सर्वव्यापकं शुद्धस्वरूपं महात्मानं भवन्तं नमस्कृत्य, स भक्त्या प्रार्थितवान्। तदा भगवान् तेन तुष्टः सन् "शुभमस्तु ते, वरं वृणुष्व, स्थिरव्रत," इत्युक्तवान्। एवमुक्त्वा, पर्वतं विदार्य, तत्र लिङ्गमुत्तिष्ठत्। पूर्वं मया अस्य महात्मनः पर्वतस्य वचनं प्रतिज्ञातमासीत्। त्वया उक्तं, ब्राह्मणश्रेष्ठ, सर्वं सत्यं भविष्यति। यः कश्चन मर्त्यः भक्त्या मां स्तोत्रेण पठति, तस्य सर्वं साध्यं स्यात्। ब्रह्मर्षेश्रेष्ठ, अहं इन्द्रेण प्रियकारणाय प्रेषितः। देवस्य उत्तरदिशि नित्यं पुण्यकुण्डमस्ति; यः तत्र गच्छति, सः जरा-मरणविनिर्मुक्तः परां गतिं प्राप्नोति। पर्वतं विदार्य मम लिङ्गमत्र उत्पन्नम्। अस्य लिङ्गस्य महात्म्येन, कदापि न चलिष्यति। इत्युक्त्वा, महादेवो महेश्वरः मौनं समुपागच्छत्। ततः इन्द्रादयः सर्वे देवाः तीर्थानि पुण्यस्थानानि च दृष्ट्वा ययुः। तदा प्रसन्नः देवश्रेष्ठः तत्रैव निवासमकरोत्। अथ सुतः पृच्छति—"सूत, अस्माकं कौतूहलं जातम्; यथावत् पुण्यकथां कथय।" स तदा ययातेर् गृहम् अगच्छत्, प्रणम्य तिष्ठन्, राजा ययातिः तं प्राह—"स्वागतम्, मुनिश्रेष्ठ; अद्य मे जीवनं सफलम्।" "अस्ति पर्वतः अर्बुदनाम्ना, पृथिव्यां प्रसिद्धः। सर्वं विस्तार्य कथय, तीर्थभक्त," इति राजा प्रार्थयामास। स मुनिः उवाच—"शतसंवत्सराण्यपि न शक्नोमि सर्वं विस्तरेण वक्तुम्। किंतु मुख्यतानि तीर्थानि संक्षेपेण वक्ष्यामि। अत्र स्त्रीभ्यः विशेषतः पुत्रलाभः सिध्यति।" "अतीव धर्मिष्ठा, पतिसंयता, गौतमी नाम ब्राह्मणी काचित् आसीत्। सा अर्बुदं गत्वा नागतीर्थं प्रविवेश। पुत्रैः सह सा तत्र पुण्यस्थले समुपागच्छत्। सर्वसामग्री, कुशा, पुष्पाणि च विविधानि तेन समुपनयन्। तस्याः पुत्रः धन्यः, यः सदा मातरं सेवते।" "अहं पतिसंयोगविहीना पुत्रशून्या च दुःखिता," इत्येवमवोचत् सा। यद्यपि पतिसंयोगः नासीत्, सा सहसा गर्भिणी अभवत्। सा मरणनिश्चया सन् अग्निं प्रज्वाल्य तत्र स्थितवती। तदा दिव्यवाणी व्याहरत्—"अस्यां विषये तव दोषः नास्ति, अस्य पुण्यस्थलस्य प्रभावात्। यद् यत् पुरुषः जलस्थः हृदये इच्छति, तत् सिध्यति।" "यदा तस्याः पुत्रं दृष्टवती, पुत्रेच्छा तव हृदये जाता। तस्मात् त्यज, शुभे, त्वं निर्दोषा।" इत्युक्त्वा, दिव्यदूतस्याकाशवाणीं श्रुत्वा, सा विस्मयं प्रपेदे—"एष तीर्थस्य प्रभावः अद्भुतः। अहं अन्यत्र न गमिष्यामि, एतत् परमं तीर्थं अनुभूय।" ततः सा सर्वलक्षणसम्पन्नं पुत्रं प्रसूता। यः कश्चन अत्र श्राद्धं करोति, तस्य वंशः न नश्यति। यः कश्चन कामरहितः अत्र स्नानं करोति, स्त्री वा केवलं पुष्पफलैः अर्चयति, तस्य सर्वं पुण्यं लभ्यते इति।