यः स्वर्गद्वारे विछिन्नः स्यात्, सः परमं गन्तव्यं प्राप्नोति। ये सर्वे स्वर्गद्वारं गच्छन्ति, तेषां तदा शुभकालः भवति। यावन्ति पापानि जनाः पृथिव्यां शरीरेण कुर्वन्ति, विशेषतः ज्येष्ठमासे शुक्लपक्षे पंचदशे दिने, तत्र व्रतयोगनिष्ठैः सहस्रशः सोमार्चनानि क्रियन्ते। तस्माद् महानां पापानां विनाशेन स्वर्गः प्राप्यते। सोमव्रतस्य उत्पत्तिः विधिश्च तत्र सम्यक् वर्णितः। तत्रैव अमृतसागरः तीर्थस्य महात्म्यं साक्षात् द्रष्टुं समागतः। तत्र नियमेन क्रमशः अनेकानि अद्भुतानि घटनानि अभवन्। तस्य कृपां लब्ध्वा, स्वनाम्ना अग्रे स्थाप्य, वासुदेवस्य प्रसादेन तत् स्थलम् अतिशयम् अद्भुतं जातम्। सर्वदा तद् स्थलम् सर्वसत्त्वानां मोक्षधाम् भवति, यथा भगवतः। विविधरूपधारणेन, विष्णुलोकस्य अभिलाषेण, अन्यत्र धर्मः न लभ्यते यथा अत्र। सर्वदा जीवेषु सर्वकामफलप्राप्तिः जायते—विशेषतः दानेन, ब्राह्मणपूजनेन, दम्पत्योः च। सर्वयज्ञात्, सर्वतीर्थस्नानात्, अत्र अधिकं फलम् लभ्यते। केवलं दर्शनात् जीवेषु सर्वपुण्यं सम्पद्यते। अत्र समापनकर्म ब्राह्मणपूर्वकैः मानवैः कर्तव्यम्। द्विवर्षार्धं यावत्, पक्षयोः द्वयोः दिवसे, अथवा त्र्यशीत्यधिकत्रिंशद्वर्षेषु चतुरः मासाः यावत्, तदा समापनं विधिवत् कर्तव्यम्। यज्ञकृतां यः परमं पुण्यं सदा कथ्यते, तत् पुण्यं सहस्रवर्षजीविभिः लभ्यते, हे ब्राह्मण। अत्र पुण्यव्रतम् सर्वसुखप्रदं इति कथ्यते। चतुर्दशीदिवसे, स्नानदन्तधावनपूर्वकं, पूर्णिमायां च, सोमपूजा कर्तव्या। आदौ मातरः गौर्याद्याः क्रमशः पूजनीयाः। यत्नेन चन्द्रमण्डलसदृशं रूपं यथाशक्ति, अर्धेन वा चतुर्थांशेन वा, निर्मितव्यम्। श्रद्धया वा शक्त्या वा, तद् साध्यानुसारं निर्मितव्यम्। ततः शास्त्रविधिना सोमपूजा कर्तव्या। सोममन्त्रेण यथाशक्ति होमः कर्तव्यम्। सोमोत्पत्तिस्तोत्रं सोमसूक्तं च श्रद्धया पठितव्यम्। सोममण्डले जलस्य प्रयोगः कर्तव्यो, चन्द्रकलाः स्थापनीयाः। शुभशालिव्रीहिभिः चन्द्रमण्डलसदृशं मण्डलं रचनीयम्। चतुर्भ्यः कोणेषु बहिः पूर्णकुम्भाः स्थापनीयाः। सदा चन्द्राय नमः, विधवाय, कुमुदबन्धवे। अमृतरश्मये, सोमाय, औषधीनां नाथाय नमः। तारापतये, रात्रिपतये नमः। एवं षोडश नाम्ना सोमः स्तुत्यः। ततः भक्त्या मन्त्रपूर्वकं विधिना हव्यं दातव्यम्। मासान्ते पुनः पुनः जाताय तुभ्यं नमः। एवं सोमं सम्यक् पूज्य, प्रणामः कर्तव्यम्। शान्त्यर्थं द्विजातिभ्यः वस्त्राणि च वस्त्रच्छादनानि दातव्यानि।