यः केवलं तौ दृष्ट्वा सर्वपापैः विमुक्तः भवति। स तदा समरे सर्वान् दानवान् विजित्य स्वं धाम प्राप्तवान्। ततः सर्वे बृहस्पतिप्रमुखाः हरिं द्रष्टुम् उत्सुकाः शीघ्रं समागच्छन्, अयोध्यां प्राप्नुवन्। तत्र आगत्य तस्य विविधगुणश्रवणेन, श्रद्धया तं हरिं एकचित्ताः ध्यानस्थाः अभवन्। आगतान् भक्त्या तस्य पादयोः नमन्तः दृष्ट्वा हरिः उवाच— "देवा, यत् इच्छथ, तत् अहं पूर्णं करिष्यामि।" देवा ऊचुः— "भगवन्, देवदेव, त्वया सर्वं साधितम्। तथापि, त्वं सर्वदा, नित्यं, महाबल, अस्माकं समीपे स्थितुं अर्हसि। एवं शत्रुपक्षनाशः सदा कर्तव्यः।" हरिर् उवाच— "देवा, अहं सदा विशिष्टानां तेजोवृद्धिं करिष्यामि। अयं देवः 'गुप्तहरिः' नाम्ना लोकेषु प्रसिद्धः। यत्र जीवेषु यः पूजायां, यज्ञे, जपादिषु श्रेष्ठः अस्ति; यत्र यः स्वशक्त्या दानं दत्त्वा, इन्द्रियजयः कृतः; यत्र धर्मकामेन मम तुष्ट्यर्थं देवा पूज्यन्ते।" "गवां सुवर्णशृंगः, रजतपादः, द्विवस्त्रसंवृतः, रत्नपुच्छः, दुग्धदायिनी, घण्टालङ्कृतः, सा गा वेदविदे, धर्मिष्ठे, शुद्धात्मनि द्विजे दातव्या। ब्राह्मणाय गा दत्त्वा सर्वत्र सुखं लभ्यते। मम तुष्ट्यर्थं शुद्धात्मना अत्र दातव्या। ये स्नानैः शुद्धाः, भक्त्या मम अत्र, तथा च चक्रधारी हरिस्थाने, उत्तमं दानं मम तुष्ट्यर्थं दातव्यम्। श्रेष्ठाः, अत्र यात्रा विधिना कर्तव्या।" "पूर्वदिशायाम् गोतीरात् त्रियोजनपर्यन्तं क्षेत्रम्। अत्र स्नानं विधिना कृत्वा, एष स्थानं यत्नेन दृष्टव्यम्। देवा अपि अत्र यात्रा विधिना कृत्वा, महायत्नेन, तदा भूमौ तद् क्षेत्रं प्रसिद्धं अभवत्। संगमे स्नानं कृत्वा, गुप्तहरिं पूजयेत्; सः सर्वकामफलदः। तथा चक्रधारी हरियात्रा यत्नेन कर्तव्या। यः यात्रां कर्ता, सः विष्णुलोके मोदते।" कृष्णद्वैपायनव्यासः पुनः विस्मयेन उवाच— "यद् उक्तं, तेन मम मनसि विस्मयः जातः। तस्य अद्भुतमहात्म्यं विस्तरेण कथय।" सः उवाच— "ब्राह्मणश्रेष्ठ, संगमस्य अद्भुतमहात्म्यं शृणु। दशबिल्यसहस्रं च दशबिल्यशतं जीवाः तत्र सदा वसन्ति, यथा स्कन्दात् ज्ञातवान्। देवाः, अमराः, सिद्धाः, योगिनश्च।" "यः पुरुषः संगमजलस्नानं एकचित्तेन करोति; वैष्णवमन्त्रेण यज्ञं शुद्धया कृत्वा, यत् फलं प्राप्नोति, तत् अश्वमेधसहस्रं वाजपेयशतं च तुल्यं। प्रतिदिनं सुवर्णदानस्य पुण्यं अपि तत्र लभ्यते। अमावास्यायां, पूर्णिमायां, द्वादश्यां च...