वासुदेवः तु तं लिङ्गं गृहीत्वा अर्बुदगिरौ स्थितवान्। तस्मात् भूमौ कृष्णतीर्थं नाम पवित्रं स्थानं उत्पन्नम्। यः कृष्णसरोवरे स्नानं कृत्वा तं लिङ्गं पश्यति, सः सर्वदानफलम् अकामेन प्राप्नोति। अतः तत्र स्नानाय यत्नः कर्तव्यः। एकादशीदिने, महाबाहो, उपवासेन संयत इन्द्रियः, श्रद्धया प्रातःश्राद्धं यः कुर्यात्, यः तत्र कृष्णतिलं ब्राह्मणेभ्यः दद्यात्, नरेन्द्र, केवलं कृष्णतीर्थं दृष्ट्वा नरः पुण्यं लभते। तस्य गिरेः शिलातले मामुह्रदं नाम प्रसिद्धम्। तत्र श्रद्धया एकाग्रचित्तः स्नानं यः कुर्यात्, पश्चिमे तस्य स्थले लिङ्गं अस्ति। पवित्रे मामुह्रदे स्नात्वा तं लिङ्गं दृष्ट्वा सः तीर्थेषु दुर्लभं परमं शुभं प्राप्नोति। यः तत्र श्रद्धया प्रतिमायां शरणं गत्वा श्राद्धं दानं च कुर्यात्, तत्र निवारधानस्य दानं महर्षयः स्तुवन्ति। राजन्, विधिपूर्वकं मुद्गलाश्रमस्य विस्तारं वद। पुलस्त्यः उवाच—एकदा, राजन्, महात्मा मुद्गलः तत्र आसीत्। सः उवाच—“देवाधिपेन अहं प्रेषितः, श्रेष्ठ तपस्विन्। यदिच्छसि तद् वद; श्रुत्वा यथायोग्यं करिष्यामि। सर्वेभ्यः गच्छ तद् वद; अहं पश्चात् आगमिष्यामि। स्वकर्मफलात्, द्विजश्रेष्ठ, अहं अत्र आगतः। महेश्वरस्य तपः पूजनं च करिष्यामि। यदि ते निश्चयः दृढः, तव हिताय संक्षेपेण वक्ष्यामि।” तत्र नन्दनादि दिव्यवनानि रम्याणि सन्ति। तत्र, प्रभो, न तृष्णा न क्षुधा न निद्रा न आलस्यं जनं बाधते; बहुगीतनृत्यैः च सः प्रमुदितः भवति। एवं तपोवनसम्पन्नाः जनाः तत्र स्वर्गे निवसन्ति। तथापि, मुने, स्वर्गे एकः दोषः मे दृश्यते। तत्र किञ्चित् पुण्यं कदापि न लभ्यते, ब्राह्मण। यद् पुण्यं इह क्रियते, तस्य फलं तत्र उपभुज्यते। स्वर्गे, द्विजश्रेष्ठ, अल्पपुण्याः बहुप्रभाः जनान् पश्यन्ति। अहं मर्त्यलोके पुण्यं न किञ्चित् कृतवान्। तस्मात्, सहस्रान् अन्यान् पतितान् पश्यन्, धर्माधर्मयोः कारणम् सर्वम् तव उक्तम्। अतः, दूत, स्वर्गे मम किमपि इच्छानास्ति। एतानि वचनानि देवेन्द्राय स्पष्टं वद। तं कर्म करिष्यामि येन पतनभीः न स्यात्; तानि लोकान् सिद्ध्येयुर्नित्यं अपतनानि। पुलस्त्यः उवाच—एवं उक्त्वा, राजश्रेष्ठ, मुद्गलः स्वर्गे अनासक्तः स्थितः। शक्रस्य दूतः अपि तस्य वचनानि विस्तारतः श्रुत्वा, दिव्यदूताय युक्तं विमानं त्वया निर्मितम्। अतः, तत्र शीघ्रं गच्छ, तं ऋषिं बलात् अनय।