शिष्यः पुनः पुनः गुरुम् अत्यन्तं विनयेन सम्बोधितवान्। गुरुणा तस्मै उक्तम्—चतुर्दशमात्रं सुवर्णस्य संग्रहीतव्यम्। गुरोः आदेशेन कौत्सः चिन्तयित्वा समीपं गतवान्। तव पुनः प्रश्नात्, मुनिश्रेष्ठ, यथोक्तं तव वचनं श्रुत्वा। अतः दक्षिणदिशि सिद्धैः सेवितं संगमं अस्ति। तत्र, महाभाग, स्नानं कृत्वा जनाः मलरहिताः भवन्ति; धर्मात्मा तत्र नियमेन स्नात्वा तत् प्राप्नोति। यः वेदवित् ब्राह्मणाय सुवर्णादीनि ददाति, तिलोदाकीसरस्वत्योः प्रसिद्धे संगमे। यश्च उपवास्य ब्राह्मणान् तर्पयति, यश्च एकभोजनं मासपर्यन्तं तत्र नियमेन वर्तते। नाभस्याम् अमावास्यायां वार्षिकं तीर्थयात्रा भवति। सिन्धुजातानां अश्वानां जलपानाय, धर्मज्ञ, तिलोदाकी प्रसिद्धा, सदैव पुण्यनदी निर्मलजलवती; स्नात्वा सप्तजन्मकृतपापान् विमुक्तः भवति। अतः, मुने, तिलोदाक्यां स्नानं सर्वपापविनाशनम्; स्नानं दानं नियमः यज्ञः च—अक्षयं स्यात्। एवं विधिभिः पुण्यक्षेत्रयात्रा गुणवृद्ध्या पुण्यं ददाति। सीतासरोवरः सर्वकामफलप्रदः प्रसिद्धः। यत्र, ब्राह्मण, स्नानं कृत्वा सर्वपापविनिर्मुक्तः भवति; रामस्य वरदानात् महाफलनिधिः जातः। सौभाग्यशाली, तव सुखाय अहं तस्य सरोवरस्य कथां कथयामि। तत्र स्नानं, दानं, जपः, होमः, तपः वा—चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे स्नानं विशेषपुण्यदायकम्। एवं रामः जनप्रियः सीतायै वरं दत्तवान्। जनानां मध्ये सीतासरोवरः अद्भुततमं प्रसिद्धम्। तत्र स्नानं, दानं, विशेषतः तपः, रामसीतापूजया मोक्षः लभ्यते—नात्र संशयः। मार्गे च मासे च स्नातव्यं; गर्भधारणं न जायते। ब्राह्मण, विष्णुहरेः शोभनपश्चिमतटे—हरिचक्रस्य महिमानं मानवैः न मीयते। पश्चिमदिशि हरिस्मरणं नाम पुण्यस्थानम्; केवलं दर्शनात् सर्वपापविमुक्तिः। तेषां दर्शनात् देहिनां पापानि नश्यन्ति। पूर्वे, देवासुरयुद्धे तीव्रं समुत्पन्नम्। देवाः पलायमानाः, तेषां नेता हरिः आसीत्। विष्णुः क्षीरसागरे शेषशय्यायां विश्राम्यति। नारदादिभिः ऋषिभिः स्तुत्यं कीर्तयन्तः तं उपगायन्ति। तस्य वसनं क्षीरसागरतरंगनिषिक्तम्। पीतवस्त्रधारी हर्षमयमुखः, तेजसा दीप्तः। मुक्तामालासदृशः, श्वेतद्वीपे स्थितः, निर्मलः। मित्रस्य पुनरागमनमिव, राहुभयात् मुक्तस्य, अन्यद् अद्भुतम्। चतुर्मुखस्य परमसृष्टिं चिन्तयन्निव। तस्मिन् काले शम्भुः सर्वैः देवगणैः सह। घोरमोहविनाशकं, चन्द्रसदृशं हरिं नमामि। चित्तदीप्तिमणिशिखं, मानसैक्यचन्द्रिकाम्।