सा देवी, गुहायाः मध्ये समागत्य, सदा लोककल्याणाय कार्यं करोति। राजाधिराज, शुक्लपक्षेऽष्टमीदिने यः एकाग्रचित्तया तां पश्यति, स भाग्यवान् भवति। एवं कात्यायन्याः महात्म्यवर्णनं नाम चतुर्विंशोऽध्यायः समाप्तः, यः सप्तमप्रभासाखण्डस्य तृतीयार्बुदविभागे स्कन्दमहापुराणस्य एकाशीतिसहस्रश्लोकसंख्यायां स्थितः। यत्र पूर्वं मांकिना तथा च ब्राह्मणेन तपः कृतं, तत्र मांकि नाम्ना ब्राह्मणः केवलं नाममात्रेण आसीत्, राजन्। तदा स राजश्रेष्ठः शोभनगिरौ निवसति स्म। कालेन तत्र धनमासादितवान्। ततः, राजश्रेष्ठ, स द्वयोः वृषभयोः निग्रहं कृतवान्। बद्धं ऊष्ट्रं गृहीत्वा, ग्रीवायां बलात् स्थापितवान्। वस्तुतः, राजन्, वृषभद्वयं ग्रीवायां लम्बमानं कृत्वा मांकि विरक्तिम् प्राप्तः, ग्रामं परित्यज्य वनं गतः। तत्र त्रिः स्नानं कृत्वा, उत्तमगायत्रीमन्त्रं जपितवान्। तस्मिन्नेव काले, तस्मिन्पथे, शंकरः व्यतीतवान्। तं पिण्डारः महात्मा आकस्मात् दृष्टवान्। "मम दर्शनं व्यर्थं न भवतु; वरं देहि, ब्राह्मण," इत्युक्त्वा, "यथाहं याचामि, तत्कुरु भगवन्; अन्यत् किमपि नास्ति मम हृदि।" इति। "एष पिण्डारकः मम नाम्ना तीर्थरूपेण प्रसिद्धः भवतु।" इति। "एतत् स्थलम् पिण्डारकतीर्थं नाम तीर्थं भविष्यति।" इत्युक्त्वा, "महासप्तम्यां अहं अत्र स्थित्वा, यः आगच्छति स परमधाम प्राप्नोति, यत्र अहं नित्यं तिष्ठामि।" इति। तत्र मांकि, पिण्डारकनाम्ना, दिवानिशं तपः कृतवान्। कालान्तरे देहं त्यक्त्वा, स्वर्गं गतः। अतः, अत्र स्नानं मन्त्रेण सर्वयत्नेन कर्तव्यम्। विशेषतः अष्टमीदिने, गोदानं कर्तव्यम्, राजाधिराज। एवं पिण्डारकतीर्थमहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चविंशोऽध्यायः समाप्तः। कनखलाख्यः पर्वतः पापनाशकः अस्ति। तत्र किञ्चिदद्भुतं कृत्यं पुरा जातम्, राजन्। सूर्यग्रहणे राजा कनखलतीर्थे स्नानाय गतः। तत्र राजस्य प्रमादेन महान् सुवर्णराशिः जलमध्ये पतितः। स्नानं कृत्वा, स दुःखितः गृहं प्रत्यागतः। सूर्यग्रहणे पुनः स्नानाय तत्र गतः। तस्य हस्तात् पतितं सुवर्णं न किञ्चिदपि प्राप्तम्। राजाधिराज, अत्र न किञ्चिदपि हानिः, नास्मिन्लोके न परत्र। अत्र प्राचीनं सुवर्णं कोटिगुणितं जातम्। अतः, गणना उत्पन्ना, तथा च अगणितस्य; यत्नेन श्राद्धं कर्तव्यम्, विशेषतः सुवर्णेन। ब्राह्मणेषु दातव्यं, तस्य प्रमाणं अनन्तम्। एतत् श्रुत्वा, राजन्, वाणी देवी आकाशात् उत्पन्ना। तदा स तृप्तिं प्राप्य, शुद्धं महदुत्तमं दानं दत्त्वा, दयायुक्तं, पितृदेवताभ्यः समर्पितम्। ततः, तस्य दानशक्त्या, स राजा—यः तत्र सूर्यग्रहणकाले श्राद्धं करोति, राजन्—स्नानेन ऋषयः, देवाः, महानागाः तृप्तिम् यान्ति। एवं कथा एषा एकस्मिन्न् प्रवाहेण।