यदा तु व्रतधारी धर्मज्ञः सहस्त्रचन्द्रव्रतस्य पालनाय प्रवृत्तः, तदा याज्ञिकानां सम्पत्तिं सम्यक् मापकः तेषां मनसां तुष्टिं साधयेत्। द्विजातिसम्पुटं यत्नपूर्वकं वस्त्रैः सम्मानयेत्। ब्राह्मणानां प्रतिमाः गौः पुरस्कृत्य प्रदातव्या; चन्द्रस्य हर्षाय द्विजातिभ्यः दानानि हर्षेण दातव्यानि। तदनन्तरं, विद्वान् शेषं दिनं उपवासेन यापयेत्; अन्ते स्वबन्धुभिः सह भोजनं कृत्वा व्रतं परित्यजेत्। एवं सहस्त्रचन्द्रव्रतं श्रेष्ठं कृतं भवति; तेन व्रतेन शुद्धहृदयः मनुष्यः चन्द्रलोकं प्राप्नोति। हे ब्राह्मन्, यथा नारायणस्य प्रियः भवति, तथा सः अपि प्रियः भवति। ततः धर्महरि-नामकः देवः कलियुगस्य मलान् विनाशयति। सः वेदवेदाङ्गतत्त्ववित् स्वधर्मे निपुणः। सः आगत्य तत्र महोत्सवमादरपूर्वकं कृतवान्। तदा ब्राह्मणः, हर्षात्, उभे भुजे उत्तोल्य, हृष्टः वदति स्म— "नान्यं नगरं दृष्टं यद् अयोध्यायाः तुल्यं। हरिः स्वयं तत्र वसति; किम् अन्येन तुलनीयम्? अहो विष्णोः! अहो तीर्थम्! अहो अयोध्या! अहो महापुरम्!" इति बहुशः उक्त्वा, सः हर्षविभूतः नृत्यति स्म। धर्मं एवं नृत्यन्तं दृष्ट्वा, करुणया प्रेरितः धर्मः तं नमस्कृत्य, हरिं श्रद्धया स्तोतुम् आरभत। "नमः विष्णवे, यस्य दिव्यपादौ शङ्करः स्पृशति। नमः तुभ्यं, यस्य पादौ भक्त्या पूज्यन्ते, ब्रह्मादिभिः प्रियः। नमः कमलपादाय, नमः पद्मनाभाय। ॐ नमः योगनिद्राय, यस्य आत्मा योगदीप्तिभिः चिन्त्यते। सुकेशाय, सुसूत्रनासाय, सुशिरःकुटिलाय, चक्रधारिणे नमः। शोभनबाहवः तुभ्यं नमः; सुशोभनजंघाय नमः। पुनः पुनः केशवाय, शान्ताय, वामनाय नमः।" एवं स्तुत्वा, तुष्टः हृषीकेशः, धर्मविषये उपदेशं कर्तुम् आरभत। "वरं वृणीष्व, हे धर्मवित्, यद् हृदयस्य प्रियं। यः मां अनासक्तः, एषा स्तुत्या स्तौति, तं अत्र स्थापयामि, हे जगद्गुरो, तव नाम्ना। स्मरणमात्रेण मनुष्यः धर्महरेः पापात् विमुक्तः।" "सारयूनदीस्नानं कृत्वा, निर्मलचित्तः, अत्र दानं, होमं, जपं, ब्राह्मणभोजनं च कुर्यात्। यत् पापं जायते, जानता अजानता वा, विधिना प्रायश्चित्तेन तत् नश्यति। अज्ञानात् ज्ञानात् वा, राजदण्डादिभिः वा, अत्र प्रायश्चित्तं यत्नेन कर्तव्यम्। अत्र विष्णुः स्वयं भक्त्या प्रत्यक्षं वसति।" "आषाढस्य शुक्लपक्षे एकादश्यां, हे द्विजश्रेष्ठ, स्वर्गद्वारे स्नानं कृत्वा धर्महरिं दृष्ट्वा, दक्षिणदिशि सुवर्णखानिः श्रेष्ठा अस्ति।" ततः व्यासः उवाच— "हे भाग्यशाली, तत्त्ववित्, कथय— सुवर्णवृष्टिः कथम् अभवत्? कृपया सर्वं विस्तारतः कथय, हे धर्मज्ञ। एतद् श्रवणं जनानां महद् आश्चर्यं जनयति।" "पुरा रघुवंशे एकः राजा आसीत्, यः इक्ष्वाकुवंशस्य वर्धकः अभवत्।