भगवन्! पुरा भगवतः कृपया यशः पृथिव्याम् व्याप्तम्। यः कश्चन अत्र पुण्ये तीर्थे सम्यक् स्नानं कुर्यात्, स अग्निलोकं प्राप्नोति। यः च मनसि एकाग्रतां कृत्वा तिलदानं अत्र ददाति, स महान् पुण्यलाभं प्राप्नोति। एवं च भगवतः अग्नेः स्वकर्मणि पुनः प्रवृत्तिः अभवत्। यः प्रतिदिनं प्रातःकाले एतत् पठति, स परमं पदं प्राप्नोति। शृण्वन् अपि एतत् पापात् विमुक्तो भवति, यानि अहनि च रात्रौ च कृतानि। यत्र यः कश्चन सम्यक् स्नानं करोति, स ब्रह्महत्या-पापात् विमुक्तो भवति। किल कश्चन इन्द्रसेन-नाम राजा आसित्, पृथिव्या अधिपः। तस्य पतिव्रता धर्मपत्नी आसित्, या सदा पतिसंयोगे स्थित्वा, प्रेम्णा दृढा आसित्। कालेन राजा सः सपरिवारः मृत्युम् उपागतः। तं हत्वा, धनं च अपहर्य, विजयी स्वगृहं गतः। ततः तस्य दूतं प्रेषयामास—"सुनन्दायाः निवेदय, युद्धे इन्द्रसेनः निहतः" इति। यदि सा तेजस्विनी मृत्युम् प्रति दृढनिश्चया भवेत्, तर्हि तद् अपि निवेदय। एवमुक्तः दूतः तत्क्षणमेव प्रस्थितः, नृपश्रेष्ठ। तस्य वचनं श्रुत्वा, सुनन्दा सुमुखी स्मितवती। यदा सा पुण्यशीलया सुनन्दा मृत्युम् उपागता, तदा तस्य शरीरस्य उपरि द्वितीयं छायाम् अपश्यत्। सा छाया तेजोहीना, दुर्गन्धयुक्ता, वर्णहीना च आसीत्, नृपश्रेष्ठ। विनाश-शोक-दुःखैः पीडितः सः दीनं विललाप। ब्राह्मणानां निर्देशेन, सः अन्यं मार्गं प्रपेदे; वाराणसीं गत्वा तत्र महादानानि अदात्। कपालमोचन-तीर्थे, यः सर्वपापनाशकः, स्नात्वा अपि, तस्य द्वितीया छाया न नष्टा। ततः सः पुष्करवनं, अमरकण्टकं च अगच्छत्। प्राभासं, सोमतीर्थं, कृमिजाङ्गलं च अगच्छत्। रुद्रकोटिं, विरूपाक्षं, पञ्चनदं च गत्वा, भूमौ विचरन्, नृपतिः श्रान्तः अभवत्। सहस्रवर्षाणि अतीत्य, सः अर्बुदाचलं प्राप। तत्र विविधान् तपस्विनः, वेदविदः ब्राह्मणांश्च अपश्यत्। ततः सः रक्तानुबन्ध-नाम्नि पुण्ये तीर्थे अर्बुदाचले प्राप्य, तत्र तस्य द्वितीया छाया न दृष्टा, या स्त्रीहत्या-पापात् जायते। दुर्गन्धः नष्टः, तेजः अत्यधिकं जातम्, सर्वदिक्-कीर्तितः गायकैः सः स्वगृहं प्रति प्रस्थितः। रक्तानुबन्धं च सोमतीर्थं च अतीत्य, तत्र पुनः तस्य द्वितीया छाया दृष्टा। दुःखेन पीडितः, सः तत्रैव पुनः प्रत्यागच्छत्। तीर्थस्य महापावनत्वं ज्ञात्वा, नृपश्रेष्ठः ब्राह्मणेभ्यः दानानि दत्वा, अग्नौ प्रविष्टः। ततः दिव्ये विमान आस्थितः, सः मृत्युदेहं परित्यज्य, शिवलोकं प्राप। सर्वेषां तीर्थानां मध्ये, एतत् परमं पावनं तीर्थं। तस्मात् कालात्, एतत् तीर्थं पृथिव्याम् प्रसिद्धं जातम्। अतः एतत् रक्तानुबन्ध इति प्रसिद्धं जातम्। यः कश्चन तत्र सूर्यसंक्रान्तौ स्नानं करोति, वा पितृक्षेत्रे गयायां श्राद्धं करोति, स महान् पुण्यलाभं प्राप्नोति।