्नेन श्राद्धं कर्तव्यम् इति निर्दिष्टम्। एवं नवपञ्चाशत्तमोऽध्यायः, ‘रामतीर्थमाहात्म्य’नाम, सप्तमप्रभासखण्डस्य तृतीयार्बुदखण्डे, एकाशीतिसहस्रश्लोकस्कन्दमहापुराणे, समाप्तः। तत्र, राज्ञः प्रमादेन कोटिस्तीर्थानि जातानि। यदा भीषणः कलियुगः पृथिव्यां प्रवर्तते, तदा तत्र त्रिंशत् लक्षाणि अर्धलक्षं च तीर्थानि सन्ति, यत्र प्राणिनः वसन्ति। पुष्करे अपि तथा कोटिस्तीर्थानि, कुरुक्षेत्रे च, सर्वे देवाः इन्द्रसहिताः तानि रक्षन्ति। यदा सर्वतः म्लेच्छस्पर्शेन भयात् क्लेशः भवति, तदा तत्र त्रयः कोटयः तीर्थानि समुत्पद्यन्ते। अतः, सर्वयत्नेन तत्र स्नानं कर्तव्यम्। तत्र स्नानादिकानि, जपहोमादिकानि, यानि यानि क्रियन्ते, सर्वाण्येव फलदायकानि भवन्ति। एवं पञ्चाशत्तमोऽध्यायः, ‘कोटितीर्थमहिमानिर्देश’नाम, सप्तमप्रभासखण्डस्य तृतीयार्बुदखण्डे, एकाशीतिसहस्रश्लोकस्कन्दमहापुराणे, समाप्तः। तत्र, जनानां पापहरं तीर्थं रात्रेःनाथेन निर्मितम्। सोमसूर्यग्रहणकाले तत् व्रतम् अभूत्। तदा चन्द्रः, भयाकुलः, दैत्यं बलवत्तरं ज्ञात्वा, पर्वतशृङ्गं विदार्य उत्तमं छिद्रं कृतवान्। ततो दीर्घकालानन्तरं महेश्वरः तेन तुष्टः। सः सिम्हिकायाः पुत्रः बलवान्, स्वभावतः दुष्प्रसह्यः। हे देवश्रेष्ठ, अमृतं तेन पीतम्। देवैः पूर्वं पराजितैः यदा अमृतं पीयते स्म, तदा राहुः अपि अमृतं पीत्वा अमरः अभवत्। ततः देवैः सन्धिः कृतः, सः ग्रहमध्ये स्थापितः। तस्मात् भयात्, हे देवश्रेष्ठ, पर्वतशृङ्गं विदार्य एतत् कृतम्; अतः, हे कामदहन, अत्र मम अनुग्रहं दातुम् अर्हसि। राहुः कोपसमन्वितः निश्चितं त्वां ग्रहीष्यति। यदा ग्रहणं समीपं आगच्छति, तदा स्नानदानादिकानि कर्तव्यानि। तैः कर्मभिः किंचित् अपि क्लेशः न स्यात्। यदा तव ग्रहणं भवति, मम वचनेन, संशयं विना, चन्द्रोद्भेदाख्यं स्थानं लोके प्रसिद्धतीर्थं भविष्यति। यदा तव ग्रहणं आगच्छति, यः कश्चन अत्र स्नानं करोति, अथवा सोमवारे स्नानं वा दर्शनं वा करोति, सः पुण्यलाभं प्राप्नोति।