वासुदेवस्य कृपया स तद्देशः वास्तवमेव अद्भुतः अभवत्। स एव क्षेत्रः सर्वेषां भूतानां, यथा स्वयमेव भगवतः, मुक्तिधाम नित्यं अस्ति। तत्र बहुविधानि रूपाणि धारयन्तः, विष्णोर्लोकस्य सदा काङ्क्षिणः जनाः, अन्यत्र न धर्मलाभः यथा अत्र एव दृश्यते। सर्वेषां जीवात्मनाम्, विशेषतः दानेन, ब्राह्मणपूजनेन, दम्पत्योः च, सर्वेषां अभिलषितानां पूर्णता अत्रैव सदा जायते। सर्वयज्ञेभ्यः, सर्वतीर्थस्नानेभ्यः च, अधिकं फलम् अत्र लभ्यते। केवलं अस्य स्थानस्य दर्शनात् एव सर्वपुण्यं जीवेषु जायते। अत्रैव ब्राह्मणैः नेतृभिः सह जनैः समापनकर्म कर्तव्यम्। द्व्यर्धवर्षात् परतः, पक्षयोः द्वौ दिने, अथवा त्र्यशीत्यधिकत्रिवर्षचतुर्मासात् परं, सः सम्यक् समापनकर्म आचरितव्यम्। यः सहस्रवर्षपर्यन्तं वसति, तेन यज्ञिनां परं पुण्यं, यत् सदा श्रूयते, सः लभ्यते। अत्रैव एषः पुण्यव्रतः सर्वसौख्यदः उच्यते। चतुर्दश्यां स्नानदन्तधावनादिभिः शुद्ध्वा, पौर्णमास्यां च, सोमपूजा कर्तव्या। आदौ गौरीप्रमुख्याः मातरः क्रमशः पूजनीयाः। ततः, यथाशक्त्यनुसारं, अर्धेन वा पादेन वा, चन्द्रमण्डलसदृशं प्रतिमां यत्नेन निर्मातव्यम्। श्रद्धया वा शक्त्या वा, यथाराम्यते, सा प्रतिमा कार्याः। अनन्तरं, शास्त्रीयविधिना सोमपूजा विधाय्या। सोममन्त्रेण यथाशक्ति होमः कर्तव्यः। सोमोत्पत्तिह्यं सोमसूक्तं च सावधानं पठेत्। ततः चन्द्रमण्डले जलैः चन्द्रकलानां स्थापना कार्याः। शुभशालीनैः तण्डुलैः चन्द्रमण्डलसदृशं मण्डलं निर्मातव्यम्। चतुष्कोणे बहिः पूर्णकलशाः स्थापनीयाः। सदा चन्द्रमसे, विधवे, कुमुदप्रियाय, नमः। अमृतांशवे, सोमाय, ओषधीनां पते, नमः। ताराधिपाय, रजनिपते, नमः। एवं षोडशनामभिः सोमः स्तुत्यः। ततः भक्त्या मन्त्रपूर्वकं विधिना नैवेद्यं दातव्यम्। हे मासान्ते पुनः पुनः जाताय, नमः। एवमुक्त्वा सोमं सम्यक् पूज्य, प्रणिपत्य वन्देत। शान्त्यर्थं द्विजातिभ्यः वस्त्रच्छादनानि दातव्यानि। द्विजानां धनमानं ज्ञात्वा तेषां मनःपरितोषः साध्यः। द्विजदम्पत्योः यत्नेन वस्त्रैः सत्कारः कर्तव्यः। गवां पूर्वकाः प्रतिमाः ब्राह्मणान् दातव्याः; सोमसंतोषाय द्विजातिभ्यः हर्षेण दानानि कारयेत्। शेषं दिनं जितेन्द्रियः उपोष्य यापयेत्; पश्चाद्बान्धवैः सह भुञ्जीत, व्रतं त्यजेत्। एवं सहस्रचन्द्रदर्शनव्रतम् उत्तमम् आचरति; तेन व्रतेन शुद्धात्मा सोमलोकं प्राप्नोति। हे ब्राह्मन्, यथा नरायणाय प्रियः, तथैव सः भवति। तत्र धर्महरिनामा देवः कलियुगमलनाशनः, वेदवेदाङ्गसारज्ञः, स्वकर्मनिपुणः, आगत्य तत्र महोत्सवम् आदरात् अकरोत्। तदा ब्राह्मणः सः उभयभुजौ उत्तोल्य, हर्षेण वाक्यम् उवाच।