तदा स राजा तस्याः सरितः तीरे स्थित्वा एवं वचनमुवाच—"एतेन कारणेन देवाधिपतिः न मर्त्येषु वृष्टिं वर्षयति। अतः पृथिवीं परित्यज्य अहं अस्मिन्स्रोतसि प्रविष्टः।" तत्रैव धर्मात्मा देवापिः ख्यातः क्षत्रियेषु बभूव। तस्य पुत्रः प्रतिपो नाम सदा सदाचारशीलः, स राज्यं त्यक्त्वा पुनः गृह्णीत, तस्य पुत्रः शान्तनुः अभवत्। तस्मात् कारणात् तस्य राज्ये वृष्टिः नाभवत्। शान्तनुः शीघ्रं भूमौ वृष्ट्यादेशं दत्तवान्। ततः शक्रस्याज्ञया मेघाः विद्युल्लताभिराकीर्णाः, दीप्ताः, तीव्ररूपाः, आकाशं पूरयामासुः, हे राजन्। तदा हविर्यजमानः अग्निः परमं तुष्टिं प्राप्तवान्। ततः देवा ऊचुः—"यत् तव प्रियतमं तत् शीघ्रं वद। तव प्रसादेन पृथिव्यां यशः प्रवर्त्तताम्। यः कश्चित् अत्र सम्यग् स्नानं करोति, स अग्निलोकं याति। यः अपि अत्र तिलदानं कुर्यात् ध्यानपूर्वकम्।" ततः पुण्यात्मा अग्निदेवः स्वकर्म पुनः प्राप्नोत्। यः प्रातःकालं प्रतिदिनं एतत् पठति, स परमं स्थानं प्राप्नोति। शृण्वन् अपि पापात् विमुच्यते, यानि रात्रौ दिवा च कृतानि। यत्र सम्यक् स्नानं कृत्वा नरः ब्रह्महत्या दोषात् मुच्यते। कदाचित् इन्द्रसेनः नाम राजा बभूव, स पृथिव्याः अधिपः। तस्य धर्मपत्नी सती, पतिसंयुक्ता, नित्यं प्रियतमा। कालेन तु स राजा स्वकुटुम्बेन सह मृत्युमुपागमत्। तं हत्वा, बहुधनं गृह्य, विजयी स्वगृहं गतः। ततः तस्य दूतं प्रेषयामास—"गच्छ, सुनन्दां वद, युद्धे इन्द्रसेनः हतः। यदि सा तेजस्विनी मृत्युम् अभिलषति, तर्हि तत् निश्चय्य कार्यम्।" एवमुक्त्वा दूतः तत्क्षणात् जगाम, हे नृपश्रेष्ठ। तस्य वचनं श्रुत्वा सुनन्दा, सुमुखी, स्मयमानवदना, धर्मे स्थित्वा, मृत्युम् उपागच्छत्। तदा तस्याः शरीरस्य उपरि द्वितीयं छायां द्रष्टुम् अगच्छत्। सा छाया तेजरहिताः, दुर्गन्धयुक्ता, वर्णहीना बभूव। तद्विलोक्य, दुःखशोकविनाशेन पीडितः, स पापकृत् करुणया रुरोद। ब्राह्मणानां निर्देशेन, स अन्यं मार्गं गत्वा, वाराणसीं प्राप्य, तत्र बहुदानं दत्तवान्। कपालमोचनतीर्थे, सर्वपापविनाशके, स राजा द्वितीयां छायां न नश्यन्तीं ददर्श। ततः स पुष्करारण्यं, अमरकण्टकं च अगच्छत्। पुनः प्रभासं, सोमतीर्थं, कृमिजाङ्गलं च ययौ। रुद्रकोटिं, विरूपाक्षं, पञ्चनदं च भ्रमन्, स नृपतिः पृथिवीं पर्यटन् क्लान्तः अभवत्। सहस्रवर्षे व्यतीते, स अर्बुदगिरिं प्राप्तवान्। तत्र बहून् तपस्विनः, वेदपारगान् ब्राह्मणांश्च ददर्श। तत्रैव रक्तानुबन्धाख्ये पुण्ये तीर्थे स आगतः। तत्र स्त्रियाः वधात् उत्पन्ना द्वितीया छाया न दृश्यते स्म। दुर्गन्धो नष्टः, तेजश्च बहुधा ववृद्ध, सर्वदिक्प्रशंसितः, गृहम् प्रतिजगाम। ततः स रजा रक्तानुबन्धं च सोमतीर्थं च अतिक्रम्य ययौ।