तत्र तु विहायसि गच्छन्तः स्वच्छाश्वाः शीघ्रगामिनः पवमानवेगसमाः परमतेजस्विनः सञ्जग्मुः। तेषां रथाः विमानोपमाः निर्मिताः आसन्। पादातिकाः अपि विशालदेहाः, महाबलिनः, धनुर्धराः च, अतिबलसम्पन्नाः दृष्टाः। तत्र शतसहस्रं गजानां, त्रीणि च तावत्संख्यानि रथानां आसन्। स तु महाबलः दानवः, तं जनसमूहं दूरतः परिवृत्य स्थितवान्। स तु देवीं ध्याननिष्ठां दृष्ट्वा, कामबाणैः पीडितः अभवत्। 'तव रूपश्रवणेन, सुन्दरमुखि, अहं आगतः अस्मि,' इति तां सन्देशं प्राह। 'षष्टिसहस्राणि पत्न्यः मम, शुभस्मिते! किं ते तपसा? यथेष्टं भुङ्क्ष्व!' इत्युक्त्वा, स तु देवीं सुखोपभोगाय प्रेरयामास। तथापि सैव तेन एवमुक्ता न किञ्चित् प्रत्युवाच। तदा तं लोभसम्पन्नं दृष्ट्वा देवी कोपसमन्विता अभवत्। सा पुनः पुनरुक्त्वा, 'गच्छ गच्छ' इति तीक्ष्णवचनानि प्रोवाच। ततः स दानवः मन्त्रिभिः सहितः तां देवीं सर्वतः परिवव्रे। तदा सा परमा देवी सशब्दं प्रहसन्ती बभूव। तस्य मन्त्रिणः क्रोधसमन्विताः, सुवर्मभूषिताः, शस्त्रपाणयः च आसन्। ते सर्वे मिलित्वा महिषं प्रति धावितवन्तः। तत्र सुरासुरसेनयोः युद्धमभवत्। तदा स महिषः मन्त्रिभिः पीडितः कोपसमन्वितः अभवत्। उत्तमं रथं आरोह्य सः सारथिम् इत्युक्तवान् — 'अद्य एतां हत्वा क्रोधरूपस्य दुस्तरं पारं तरिष्यामि। यत्र सा तिष्ठति, तत्रैव रथं नय।' राजन्, येन सा गतवती, तेनैव पन्थानां बहवः गताः। तत्र महत् उल्कापातं सूर्यमण्डले पतितम्। तद्वै दृश्य, ते भीताः सन्निषेदुः, बहु मूत्रं सस्रुः। स तु तानि भीषणानि अशुभानि च निमित्तानि अवज्ञाय, बाणवर्षं कृत्वा, 'तिष्ठ तिष्ठ' इति घोषयन् ननाद। 'यो युद्धे क्रुद्धं महिषं निगृह्णाति, स एव विजयी,' इति स गर्वेण देवीं समुपेत्य व्याहरत्। 'न मे बलं, न मे श्रीः, न मे वित्तं बालिशम्। नूनं जानामि — त्वं अहङ्कारिणी, सुन्दरी। नाहं स्त्रीं हन्तुं मन्ये, पुरुषार्थे स्थितोऽपि। त्रिषु लोकेषु मयि तुल्यः कोऽपि नास्ति, बालिके।' इत्युक्त्वा, धनुः बाणैः सहितं गृहीत्वा, वाक्यमिदम् अवदत् — 'कन्याम् इच्छन् अपि, मम वचनं शृणु। ब्रह्मा देवाः च, दानवानां अधमं योग्यं मन्यन्ते। त्वं ब्रह्मणा एकया प्रियतमा स्त्री मुक्त्वा कृतः पापात्मन्। अत्र ब्रह्मणः वरं लब्ध्वा, युद्धे विजयीऽसि, दानव। इदानीं तु, तीक्ष्णैः बाणैः, त्वां यमालयं प्रेषयिष्यामि।' एवमुक्ते, सा देवी चतुर्भिः बाणैः तस्य चत्वारः अश्वान् यमक्षयं निनयामास। एकेन बाणेन ध्वजम् छित्त्वा, अन्येन हृदयं विदारयामास।