तदा तस्य लोभिनः प्रवृत्तिं दृष्ट्वा देवी कोपसमन्विता बभूव। सा तं तीक्ष्णवचनैः पुनः पुनः “गच्छ गच्छ” इति तिरस्कृत्य प्राह। ततः स दानवः स्वैः मन्त्रिभिः सह सर्वतः तां परिवव्राज। अथ सा परमा देवी सस्मितं प्रहसन्ती बभूव। तस्य मन्त्रिणः सुवर्मसज्जिताः, महाक्रोधसमन्विताश्चासन्। ततः सर्वे एकत्रित्या महिषं प्रति समुत्पेतुः। तदा तत्र गणानां च दानवानां च समरः समजायत। ततो महिषः कोपितः मन्त्रिभिः प्रहृतः महाक्रोधसमाविष्टः अभवत्। स उत्तमं रथं समारुह्य सारथिम् इदं वचनं उवाच— “अद्याहं तां हत्वा कोपस्य दुस्तरं पारं गमिष्यामि। तस्याः यत्र निःसन्देहं तिष्ठति, तेनैव मार्गे रथं वह।” तेन मार्गे, येन सा गतवती, बहवः गता इति राजन् उक्तम्। तस्मिन्नेव काले महद् उल्कापातं सूर्यमण्डले पतितं दृष्ट्वा, ते उपविष्टाः संत्रस्ताः बहु मूत्रं ससृजुः। तान् घोरान् भीषणांश्च निमित्तान् स दैत्यराजः अवज्ञाय, बाणान् विसृज्य महनादं कृत्वा “तिष्ठ तिष्ठ” इति चुक्रोष। “यः समरे कोपितं महिषं निगृह्णाति—” इत्युक्त्वा, देवीं समीपमुपेत्य स गर्वितः वचनं प्राह, “न मम बलं न मम श्रीः न मम वित्तं बालिशम्। नूनं जानामि सत्यं त्वं गर्विता सुशोभने। नाहं स्त्रियाः वधाय हृदयं धारयामि, पुरुषत्वे दृढनिश्चयः सन् अपि। त्रिषु लोकेषु मम समः नास्ति कश्चन नरः, हे बालिके।” इति स बाणयुक्तं धनुः गृहीत्वा वचः प्राह। “यद्यपि कन्यायाः कामनया संपूर्णः अस्मि, तथापि मम वचनं शृणु। पितामहः देवाः च अधमं दानवं योग्यं मन्यन्ते। एकां प्रियाम् स्त्रीं मुमुच्य त्वं पाप, पद्मयोनिना कृतः। अत्र पितामहस्य वरं प्राप्य, संग्रामे विजयी चासि दानव। किं तु, अद्य अहं तीक्ष्णैः बाणैः त्वां यमसदनं प्रेषयामि।” एवं उक्त्वा देवी चारुचापेन चत्वारः बाणान् विसृज्य तस्य चत्वारः अश्वान् यमक्षयम् अपातयत्। एकेन बाणेन पताकां छित्त्वा, अन्येन तस्य हृदयम् अविध्यत्। तेन बाणाघातात् स राजा मुहूर्तमेकं शिरः नतम् अकार्षीत्। देवी स्वसखिभिः सह सर्वदिशः प्रहारं चकार। तदा दैत्यः भग्नधन्वा, खड्गं च्छत्रं च आदाय समुपाजगाम। स शीघ्रं धावन्, सा द्वाभ्यां बाणाभ्यां तस्य खड्गं द्विधा चकर्त। शस्त्रहीनः रथहीनश्च स अधमदानवस्तत्र तस्थौ। स मनसा ब्रह्मास्त्रं ध्यायन्, एकं तृणं देवीं प्रति ससृज। तस्मिन्नेव क्षणे, हे दिवौकसः, ब्रह्मास्त्रं स प्रायच्छत्। तदा देवी क्षणमेकं स्थित्वा तं अस्त्रं ध्यात्वा, हे नरश्रेष्ठ, तस्य प्रभावं विचिन्त्य। ब्रह्मास्त्रस्य निष्फलत्वे, स श्रेष्ठदानवः अग्न्यस्त्रं प्रायच्छत्। एवं तेन तस्मिन् काले नानाविधानि आयुधानि मुक्तानि।