एवं तस्य श्रुत्वा, अम्बरीषः हर्षितहृदयः तं वचनं अब्रवीत्। स भगवानं देवानां नाथं सम्बोध्य याचितवान्—"सदा मम आश्रमे तव सन्निधिः भवतु।" तस्मात् स एकस्य तस्य प्रतिमायाः विधिपूर्वकं पूजनं अकरोत्। स गन्धैः पुष्पैः च लेपैः च तां प्रतिमां पूजयामास। दीर्घकालात् अनन्तरं, भगवतः विष्णोः देवालये स भगवान् निवासं अकरोत्। अद्यापि, राजन्, स भगवद्विष्णुः अम्बरीषराज्ञः सत्यम् उक्तं पालनं करोति। तस्मात् ततः आरभ्य, महराजन्, पृथिव्यां कर्मपद्धतिः आरम्भिता। यः भक्त्या नृपार्बुदनगरे हृषीकेशं पूजयति, यः चैकादशीरात्रौ जागरणं कुर्यात्, स परमं धाम प्राप्नोति—यत्र देवाः अपि गन्तुं कठिनम्। यः ज्येष्ठपुष्करे कर्तिके कपिलां गौः ददाति, उज्ज्वलपक्षे वा कृष्णपक्षे वा, यदा हरिदिनं आगच्छति, तदा यः विधिपूर्वकं सर्वश्रमं कृत्वा हृषीकेशं पूजयति, स पुनर्जन्म न प्राप्नोति। एकः सर्वतीर्थानि गच्छति, राजश्रेष्ठ; एकः सर्वदानानि ब्राह्मणेभ्यः ददाति; एकः सहस्रं कन्याः विधिपूर्वकं विवाहाय ददाति; एकः कुरुक्षेत्रे सूर्यग्रहणे उत्तमं दानं करोति; एकः अग्निष्टोमादियज्ञान् सम्यक् दक्षिणया साधयति; एकः हिमालयं गत्वा तत्र देहत्यागं करोति; एकः सुतीर्थे भृगुपतनं समागमे देहत्यागं करोति; एकः उपवासेन मृत्युम् उपगच्छति; एकः ब्रह्मज्ञानं श्रुत्वा तद्विद्यायुक्तः वदति; एकः गयायां पितृपक्षे पितृयज्ञं साधयति, राजश्रेष्ठ; एकः एकचित्तः सहस्रं चान्द्रायणव्रतानि साधयति; एकः सहस्रवर्षं व्रतं तपश्च साधयति; एकः ब्राह्मणः चतुर्वेदं सम्यक् पठति। किं बहु उक्तव्यम्? शृणु संक्षेपेण, राजन्। तस्मात् सर्वश्रमं कृत्वा हरिसन्निधौ स्थातव्यम्। एकस्मिन्पार्श्वे हृषीकेशः, अन्यस्मिन्कर्णिकेश्वरः। महापापिनः अपि हरिसन्निधौ गच्छन्ति। यः हृषीकेशाय एकं पुष्पं ददाति, राजन्; यः भक्त्या हृषीकेशं अभिषिञ्चति; यः च एकचित्तः तस्य पुरतः मार्जनं करोति, स विष्णुलोके रमते—नात्र संशयः। कर्तिकस्य शुक्लपक्षे एकादशीदिने, राजश्रेष्ठ; यावत् बहु जन्मपापं प्रकाशयेत्; यः पञ्चामृतैः हृषीकेशं पूजयति; तस्मात् सर्वश्रमं कृत्वा हृषीकेशं पूजयेत्। विशेषतः हृषीकेशस्य सदा पूजनं कर्तव्यम्। एषा विधिः सिद्धैः पुरा स्थापिताः, जीवेषु सम्पूर्णं सिद्धिं ददाति। तत्र विश्वावसु नाम्ना सिद्धः महत्तपः अकरोत्। स क्रोधं मदं च इन्द्रियकृत्यं च विजित्य स्थितः, तस्य तपसा राजा तुष्टः साक्षात् तं प्रादर्शयत्।