एवं देवैः उक्तं, "न तु बाष्कलो दैत्यः निर्गच्छति; त्वं अपि तथा कुरु।" तत्र स्वस्य पादत्राणानि त्यक्त्वा, उत्पन्ने शिलायां तानि स्थापयितव्यानि। यदा पादत्राणानि बाष्कलस्य रक्षणार्थं स्थापितानि, तदा देवाः अपि तस्य प्रभावं अनुभूतवन्तः। "मम पादत्राणानां भारेण दैत्यः सः, देवश्रेष्ठ, गन्तुं न शक्नोति।" इति उच्यते। सम्पूर्णं शिक्षायाः उपदेशः पादत्राणानां हिताय मया रचितः। यः श्रद्धया मम पादत्राणानि शास्त्रमार्गेण अनुसरति, सः लाभं प्राप्नोति। चैत्रस्य शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां अहं सदा अर्बुदे स्थितः। अयं पर्वतः मम प्रियः; मनः तु त्यक्तुं न प्रवृत्तम्। स्तुता सा स्वर्गं गता, शुभानि पादत्राणानि तत्रैव विहाय। अद्यापि योगिनः ध्याननिष्ठाः अत्र सिद्धिं प्राप्नुवन्ति। सर्वं यथापृष्टं तव उक्तम्। यः श्रद्धया एतत् पठति वा स्तौति, सः पुरुषः पुण्यं लभते। पूर्वं यत् सेवकसमूहे प्रसिद्धम् अभवत्, तत् कथ्यते। पुरा, राजन्, शमिलाक्षः नाम धावकः आसीत्। तदा वस्त्रेषु अपमानम् अनुभूय, सः भीतः अभवत्। तस्य कन्या, या सेविकानां सुहृद् शुभा, पितुः भीतिं वस्त्रसम्बन्धितां ज्ञात्वा, दुःखिताभवत्। सेविका अपि तस्याः दुःखं अनुभूय, क्लिष्टा अभवत्। "एतेनैव कार्येण त्वं च तव पिता च भीतेः मुक्तिं प्राप्स्यथः।" इति उक्तम्। "सौम्ये, अर्बुदे जलप्रपातः अस्ति।" यत् तत्र निर्मले वारिणि क्षिप्यते, तत् शुद्धं भवति। सर्वाणि सेवकवस्त्राणि तत्र निमज्ज्य, शीघ्रं शुद्धानि शुक्लानि च भवन्ति। "अत्र भीतिः न भवति; गत्वा पितरं निवारय।" कन्या शीघ्रं पितरं सूचयित्वा, सन्तुष्टः अभवत्। प्रभाते शीघ्रं जलप्रपातं गत्वा, वस्त्राणि तत्र निमज्जयत्। तत्र, अपि जलस्थे, बहूनि वस्त्राणि शुक्लत्वं प्राप्तानि। विस्मितः सः तानि शीघ्रं गृह्णाति। विस्मितः राजा अपि तत्र जलप्रपातं आगतः। सर्वाणि वस्त्राणि तत्र शुक्लानि उत्तमानि च भवन्ति। राज्यं त्यक्त्वा, राजा तत्रैव तपः अकरोत्। यः तत्र एकादश्यां श्राद्धं कुर्यात्, स्नानमात्रेण सर्वपापात् विमुक्तः भवति। एवं 'शुक्लतीर्थमाहात्म्य' नाम त्रयोविंशः अध्यायः समाप्तः, अर्बुदभागे तृतीयः, प्रभाससप्तमे, महापुराणे श्रीस्कन्दे। तत्र देवी कात्यायनी अस्ति, या शुम्भदैत्यानाशिनी। एकदा भूमौ शुम्भः नाम महादैत्यः आसीत्। सः शंकरस्य वरात् देवदानवराक्षसानां अधिपः अभवत्। ततः सर्वे देवगणाः अर्बुदपर्वतं गत्वा, प्रकटां देविं, देवीनां अधिष्ठात्रीं, पूजितवन्तः। तदा देवी तेषां प्रसन्ना साक्षात् प्रकटिता। "सौम्ये, तं संहारय; सः अन्येन युद्धे वध्यः।" इति उक्तम्। "देवि, पूर्वं बाष्कलस्य अत्याचारात् रक्षितवती असि।" इति देवाः स्मरन्ति। राजन्, सा देवी तं युद्धाय आह्वयन्ती, तं स्त्रीं ज्ञात्वा, युद्धाय समुत्थिता।