तत्र आम्रवृक्षात् देवी सरस्वती अपि प्रकटिता। केदारः कथं अत्र आगतः इति आश्चर्यस्य विषयः अभवत्। तस्य घटनायाः यथाकथनम् श्रूयते, तत् त्वं सावधानं शृणु। पुण्यस्थलानि गङ्गाद्याः तथा दिव्यस्थानानि केदाराद्याः, सर्वे महर्षयः ब्रह्माणं अगच्छन्, राजाधिराज। देवसभायाम् सर्वाणि तीर्थानि, हे नृप, तत्र संभाषणकाले इन्द्रः चतुर्मुखं ब्रह्माणं अपृच्छत्। इन्द्रः उवाच—भगवन्, पुण्यस्य महात्मनः श्रवणम् अहं इच्छामि। कृतयुगस्य अष्टाविंशतिसहस्राणि वर्षाणि इति कथ्यते। त्रेतायुगस्य द्वादशलक्षसहस्राणि वर्षाणि इति घोषितम्। तत्र अष्टलक्षाणि च षट्चत्वारिंशतिसहस्राणि वर्षाणि वर्ण्यन्ते। कलियुगस्य चतुर्दशत्रिसहस्राणि वर्षाणि संज्ञातानि। कृतयुगे धर्मः चतुरश्रः तिष्ठति, जनार्दनः शुक्लवर्णः। तस्मिन काले धर्मपालनं भवति, अप्राप्तकालमृत्युः नास्ति जनानाम्। कामः, क्रोधः, भयः, लोभः, ईर्ष्या, द्वेषः च तत्र न सन्ति। तत्र त्रेतायुगे धर्मः त्रिपादः तिष्ठति। तस्मिन युगे यज्ञाः जीवैः क्रियन्ते, इच्छितफलदाः। तपसा, ब्रह्मचर्येण, स्नानेन, नानाविधदानैः च। ततः तृतीयः युगः द्वापरः संज्ञायते। तत्र पाठः, यज्ञः, तपः च फलकामनया क्रियन्ते। तस्मिन युगे भूमौ राजानः परस्परं युद्धं कुर्वन्ति। ततः घोरः कलियुगः चतुर्थः आरभ्यते। विष्णुः कृष्णवर्णः भवति, पापस्य प्रचुरता जायते। राजानः धनलोभिनः, शतकामनाः, मोहपूर्णाः च भवन्ति। गावः अल्पं क्षीरं ददति, द्विजाः सत्यहीनाः। कलियुगे च पापजनाः सत्यहीनाः स्युः। द्वादशे वर्षे स्त्रियः गर्भिण्यः भवन्ति। सर्वे वर्णाश्रमाः च अविभाज्याः स्युः। तत्र तीर्थानि व्यर्थानि, विदेशिनः द्वारा सर्वथा अपवित्राणि भवन्ति। एतत् श्रुत्वा ते ब्रह्माणं अव्यक्तसम्भवम् इत्युक्तवन्तः—देवाधिदेव, वयं कुत्र स्थातव्यम् इति कथय। तस्मात् तीर्थैः देवालयैः सह तत्र गन्तव्यम्। अर्बुदं यः पश्यति, महान् पापी अपि, तस्य उद्धारः भवति। अतः सर्वे तीर्थानि कलियुगे निर्गत्य, कालीभीत्या अर्बुदगिरौ अधिष्ठितवन्ति। कुरुक्षेत्रः, प्रभासः, ब्रह्मावर्तः च, तेषां निवासः अर्बुदगिरौ स्थापितः। तत्र शान्ताः जनाः परमं मोक्षं साक्षात् प्राप्नुवन्ति। तत्र प्राचीनकाले अद्भुतम् घटितम्, तद् त्वं बुधः शृणु। तत्र धर्मात्मा जनः कामक्रोधविवर्जितः तपः अचरत्।