स तु बालः तैः “दीर्घमायुः भव” इति उक्तः, तेषां भक्त्या सन्तुष्टः अभवत्। तेषां मध्ये अङ्गिरा नाम एकः दिव्यज्ञानसम्पन्नः मुनिः आसीत्। सः किञ्चित् विस्मयेन सर्वान् ऋषीन् सम्बोधितवान्—“अयं बालकः पञ्चमे दिने मृत्युम् आप्स्यति। तस्मात् दीर्घायुषः भवेत् इति उपायः चिन्तनीयः।” ततः ते मुनयः तम् बालकम् आदाय ब्रह्मलोकं जग्मुः। तत्र आगत्य, बालकः ब्रह्माणं न नमस्कृतवान्। तदा सप्तर्षयः हृष्टहृदयाः, हे नृपश्रेष्ठ, पर्वतस्य अर्बुदस्य पुण्यस्थलानि ययुः। तत्र दूरात् शीघ्रम् आगत्य, सः बालकः तैः पूजितः, पञ्चमे दिने तस्य मृत्युः अपि भविष्यति, हे देव। यथा वयं त्वया सह न मिथ्यावदामः, हे चतुर्मुख, तथा। ततः ब्रह्मा, तं कुमारम् दृष्ट्वा, हृष्टचित्तः अभवत्। तदा ते प्रमुदिताः मुनयः तम् आदाय स्वगृहं प्रतिगच्छन्। तत्र तस्य पितरं मृकण्डुं नाम महर्षिं दृष्टवन्तः। सः दुःखेन, “हाय पुत्र, हाय पुत्र!” इति धर्मात्मा विलपन् अभवत्। “कथं सः न आवश्यकाणि कर्माणि कृत्वा मृत्युवशं गतः?” इति बहुधा शोकं कृत्वा, हे नृपश्रेष्ठ, सः बालकः हृष्टहृदयः निर्गतः। तं गृहीत्वा गोदारे उपवेश्य, तस्य दीर्घकालस्य अनुपस्थितेः कारणं तथा ब्रह्मलोकदर्शनस्य वरं अपि पृष्टवान्। “तस्मात् मम कृते सत्यम् उक्त्वा, एषः मानसिकः शोकः निवर्त्त्यताम्। अहम् अपि चतुर्मुखं तेनैव प्रकारेण पूजयिष्यामि।” पुत्रस्य तानि अमृतोपमानि वचनानि श्रुत्वा, मृकण्डुः अपि शीघ्रं रम्ये अर्बुदपर्वते गतः। तत्र पुण्ये आश्रमे, श्रावणमासे, हे नृप, पितृकर्मणः पूर्णं फलम् अवश्यं लभ्यते। यः तत्र मुनिवृत्त्या श्रेष्ठब्राह्मणान् तर्पयति, यः च श्रद्धया स्नानं करोति, सः सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोकसम्मानितः भवति। ततः, हे नृपश्रेष्ठ, पापहरं परमं लिङ्गं गन्तव्यम्। तस्य स्पर्शने, दर्शनं वा विशेषतः पूजनं कुर्वन्, सर्वपापैः विमुक्तः शिवस्य लोके पूज्यते। तत्र सिद्धैः प्रतिष्ठितं लिङ्गं सर्वान् अपराधान् नाशयति। तत्र रम्यः सरः अस्ति, निर्मलजलपूर्णः। यः कश्चन तत्र स्नानसमये यं कामं चिन्तयति, सः तं लभते, हे नृप। पुनः, यत्र दिग्गजैः, शुद्धात्मभिः, तपः कृतम्, तथा अन्यैः अपि पृथिवीं धारयद्भिः, ऐरावतादिभिः सह, तत्र गजतीर्थस्य महिमा प्रसिद्धः। यत्र सर्वैः देवैः कीर्तिः प्रतिष्ठिता, तत्र यः श्राद्धं करोति, विशेषतः अमावास्यायाम्, सः पितॄन् तान् सुलभगम्यान् अपि तृप्तिं नयति। एवं स्कन्दमहापुराणस्य सप्तप्रभासाखण्डे तृतीयार्बुदखण्डे, उद्दालकेश्वरमहात्म्यवर्णनं, सिद्धेश्वरमहात्म्यवर्णनं, गजतीर्थशक्तिवर्णनं, श्रीदेवखासम्भवमहात्म्यवर्णनं च समाप्तम्।