मार्कण्डेयः पुत्रस्य तत्त्वामृतसमानं वचनं श्रुत्वा, चतुर्मुखं ब्रह्माणं तद्वत् पूजयितुं संकल्पयामास। ततः स द्विजश्रेष्ठः, त्वरितं सुखदं अरबुदगिरिं गच्छति स्म। तत्र पुण्याश्रमे श्रावणमासे, नृपश्रेष्ठ, पितृकार्यस्य पूर्णफलम् अवश्यं लभ्यते। ये तत्र ऋषिप्रवृत्त्या श्रेष्ठब्राह्मणान् तुष्टिं यान्ति, ये श्रद्धया स्नानं कुर्वन्ति, तेषां सर्वेषां पुण्यलाभः सुनिश्चितः। ततः, नृपश्रेष्ठ, पापहरं परमं लिङ्गं गन्तव्यम्। तद् स्पृष्ट्वा, दृष्ट्वा, विशेषतः पूजित्वा, सर्वपापविमुक्तः शिवलोकसम्मानं प्राप्नोति। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे एकोनचत्वारिंशदधिकचत्वारिंशः अध्यायः 'उद्दलकेश्वरमहात्म्यवर्णनं' समाप्तः। सिद्धैः प्रतिष्ठितं लिङ्गं सर्वदोषनाशकं, तत्र रम्यं सरः शुद्धजलपूर्णं। यः कश्चित् स्नानसमये यत् इच्छति, तस्य कामः नृपश्रेष्ठ, तत्र पूर्यते। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे त्रिचत्वारिंशः अध्यायः 'सिद्धेश्वरमहात्म्यवर्णनं' समाप्तः। पुलस्त्यः उवाच—यत्र पूर्वं दिग्गजैः शुद्धात्मभिः तपः कृतम्, तथा अन्यैः पृथिवीभारवाहैः ऐरावतप्रमुखैः, तत्र पुण्यं तीर्थं। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे चतुश्चत्वारिंशः अध्यायः 'गजतीर्थशक्तिवर्णनं' समाप्तः। यत्र सर्वदेवैः कीर्तिः स्थापितः, तत्र यः कश्चित् श्राद्धं कारयति, विशेषतः अमावास्यायां, स पितरः दुष्प्राप्यं स्थानं प्राप्तानपि उद्धरति। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे पञ्चचत्वारिंशः अध्यायः 'श्रीदेवखप्रभवमहात्म्यवर्णनं' समाप्तः। यः तं दृष्ट्वा, स मनुष्यः बुद्धिमान्, ज्ञानी, शुद्धः च भवति। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे षट्चत्वारिंशः अध्यायः 'व्यासतीर्थमहात्म्यवर्णनं' समाप्तः। यत्र पूर्वं गौतममहात्मना तपः कृतम्, तत्र प्राचीनकालः एकः ऋषिः गौतमः धर्मिष्ठः आसीत्। स भक्त्या पूजां कृत्वा, भूमिः विदारितवती। तस्मिन्नेव क्षणे, देवानुग्रहवाणी निर्गता—'वरेण्यं व्रुणीष्व शुभे, यत् मनसि अस्ति।' गौतमः उवाच—'यदि त्वं प्रसन्नः, तव सन्निधिः सदा इह भवतु।' वाणी पुनः उवाच—'यः त्वां भक्त्या पश्यति, स ब्रह्मलोकं गच्छति। ब्राह्मणश्रेष्ठ, अमावास्यायां स उत्तमं स्थानं प्राप्नोति।' एवं उक्त्वा वाणी निवृत्ता; यः तत्र स्नानं करोति, स पितृवंशं उद्धरति। यः तत्र श्राद्धं करोति, विशेषतः कृष्णपक्षे, तत्र तिलदानं श्रेष्ठैः ऋषिभिः प्रशंसितम्। अरबुदे गौतमीगमनं, गुरौ सिंहस्थे, तत्र भागीरथ्यां स्नानं षट्सहस्रवर्षसमानं। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे सप्तचत्वारिंशः अध्यायः 'गौतमाश्रमतीर्थमहात्म्यवर्णनं' समाप्तः। यत्र यः कश्चित् विधिवत् स्नानं करोति, स पितृवंशं उद्धरति। नृपश्रेष्ठ, दश पितरः, अतीतानागतान्, तथा स्वं च। एकदा अप्रस्तुतनामा राजा आसीत्, स दुष्टकृत्यः। तस्य राज्ये जनाः कदापि सुखं न प्राप्नुवन्। स न्यायेन अन्यथा वा धनं सञ्चिनोति स्म। इत्येवम् सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे अष्टचत्वारिंशः अध्यायः 'अपास्तुतराजकथावर्णनं' समाप्तः।