श्रुत्वा, हे धर्मज्ञ, नाभस्यमासस्य अमावास्यायाम् अत्र तीर्थयात्रा वार्षिकी विधीयते स्म। तत्र सिन्धुदेशे जन्मप्राप्तानां अश्वानां जलपानाय तिलोदकीति सुप्रसिद्धा नदी, सदा पवित्रसलिला, पुण्यदा च कीर्त्यते। यः कश्चित् तस्मिन्स्नानं करोति, स सप्तजन्मार्जितपापैः अपि विमुच्यते। अतः, हे मुनिवर, तस्मिन्स्नानेन सर्वपापविमोचनं भवति; स्नानं, दानं, दमः, यज्ञश्च—एतेषां अक्षयत्वं तत्र लभ्यते। एवं, विधिविधानपूर्वकं पुण्यक्षेत्रयात्रया पुण्यवृद्धिः सुलभा भवति। तत्रापि, सीताकुण्डं नाम प्रसिद्धं सर्वकामफलप्रदं तीर्थमस्ति। यत्र, हे ब्राह्मण, स्नानमात्रेण सर्वपापविमोचनं लभ्यते, रामदत्तवरात् तत् महाफलनिधिः जातम्। तस्याः कुण्डस्य आख्यानं ते सुखाय अहं प्रवक्ष्यामि। तत्र स्नानं, दानं, जपः, होमः, तपश्च—एतानि यः करोति, स महत्पुण्यं प्राप्नोति। विशेषतः कृष्णचतुर्दश्यां तत्र स्नानं परमपुण्यदं भवति। एवं जनप्रियः श्रीरामः सीतायै वरं दत्तवान्। तदिदानीं लोकमध्ये ‘सीताकुण्ड’ इति विश्रुतं, अतीव विस्मयकरं च। तत्र स्नानदानतपांसि कुर्वन्, रामसीतयोः पूजनं च यः करोति, स निःसंशयं मोक्षं प्राप्नोति। नियतमार्गे मासे च स्नात्वा, गर्भोत्पत्तिः न जायते। पश्चिमतटे, हे ब्राह्मण, श्रीविष्णोः हर्याः महिमा मानवैः न मीयते। तत्र पश्चिमदिशि ‘हरिस्मृति’ नाम पुण्यस्थानमस्ति; तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापविमोचनं सम्पद्यते। तेषां दर्शनात् देहिनां पापानि अपगच्छन्ति। पुराकाले, सुरासुरयोः घोरे समरे समुपस्थिते, देवाः पलायमानाः, तेषां नायकः हरिः आसीत्। श्रीविष्णुः क्षीरसागरे शेषशय्यायाम् आसीनः, नारदादिमुनिगणैः स्तूयमानः, लवणोर्मिस्पृष्टवस्त्रधारी, पीताम्बरपरिधानः, प्रमुदितवदनः, प्रभायुक्तः, मुक्ताफलमालावद् श्वेतद्वीपनिवासी, राघोर्भयात् निवृत्ते मित्रवत् पुनरागतः इव, चतुर्मुखब्रह्मणः परमसृष्टिं चिन्तयन् इव विलसति स्म। तस्मिन्काले, शम्भुः सर्वैः सुरगणैः सहितः, तं घोरमोहनाशनं चन्द्रसदृशं हरिं प्रणेमुः। स चेतनाग्निशिखायै, मानसङ्गमचन्द्रिकायै, क्रीडारसपूर्णशक्तये, वातचलितपद्मदलस्थायै, सूर्यस्वरूपाय ज्ञानरश्मिविभूषिताय, निग्रहीत्रे योगिनां शरण्याय, हविर्भुजे ऋक्यजुःसाममयाय, शान्ताय धर्मनिधये क्षेत्रज्ञाय अमृतात्मने, उग्राय मायेशाय सहस्रशीर्ष्णे, योगनिद्रारूपाय पद्मनाभसम्भूतजगदुत्पत्तिकर्त्रे, क्रियाफलस्वरूपाय महाबलाय जीवात्मने परमात्मने, गर्विणे सिंहवपुषे दैत्यनाशनाय, महतमोहच्छेदकाय संसारकारणाय च नमः इति स्तुतिं चक्रुः।