राज्ञां श्रेष्ठतमः तत्र पुनः तस्य शरीरे द्वितीयः छायाः प्रादुरभवत्। दुःखेन पीडितः स तत्र शीघ्रं पुनः प्रतिनिवृत्तः। तस्य पुण्यस्थलस्य महत्त्वं विज्ञाय, स राज्ञां श्रेष्ठः ब्राह्मणश्रेष्ठेभ्यः दानानि दत्त्वा पवित्रे अग्नौ प्रविष्टवान्। ततः दिव्यरथमारुह्य स देहं त्यक्त्वा गतः। स राज्ञां श्रेष्ठः शिवलोकं प्राप्तवान्। सर्वेषु पुण्यस्थलेषु एतत् परमं विशुद्धतमं च। तस्मात् कालात् एषः पुण्यस्थलः पृथिव्यां प्रसिद्धः अभवत्। अतः एषः रक्ताानुबन्धः इति नाम्ना पृथिव्यां कीर्तितः। यः सूर्यस्य संधिकाले तत्र स्नानं करोति, अथवा गयायां पितृक्षेत्रे श्राद्धं यः करोति, चन्द्रसूर्यग्रहणे गवां दानं दातव्यं, इति राज्ञां श्रेष्ठ। पुलस्त्यः उवाच— ततः, हे राज्ञां श्रेष्ठ, महान् विनायकं प्रति गन्तव्यम्। ययातिः उवाच— कथं विनायकः तत्र पूर्वं महत्त्वं प्राप्तवान्? तत्र स विनायकः क्रीडायै एकं सुकुमारं बालं सृजितवान्। किंतु तैलस्य अभावेन, हे राजन्, बालः शिरोविहीनः आसीत्, अन्यानि च अङ्गानि सम्पूर्णानि। शीघ्रं तैलं आनय, स्कन्द, शिरसः कृते; तव शुभं भवतु। ततः गौरी आज्ञया तैलं प्राप्तं, हे राज्ञां श्रेष्ठ। यत्र तैलं शरीरमध्यं प्रकटितं, तत्र तैलं सम्यक् अर्पितम्। पार्वती पुनः पुनः उक्तवती— "मां स्पर्शय मा"। तस्मात् विशेषतः अङ्गेभ्यः नेतृत्वं उत्पन्नम्। स राजा त्रिस्थूलः, चतुर्भुजः, सप्तवर्णरक्तः अभवत्। तं त्रिस्थूलं दृष्ट्वा, हे महराजन्, गौरी अत्याश्चर्यं प्राप्तवती। देवी द्वारा जीवनं दत्तं तस्मै, स तत्क्षणमेव उत्तिष्ठत्। तं अद्भुतरूपं दृष्ट्वा, सा पुनः पुनः "पुत्र" इति सम्बोधितवती। ततः देवी स्वपुत्रं प्रति उक्तवती— "एषः मम शरीरस्य तैलात् जातः। एषः शिरः, यत् स्कन्देन संयोजितम्, त्वया महत्त्वं घोषितम्। तस्मात् नेतृत्वं तस्य शरीरे स्थापितम्। हे पार्वती, स सर्वगणानां अधिपत्यं प्राप्तः।" ये मनुष्याः, किमपि कर्म आरभ्य, गणाधिपतिं पूजयन्ति— ततः स्कन्दः तस्य क्रीडायै लघुं परशुं दत्तवान्। अनन्तरं गौरी तस्य भोजनपात्रं मधुरैः मोदकैः पूर्णं दत्तवती। तस्य भोजनस्य गन्धेन आकर्षितः मूषकः बिलात् निर्गतः। तस्य दर्शनं जातं, तत् श्रुणु, येन पुण्यं स्यात्। यत् पापं बाल्ये, वृद्धावस्थायां वा, यौवने वा कृतम्— माघमासे शुक्लपक्षे चतुर्थ्यां, उपवासनं कृत्वा, शुद्धवारिणा पूर्णे महायज्ञवेद्यां, श्रद्धया स्नानं कृत्वा, यः विनायकं पश्यति— गणमन्त्रं जपित्वा, त्रिवारं प्रदक्षिणं कृत्वा— तस्मात् सर्वयत्नेन विनायकं द्रष्टव्यम्।