तत्र ब्राह्मणश्रेष्ठाः दानस्य महत्त्वं स्तुवन्ति। यः पुरुषः दानं ददाति, तस्य शरीरे यावन्ति लोमानि, तावन्तः वर्षाणि सः स्वर्गे वसति। विशेषतः एकादश्यां दिवसे उत्तमं स्नानं कर्तव्यम्। एवं ‘वराहतीर्थमाहात्म्य’ नाम नवदशोऽध्यायः सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयार्बुदभागे समाप्तः। तत्रैव किल प्राचीनकाले प्रभा महातेजस्विना सोमेन सह आगता। राजन्, दक्षस्य कन्याः सप्तविंशतिः आसन्। तासु सदा सः रोहिण्यामेव रमते स्म। पितरं गत्वा प्रणम्य, ताः अश्रुपूर्णलोचनाः ऊचुः—“प्रजापते, वयं निर्दोषाः पत्या परित्यक्ताः। भगवन्, त्वं नः शरणं भव, सर्वासां हितं कुरु।” तदा दक्षः उक्तवान्—“मम सर्वाः पुत्र्यः समं पश्य।” ततः सोमः लज्जया पूर्णः प्रत्युवाच। दक्षे गते, पुनः सोमः रोहिण्यां संलग्नः अभवत्। तदा सर्वाः कन्याः दुःखिताः पुनः दक्षं गत्वा ऊचुः—“दुःखेन क्लिष्टाः वयं म्रियेम, न संशयः।” तदा दक्षः सोमं प्रति उवाच—“मम वचनं त्वया न श्रुतम्, अतः त्वं दोषं कृतवान्। तस्मात् क्षयेन पीडितः भविष्यसि, न संशयः।” क्षयेण पीडितः चन्द्रः प्रतिदिनं क्षीयते स्म। “एतस्मिन्भयङ्करे शापे किं करिष्यामि?” इति निश्चित्य, सः अर्बुदगिरिं गतः। दशसहस्रवर्षाणि यावत् तपः कृत्वा, महादेवः तेन तुष्टः। सः उवाच—“सौम्य, दुःसाध्यं अपि वरं दास्यामि।” सोमः उक्तवान्—“भगवन्, मम शरीरं क्षयेण पीडितम्।” महादेवः प्रत्युवाच—“महात्मनः शापं न निवर्तयितुं शक्नोमि। तस्मात् मम आज्ञया सर्वासां कन्यानां समं व्यवहारं कुरु। कृष्णपक्षे त्वं क्षीयसे, शुक्लपक्षे वर्धसे। ये भक्त्या अत्र स्नानं कुर्वन्ति, ते परमं पदं प्राप्स्यन्ति। पिण्डदानात्, सुरेश, पितरः स्वर्गं यास्यन्ति। अत्र तव तेजः प्राप्तम्, तस्मात् एतत् विशुद्धसलिलं तीर्थं ‘प्रभासतीर्थ’ इति प्रसिद्धं भविष्यति। ये अत्र स्नानं कुर्वन्ति, ते परमं पदं लभन्ते। तेषां, सोम, पुण्यं गया-श्राद्धसमं भविष्यति।” ततो दक्षजन्मन्यः सर्वाः पत्न्यः सोमोऽपि उपभुक्तवान्। यत्र द्विजातिभिः पिण्डोदकदानैः तपः कृतम्, तत् तीर्थं। पुरा, विप्र, ‘पिण्डोदक’ इत्याख्यः ब्राह्मणः आसीत्। सः मन्दबुद्धित्वात् अध्ययनं कर्तुं न अशक्नोत्। तत्रैव तस्मिन्काले सरस्वती देवी स्वयम् अवतीर्णा। सः ब्राह्मणः क्लान्तः वैराग्ययुक्तः तां दृष्ट्वा, सा पृष्टवती—“कस्मात् त्वं हृष्टः नासि? किं त्वं अत्र आगतः?” सः उवाच—“विद्याविहीनः, भगवति, मृत्युमेव इच्छामि। मम जिह्वाग्रे देवी सरस्वती न वसति; मम वाचा हीनस्य जीवितात् मृत्युः श्रेयः।