एकः जनः ब्रह्मज्ञानं श्रुत्वा वदति, ज्ञानवान् वाक्पटुः च। अन्यः जनः गयायां पितृपक्षे पितृयज्ञं कुर्यात्, राजश्रेष्ठ। अन्यः जनः एकाग्रचित्तः सहस्रं चान्द्रायणव्रतानि आचरति। अन्यः पुरुषः पूर्णतः व्रतं तपः च सहस्रवर्षाणि पालयति। एकः ब्राह्मणः चतुर्वेदान् सम्यक् पठति। किं बहु उच्यते? शृणु संक्षेपेण, राजन्। अतः सर्वयत्नेन हरिसन्निधौ स्थातव्यम्। एकस्मिन् पार्श्वे हृषीकेशः, अन्यस्मिन् कर्णिकेश्वरः। महान् पापी अपि हरिसन्निधौ गच्छति। यः एकं पुष्पं हृषीकेशाय ददाति, राजन्—यः भक्त्या हृषीकेशं अभिषिञ्चति—यः च एकाग्रचित्तः तस्य पुरतः मार्जयति, स विष्णुलोके मुदं प्राप्नोति—नात्र संशयः। कार्तिकशुक्लपक्षे एकादश्यां, राजश्रेष्ठ—यावद् जन्मपापं प्रकाशयति—यः पञ्चामृतैः हृषीकेशस्य पूजनं करिष्यति—अतः सर्वयत्नेन हृषीकेशस्य पूजनं कर्तव्यम्। विशेषतः हृषीकेशस्य पूजनं सदा कर्तव्यम्। सिद्धैः पुरा स्थापितं तत् जीवेषु सिद्धिदं सम्पूर्णम्। तत्र विश्वावसु नाम्ना सिद्धः महान् तपः अकरोत्। स क्रोधं मदं सर्वेन्द्रियकर्माणि च जितवान्; तस्य राजा तुष्टः सन् स्वयम् अभ्यगच्छत्। महादेवः तम् उवाच—'वरदः अहम्, राजन्।' 'त्वं मया तुष्टः, दुरलभम् अपि दास्यामि।' विश्वावसुः उवाच—'देवश्रेष्ठ, दृढचित्तेन अस्मिन् लिङ्गे ध्यायन्—' ततः सिद्धेश्वरं उपगम्य सहस्रशः सिद्धिं प्राप्नोति। तस्य लिङ्गस्य प्रभावात् इच्छितम् अनिच्छितं च फलम् लभ्यते। न यज्ञः क्रियते, न दानं दीयते। यदा यज्ञदानयोः विघ्नः, राजश्रेष्ठ—यज्ञविघ्नं ज्ञात्वा इन्द्रः तस्य विघ्नाय अकरोत्। तथापि तस्य सिद्धेश्वरस्य सन्निधौ, राजश्रेष्ठ—यः माघकृष्णचतुर्दश्यां सोमवारे पूजनं करिष्यति—अद्यापि सिद्धिः जायते; सत्यं तद् यथा मया उक्तम्। यस्य दर्शनात् मनुष्यः सर्वपापेभ्यः साक्षात् विमुक्तः। देवाः अपि दृष्ट्वा दैत्यान् विजिग्युः, राजश्रेष्ठ। कथं दैत्याः देवांश् जित्वा महतीं कीर्तिं प्राप्तवन्तः? स मनः कृत्वा अर्बुदगिरिं जगाम। तत्र शिवलिङ्गं स्थापयामास, धूपैः गन्धैः लेपैः च। ततः सहस्रवर्षान्ते शिवः तुष्टः अभवत्। 'वरं वृणीष्व, शुभे, दुरलभम् अपि।' येन तानि भूतानि तद् प्राप्त्वा मृत्युसंख्या अपि जीवन्ति। पुनः शुक्राय उवाच—'मत्तः अन्यं वरं वृणीष्व।' एवं एतेषां कृत्येषु, ब्रह्मज्ञानवक्ता, गयायां पितृयाजकः, सहस्रव्रतधारी, दीर्घतपस्वी, वेदपाठकः, सर्वे अपि, परमं फलम् हरिसन्निधौ, हृषीकेशस्य पूजने च, प्राप्तुम् अर्हन्ति। सिद्धेश्वरस्य लिङ्गे विश्वावसुः तपसा सिद्धिं प्राप्तवान्; तत्र यज्ञदानविघ्नं इन्द्रः कृतवान्, तथापि सोमवारे पूजने सिद्धिः निश्चिता। अर्बुदगिरौ शिवलिङ्गस्थापनात् दैत्याः अपि महतीं सिद्धिं प्राप्तवन्तः। एषा कथा, राजश्रेष्ठ, श्रुत्वा, भक्त्या हृषीकेशस्य पूजनं, सिद्धेश्वरस्य लिङ्गस्य उपासना च, सर्वपापविमुक्तये, सर्वसिद्धये च, अत्यन्तं फलदायिनी।