स तदा भीषणरूपः, दुर्धर्षः, सर्वदा विचरन्, भयङ्करदर्शनः दनुजः प्रादुरासीत्। तस्य विशालजत्रुः, महाकीर्तिः, तीक्ष्णमुखः, घोरनयनः चाभवत्। तस्य भीषणनिनादं श्रुत्वा, देवी स्वव्रतविघ्नात् कोपिता, रक्तशैलकन्दरायां मृगपतिं आरुह्य समुत्पपात। सा तदा मेघगर्जितनिःस्वनतुल्यं सिंहनादं विनिर्मथ्य प्रादुश्चकार। तस्यानन्तरं मातरः स्वदेहात् कोपसंयुक्ताः योगिनीनां मण्डलं ससृजुः। तत्र केचन रक्तवर्णाः दण्डिन्यः हंसारूढाः आसन्। अन्याः क्रुद्धाः ज्वलद्रिशूलधारिण्यः अभवन्। अन्याः स्वसेनया सह मयूरारूढाः निर्गताः। अन्याः महाकोपेन गरुडारूढाः प्रस्थिताः। तथा केचन व्याघ्रारूढाः नीलोत्पलसदृशप्रभाः आसन्। अपराः कोपात् रक्तवर्णाः, सहस्रलोचनरूपिण्यः, चित्रगजचर्मारूढाः अभवन्। अन्याः अश्वारूढाः, विद्युत्प्रभाभास्वराः, समागताः। एवं चत्वारिंशत्कोट्यः षष्टिलक्षाः च योगिन्यः असुराश्रमस्य बहिः स्थिताः। तदा योगिनीनां मण्डलस्य च दैत्यमण्डलस्य च मध्ये, योगिन्यः मुक्तबाणैः दैत्यानां मुकुटानि विदारितवन्त्यः। तत्र रक्तनद्यः प्रवहन्त्यः, केशिकाकुष्भैः तृणैः युक्ताः। पिशाच्यः गृध्रचञ्च्वारूढाः, महाप्रासादसदृशाः, दैत्यवीराणां कपालैः, दुष्टदैत्यरुधिरमद्यपूर्णैः, समाकुलाः। गृध्रगणाः तेषां अन्त्राणि रज्जुसदृशानि मन्यमानाः जगृहुः। सिद्धविद्याधरशक्तिभिः विमुक्ताः, मन्दारसुमधुगन्धिनः, शत्रुहयाः योगिन्यः शुद्धीकृत्य, तेषां शरीरेषु लीनाः अभवन्। केचन दण्डैः, अन्ये तीक्ष्णशूलैः, अन्ये च शितास्त्रैः प्रहारं कृतवन्तः। योगिन्यः खड्गैः दैत्यप्रमुखान् विनाशयामासुः। ब्राह्मी स्वयम् समरव्यूहं विधाय तान् निघ्नन्ती समुपागच्छत्। माहेश्वरी दीर्घयुद्धेन त्रिशूलेन प्रहारमकरोत्। कौमारी शूलप्रहारेण दानवस्य शिरः विदारयामास। वाराही त्वरया बाष्कलस्य शिरः गदया चूर्णयामास। तदनु सा या नाम्ना प्रसिद्धा, तेषां निन्दया सैवाभवत्। प्रचण्डः च चामरः, द्वौ महाबलिनौ, महाकीर्तिमहाजत्रू, महिषासुरं युद्धाय कोपार्द्रं अनुगच्छताम्। सारथयः धनुष्मन्तः, रक्तस्रावशिरसः अभवन्। सर्वदिक् सिंहनादैः भीषणैः पूरिता। ते बलवन्तः तैः सह समरे युद्धं कृत्वा, न सहन्ते स्म। तत्र मायया जातस्य दुष्टस्य अजितत्वं कथयित्वा, सा योगनिद्रारूपिणी विष्णोः पद्मलोचनयोः प्रादुश्चकार। मधुकैटभौ अपि तस्या हस्तं न गृहीतवन्तौ, हे मातः। यदि त्वं कौशिकी न जाताऽभूः, शुम्भनिशुम्भयोः मृत्युर्न सञ्जातः स्यात्। हे विन्ध्यवासिनि, तव कदा वा तपः निष्फलं जातम्? कपिशय्या उपभुक्ता, सा च धनाधिपाय दत्ता। एवं देवीयोगिन्यः स्वबलैः सह दैत्यान् सम्यक् संहरन्त्यः, स्वशौर्यं प्रदर्शयन्त्यः, सुरलोकहिताय समरभूमौ प्रवृत्ताः।