यत्र यद् अशुभं कृतं तत्र तत् सर्वं विनश्यति; यावत् रोमसङ्ख्या, तावत् नरः स्वर्गे निवसति। तत्र महादेवः, स्वरूपेण न परिवर्तमानः, लिङ्गं प्रतिष्ठापयामास। किं कारणं, येन तत् लिङ्गं महात्मभिः वालखिल्यैः निपातितम्? इदं सर्वं अद्भुतं यथावत् मे कथय। इहाहं ते पुरातनं चरितं अपरं प्रवक्ष्यामि। यदा सती, सत्ये स्थितवती, अन्तं प्राप्तवती, तदा कामदेवः पुष्पधनुः गृहीत्वा शीघ्रं तस्य समीपं समुपाजगाम। तं समायान्तं दृष्ट्वा त्रिपुरान्तकः भयात् तत्रैव अन्तर्धानमगच्छत्। स वालखिल्याश्रमं प्राप, यः पुण्यः, श्रेष्ठवृक्षैः शोभितः। तत्र दिशोवस्त्राणि धारयन्त्यः, मधुरं वदन्त्यः, ताः स्त्रियः काममोहिताः निरन्तरं प्रोचुः, "हे राजन्, अस्माभिः सह रमस्व।" काचित् आलिङ्गयामास, अन्याः चुम्बनं ददुः। तथापि, भगवतः शम्भोः, परमेश्वरस्य, न किञ्चिद् कामः आसीत्। स भगवाञ् शम्भुः तासां पुरतः अग्रे जगाम। तदा, स्त्रीणां तादृशं विचित्रं आचरणं दृष्ट्वा, मुनयः अत्यन्तं दुःखिता अभवन्। स्वपत्नीहेतोः ते शापं प्रजग्मुः, "त्वं अस्मान् भार्याभिः सह उपहससि; तव सततसन्निधानेन एषा घटना जाताः।" ब्रह्मणः वचनेन, हे राजर्षे, पृथिवी कम्पिताभवत्। तदा सर्वे देवगणाः, भीतेन कम्पमानाः, पितामहम् उपगम्य सर्वं निवेदयामासुः। "भगवन्, वयं न जानिमः, हे देवानां श्रेष्ठ, अस्य कारणम्।" स उवाच, "पिनाकिनः लिङ्गं वालखिल्यैः निपातितम्। तस्मात् मया सर्वे देवाः तत्र समाहूताः। यावत् समयकालान्ते प्रलयो न भवति, तावत् वालखिल्याश्रमस्थले, यत्र तत् लिङ्गं पतितम्।" तत्र सर्वे नमस्कुर्वन्ति, "सर्वत्र स्थिताय, सर्वयज्ञानां स्वरूपिणे नमः। सर्वेशाय, देवाय, परदीप्तये नमः। त्र्यम्बकाय, भीमाय, पिनाकधारिणे च नमः।" "हे देवश्रेष्ठ, जगति चराचरे यद् अस्ति, यत् त्वया न व्याप्यते, सृष्ट्यर्थं च संहारार्थं च। पृथिव्यादीनि महाभूतानि त्वया इच्छया सृजितानि। तस्मात्, हे देवेश, अस्मिन्लिङ्गे प्रसादं कुरु। किं पुनः, अहं पुनः शौचात् पूर्वं एतत् लिङ्गं ग्रहीतुं शक्नोमि? अहं वालखिल्यान् सहजं निग्रहीतुं समर्थः। किन्तु एतद् लिङ्गं अचलम्, महाबल, तदपाकर्तुं न शक्यते। यदि त्वं, पितामह, मम कृते पूर्वं लिङ्गं पूजयेत्, तदा शान्तिः स्यात् अस्माकं च सर्वेषां च भूतानां चराचराणाम्।" ततः ब्रह्मा प्रथमं महाभक्त्या तद् लिङ्गं पूजयामास। ततः विष्णुः, अनन्तरं शक्रः, अन्ये च देवाः पूजां कृतवन्तः। तदा तानि घोरलिङ्गानि क्षणेन शान्तानि अभवन्। ततो महादेवः सर्वान् दिविषदां निवासिनः सम्बोध्य उवाच, "हे देवेश, ते स्वर्गं गमिष्यन्ति, तेषां पापं विनश्यति।