स राजा, स्वजनैः सह गृहेषु धर्मान् आचरन् अभवत्। ततः तैः परित्यक्तः सः अरबुदपर्वतं जगाम। तत्र सः लिङ्गं स्थापयित्वा भगवन्तं पूजयामास। शिवभक्तः भूत्वा वायुभोजनं कृत्वा तत्र निवसन् अभवत्। ततः, राजश्रेष्ठ, महादेवः तस्य ब्राह्मणस्य तुष्टः अभवत्। सः ब्राह्मणं उवाच – “त्वं यद् इच्छसि, दुष्प्राप्यं अपि, दास्यामि।” ब्राह्मणः प्रार्थयामास – “शंकर, त्वदीयकृपया मम पङ्गुत्वं इह नष्टं भवतु। त्वं स्वपत्नी सहितः सदा अत्र स्थितः भव।” महादेवः प्रत्युवाच – “तपस्याः प्रभावेन, महाभाग, एष तीर्थः प्रसिद्धिं गमिष्यति। शुक्लचैत्रचतुर्दश्यां मम सन्निधिः अपि अत्र भविष्यति।” पुलस्त्यः उवाच – तस्य ब्राह्मणस्य स्नानमात्रेण दिव्यरूपं प्राप्तम्। तस्मिन्नेव दिवसे, राजश्रेष्ठ, तत्र स्नानं कर्तव्यम्। एवं पङ्गुतीर्थमहात्म्यनाम सप्तदशोऽध्यायः समाप्तः, सप्तमप्रभासखण्डे, अर्बुदखण्डे, स्कन्दमहापुराणे। पुलस्त्यः पुनः उवाच – ततः, राजश्रेष्ठ, अतीव उत्तमं यमतर्थं गन्तव्यम्। पुरा, चित्राङ्गद नाम राजा अभवत्, लोभेन अतिवृद्धः। सः अतीव क्रूरः, दुष्टः, देवब्राह्मणपीडनकारी च अभवत्। सत्यशौचविहीनः, मायाश्यालुश्च। सः यत्र यत्र विचरन्, श्रान्तः, क्षुधातृषार्तः अभवत्। तत्र सरसि, पद्मैः पूर्णे, ग्राहमकरमीनैः किल किलिते, तृषार्तः सः प्रवेशितवान्। तस्य कारणेन यमेन घोराः नरकाः निर्मिताः। तस्य स्पर्शात्, नरके वसन्तः सर्वे सुखं प्राप्तवन्तः; विस्मिताः तैः नरके सुखोत्पत्तिः वर्णिता। ततः वैवस्वतः यमः उवाच – “पृथिव्यां अरबुदपर्वतः अस्ति।” तत्र सः मृत्युम् उपागच्छत्; तस्य कारणम् अत्र उद्घोष्यते – ग्राहेन गृहीतः, सः अधमराजः तत्र मृतः। यमः उवाच – “सः शीघ्रं विमुक्तः भवतु, अन्ये च अत्र न आगच्छन्तु।” ततः यमाज्ञया तस्य सेवकाः तं मुक्तवन्तः, राजश्रेष्ठ। यः भक्तियुक्तः तत्र स्नानं करोति— तस्मात् सर्वयत्नेन तत्र स्नानं कर्तव्यम्। तत्र पुरुषः विधिवत् श्राद्धं कुर्यात्। एवं यमतर्थमहात्म्यनाम अष्टादशोऽध्यायः समाप्तः, अर्बुदखण्डे, सप्तमप्रभासखण्डे, स्कन्दमहापुराणे। वराहतीर्थं, हरिप्रियं, सदा वाससुखदं भवति। तत्र, वराहरूपेण, पृथिवी उत्थापिता। अहम् अपि, मनसा, पुण्यं वैकुण्ठं पुनः गमिष्यामि। भगवन्, अस्य रूपेण सदा अत्र स्थितः भव। अहम् अपि, यथोक्तं, सदा लोकहिते स्थितः भविष्यामि। मम पुरतः पुण्यं सरः अस्ति, अतीव शुद्धवारिसंपन्नम्। तत्र, भक्त्या स्नानं कृत्वा, मनुष्यः ब्राह्मणहत्या पापात् विमुक्तः भवति। तत्र पितरः सृष्टिसमाप्तिपर्यन्तं तृप्तिम् उपगच्छन्ति। तस्मिन्नेव दिवसे, राजश्रेष्ठ, स्नानं कृत्वा व्रतं कर्तव्यम्।