तदा तस्य तपस्विनः शरीरः श्मश्रुजटाभिः लोहितशालिसदृशाभिः शोभितः, भस्मच्छायया विराजमानः आसीत्। स नासाग्रदृष्ट्या स्थिरः, मृदुलवक्त्रपुटः, अन्तर्मननाय समाहितः, सुषुप्तिपर्यन्ते स्थितः आसीत्। तस्य समीपे, षड्विधशत्रुविनाशाय जालवत् स्थितस्य, सा उचितकर्माणि कृत्वा समीपमागच्छत्। अथ अरणाचलपर्वतः पुण्यप्रदेशेषु पूज्यः इति उक्तवान्। विजयादिभिः मुखेन उमायाः वृत्तान्तं श्रुत्वा, स मुनिः ताम् अतिथिसंमानाय कन्दमूलफलादिभिः सत्कृतवान्। दीप्तिस्तम्भप्रादुर्भावादारभ्य सर्वं यथाक्रमं कथितवान्। शोनपर्वतस्य पूर्वभागे स्थलीश्वरनाम्नि पुण्यस्थानम् अस्ति। तत्र वैकुण्ठपरमेष्ठ्यादिभिः देवैः सघनं निवासितम्। शोनपर्वतस्य पादे प्रवालपर्वतनाम्नि स्थानम्। अतः तत्रैव त्रिनेत्रं स्थापितवान्। मम आश्रमसमीपे एषः महान् पुण्य क्षेत्रः। मुनिसंमत्या आश्रमं स्वीकृतम्। आश्रमरक्षणाय सत्यवती वनवासिनी नियुक्ता। समग्रपुण्यवनरक्षणाय ताम् उपदिष्टम्। ततः सा मन्दारपुष्पैः शोभितं केशगुच्छं बध्नाति। हंसचिह्नेन अंकितं तु धवलवस्त्रं त्यक्त्वा, तुषारसदृशं, तिष्ठति। कोमलाङ्गुल्यः पुष्पाणि अपि ग्रहींतुं अशक्ता। वज्रसूचिसदृशानि तस्याः अङ्गानि कांटकैः विदारितानि। पुण्यकमलनद्यां स्नानं कृत्वा, कुशान्नतिलगौर्यां जलैः पूजनं कृतवती। सङ्गणितसिकतान्तः सूर्यं आवाह्य, कमलैः पूजितवती। स्वयम् एकं शङ्करलिङ्गं स्थापितवती। आसनप्रतिमा-मूलाङ्गैः सूर्यं पूजितवती। सर्वदिशासु सोमादिग्रहान् गोमुद्रादिभिः पूजितवती। सर्वं विशुद्धजलैः प्रक्षालितवती। भूतशुद्धिं कृत्वा अन्तर्यागं आरब्धवती। वामाद्यशक्तीः दलमूल्ये स्थाप्य, दलाग्रे सूर्यचन्द्रनाडी स्थापितवती। तदुपरि शक्तिचक्रं पञ्चब्रह्मस्थापनं कृतवती। चन्दनपुष्पादि धूपदीपं च अर्पितवती। सर्वदिशासु इन्द्रादीन् वज्रधारिणः देवतान् आवाहितवती। पञ्चमुखरूपाणि पूज्य, चण्डेश्वरपूजनं कृतवती। शिवशास्त्रविधिना शुभद्रव्यैः पूजनं कृतवती। कन्दमूलफलाद्यर्पणं व्यवस्थितवती। अङ्गुष्ठाग्रे स्थित्वा पंचाग्निमध्ये तापं सहनवती। वर्षरात्रिषु जलधाराभिः मेघैः सह स्थितवती। हस्तपदाभ्यां कमलानि निर्माय, मुखेन चन्द्रम् स्तुतवती। निवारबीजदानात् पशूनपि पोषितवती। आलावालफलजलैः सुन्दरघटेषु स्नानं कृतवती। एवं सा सत्यवती, तपोपूजासंयुता, पुण्यवनं रक्षितवती।