उच्चैःश्रवसः अश्वैः दिशिपालानां गजैः च समन्वितः, तस्य तटे सूर्यवंशोद्भवा राजा उत्पन्नाः। तस्य तीरस्य पुण्यतोयैः भ्रमराः पक्षिणः च गीतानि गायन्ति। धर्मरसेन पूर्णा, उत्तमतोयप्रवाहिनी सा नदी। तस्य दक्षिणपादाङ्गुल्याम् हरिनदी जाह्नवी उत्पन्ना। अतः, एते द्वे नद्यौ अत्युत्तमपुण्ये, देवैः पूजिते। ततः घटसम्भवः महर्षिः अगस्त्यः अयोध्यां आगच्छत्। तत्र आगत्य, सः अपि क्रमशः तीर्थयात्रां अकरोत्। सः सर्वदेवान् विधिवत् पूजां अकरोत्। स्वकार्यं सम्पाद्य, पुण्यस्थानस्य महत्त्वं दृष्ट्वा सन्तुष्टः अभवत्। सः तत्र त्रिरात्रं स्थित्वा, नियमानुसारं तीर्थयात्रां अकरोत्। तं आगतम् सौन्दर्ययुक्तं हर्षपूर्णं दृष्ट्वा, तव अन्तः क्षणे परमसुखस्य प्रवाहः उत्पन्नः। हे ब्रह्मन्, कुतः एषः हर्षपोषः तव अभवत्? कथय। अगस्त्यः उवाच— हे श्रेष्ठऋषे, एषा महती अद्भुतं च विस्मयः! अतः, अस्मिन क्षणे एव, मम अन्तः हर्षप्रवाहः उत्पन्नः। अयोध्यापुरीस्य परममाहात्म्यं, बहुविधगुणः च। तीर्थयात्रायाः क्रमः कः? पुण्यस्थानानि कानि? विधिः कः? सर्वं विस्तरेण कथय, हे उत्तमवक्ता। तव प्रश्नेन अयोध्यायाः यशः उज्ज्वलितं। ‘अ’ अक्षरः ब्रह्मा उच्यते, ‘य’ अक्षरः विष्णुः कथ्यते। ब्रह्महत्याद्यपि सर्वपापयुक्ताः जनाः अपि— विष्णोः अग्र्यपुरी अयोध्या, द्विज, भूमिं न स्पृशति। केन अस्याः नगरस्य महत्त्वं वर्णयितुं शक्यं, हे तपोधन? सहस्रधारात् पूर्वदिशायाम् एकं योजनं विस्तारः। दक्षिणोत्तरयोः सीमाः सरयू नदी, आसानदीपर्यन्तम्; अयं मत्स्यरूपः नगरः विष्णोः स्वं इति कथ्यते। पश्चिमे गोप्रातारस्थानं शिरः, ब्रह्मन्। पूर्वे पृष्ठभागः, मध्ये दक्षिणोत्तरयोः प्रदेशः; पूर्वमाहात्म्यं प्रसिद्धम्, तत्र प्राधान्येन स्थितम्। हे ऋषिसिंह, कथं अयम् नगरः प्रसिद्धः अभवत्? अगस्त्यः उवाच— कदाचित् विष्णुशर्मा नाम श्रेष्ठब्राह्मणः आसीत्। सः योगध्याननित्यः, विष्णुपूजनपरः, अयोध्यां आगच्छत्, विष्णुः तत्र साक्षात् वसति इति मन्यते। मनसि चिन्तयन्, वीरः तपः कर्तुं निश्चितवान्। ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्ये स्थित्वा, महातपस्वी घोरं तपः अकरोत्। विधिपूर्वकं स्नानं कृत्वा, विष्णुपूजां अकरोत्। मनः विष्णौ निवेश्य, प्राणान् यथाविधि संयम्य। तत्र सूर्यचन्द्राग्निमण्डलानि यथानियमं ध्यातवान्। पीतवसनं, शङ्खचक्रगदाधरं विष्णुं ध्यातवान्। हरिं ब्रह्मरूपं चिन्तयन्, द्वादशाक्षरमन्त्रं जपितवान्। ततः ध्यात्वा, उत्तमब्राह्मणः हरिप्रणामं रचयामास; विष्णुशर्मा नारायणं दृढभक्त्या पूजितवान्। देवाधिदेव, कृपया भव। पद्मनयन, कृपया भव। जय कृष्ण, जय अचिन्त्य, जय विष्णु, जय अक्षर।