राजन्, तेन लिङ्गेन परमया श्रद्धया तत्र जनाः सम्पूजां कृतवन्तः। तस्य लिङ्गस्य प्रभावात् सर्वपापानि नश्यन्ति, रूपसम्पदपि लभ्यते। तत्र पूर्वकाले विख्याता दिव्या अप्सरा नाम वपुस्तिष्ठति स्म। तत्रैव काचित् आभीर्यपि स्त्री विकलाङ्गा विकृतवदना च आसीत्। सा कदाचित् फलार्थिनी अर्बुदगिरौ विचरन्ती, दिव्यैः माल्यवस्त्रैः भूषिता, दिव्याङ्गसम्पन्ना बभूव। एषः पुण्यस्थलस्य प्रभावः, येन सा रूपपरिवर्तनं प्राप्तवती, हे महाबाहो। तस्यां गिरिशिखरे, कश्चन दिव्यपुरुषः क्रीडायै तां दृष्टवान्, या सुन्दरदृष्टिः आसीत्। स चिन्तयामास—कच्चिदेषा देवी, नागकन्या, सिद्धा, वा विद्याधरी इति। तस्य मनः तया पद्मलोचनया सुश्रोण्या च आकृष्टमभूत्। सा स्त्री फलार्थिनी सन्ती, पर्वतस्रोतसि पतिता। स्नानानन्तरं, स्वयमेव शुभरूपा, सौम्या, रमणीयाङ्गी जाता। सा उवाच—मया एष रूपलाभः प्राप्तः, सर्वे देवाः मम वशे, किं मे इच्छ्यम् अस्ति इति। तदा स दिव्यपुरुषः विरक्तो भूत्वा, तां तन्वङ्गीं इदम् अब्रवीत्—त्वया विनयेन तुष्टोऽहं, वरं परमं दास्यामि। यः कश्चिद् अत्र श्रद्धया स्नानं करोति, स सर्वेषां देवतानां प्रियं भवति। तत्रैव जनाः सुन्दररूपाः जायन्ते, यद्रूपं देवैरपि दुर्लभम्। एवं स दिव्यपुरुषः तया सह दिव्ययानं समारुह्य स्वर्गं गतः। हे राजश्रेष्ठ, सा स्त्री यः रूपलाभं प्राप्तवती, तस्य प्रभावात् शुक्लपक्षस्य तृतीयायां माघमासे, तस्मिन् तीर्थे देवाः स्नानं कुर्वन्ति। तत्रान्याः अपि दिव्याः कन्याः, सिद्धयक्ष्यः च, तादृशं रूपं लभन्ते, यथा सा प्राप। तस्मात् स्थलात् पूर्वदिशायां रम्या गुहास्ति, यत्र पातालकन्यकाः स्नानं कृत्वा प्रविशन्ति। तत्र स्नानं कृत्वा जलं गृह्णन्ति, तेन जलाभिषिक्तः पुरुषः सिद्धो भवति। स्वर्गे वा पृथिव्यां वा, तं कोऽपि न विजेष्टुम् अर्हति। तस्य स्थलस्य पुष्पफलैः सर्वे कार्याणि सिद्ध्यन्ति। तस्य गुहायाः शिलाः शङ्खरूपाः दृश्यन्ते। या स्त्री बन्ध्या, तिलचिह्नितं जलं पिबति, सा अपि गर्भिणी भवति। रोगयुक्तो मर्त्यः अपि तत्र स्नानं कुर्वन् रोगान् विनाशयति। भूतप्रेतपिशाचानां बाधा अपि तत्रैव नश्यति। कीटपतङ्गपिशाचपक्षिमृगादयः अपि तत्र लाभं लभन्ते। रूपतीर्थस्य एषः प्रभावः न कदापि दृष्टः, न भविष्यति च। किमर्थं एतत् स्थलं सर्वेषां तीर्थानां श्रेयः इति ब्राह्मणं पृष्टवान्। तदा ब्राह्मणः कथयामास—यदा इन्द्रः राज्यं हृतवान्, बलेः त्रैलोक्याधिपत्ये प्राप्ते, तदा अदितेः पुत्रः विष्णुः, असुरविनाशकः, जातः। हरिः जातमात्रः तस्मिन्स्रोतसि स्थापितः। एष एव कारणं, अन्यद् नास्ति, सत्यमेव उक्तम्। तत्र तिलकवृक्षः सर्ववृक्षेषु श्रेष्ठः, सुतवत् पालितः। एवं तव सम्यक् आख्यातं, एतत् तीर्थस्य परमं माहात्म्यं, यत् इहामुत्रसुखदं, सर्वकामदं च।