एकदा धर्मविदां मध्ये कथितं यत्—यः सेवकः स्वस्य सीमां लङ्घयति, स सरोवरतीरात् वस्तूनि हरन् गर्दभो भवति। विष्णोः शत्रुः सर्पः भवति, शिवस्य द्वेष्टि मूषकत्वं प्राप्नोति। एतत् सर्वं श्रद्धालुभिः अरुणप्रदेशे कर्तव्यम्। एवं पापकृतां नरकदुःखानां बहुविधं श्रुत्वा, सर्वेषां पापानां नाशाय श्रद्धां आश्रित्य यत्नः कर्तव्यः। ब्रह्महत्या कृतवान् जनः शोणगिरिं गत्वा खड्गतीर्थे निमज्जेत्। उपवासं कृत्वा, पूजनं च विधाय, शुद्धः सन् परं प्रभुं समर्चयेत्। स देवतां विशेषपूजया, एकाग्रभक्त्या च सेवेत। मद्यपः अपि यदि अरुणप्रदेशे संवत्सरमेकं वसति, सः क्षीराभिषेकेन, शतरुद्रीयपाठेन च, देवतां स्नापयेत्। सुवर्णचौरः शोणगिरौ बिल्वपत्रैः हरं पूजयेत्। गुरुपत्न्याः सह संगमं कृतवान् कृष्णिकायाः अरुणगिरिं गच्छेत्, तत्र त्रिमासं श्रीशोणाचलशंकरं पूजयेत्। षडक्षरमन्त्रं प्रतिदिनं जपन्, सः पापात् विमुच्यते। परदारापहर्ता अपि, यः इन्द्रियसंयमी, अस्मिन्नेव प्रदेशे, महेश्वरभक्ताय यथाशक्ति द्रव्यं दद्यात्। विषप्रदाता अपि, पूर्ववत् अरुणक्षेत्रे व्रतानि समाचरन्, शुद्धिं प्राप्नोति। निन्दकः अपि, वेदपरायणः, व्रती च, अरुणक्षेत्रे पुण्यं लभते। अनलप्रवर्तकः अपि, यथोक्तं त्रिमासं व्रतानि समाचरन्, पापात् विमुच्यते। धर्मनिन्दकः, वर्षमेकं शोणक्षेत्रे व्रती सन्, शुद्धिं लभते। पितृद्रोही अपि, मासमेकं अरुणक्षेत्रे सावधानः स्थित्वा, पापात् विमुच्यते। ग्रहणकाले बहून् ब्राह्मणान् भोजयेत्। स्त्रीहन्ता, बालहन्ता वा, शोणक्षेत्रं प्राप्य, शुद्धिं प्राप्नोति। गुह्यपापकृदपि, इन्द्रियसंयमेन अस्मिन्शोणक्षेत्रे, शुद्धिं लभते। मिथ्यावादी, षण्मासं अरुणक्षेत्रे व्रती सन्, पापात् विमुच्यते। कूपादिदाहकः, भक्त्या शोणक्षेत्रं प्राप्य, शुद्धिं प्राप्नोति। भूमिचौरः देवतायै भूमिं दद्यात्, तेन महाफलं लभते। गृहचौरः देवतायै नूतनं मन्दिरं निर्मायेत्। परपीडकः, शोणक्षेत्रे महेश्वराय दत्तधनः सन्, शुद्धिं लभते। मांसभक्षी च, त्रयः पक्षान् शोणक्षेत्रे व्रतानि पालयन्, पापात् विमुच्यते। त्रीः कृत्वा ‘शोणगिरिश्वर’ इति घोषयन्, पापात् विमुच्यते। मोक्षकामः श्रद्धया अरुणेश्वरमन्त्रं जपेत्। अरुणगिरेः कृते यत्कर्म, तत्साक्षात् शुभफलदं भवति। परमानन्दे अपि, ज्ञानी ‘अरुणशंकर’ इत्येतद् नाम उच्चारयेत्। त्रिदिनानि अरुणक्षेत्रे निवसन्, पापान्मुच्यते। एषः दक्षिणकैलासः, स एवायं अरुणगिरिः। केवलं अस्य स्थलस्य स्मरणेन अपि, पुण्यस्य क्रमः ज्ञेयः। शोणक्षेत्रे कृतस्य कर्मणः पुण्यं, सेतुकृतात् कर्मणः अपि अधिकम्। ज्ञानी शोणगिरौ राजसूयमश्वमेधयज्ञौ समाचरेत्। तस्य शतं चान्द्रायणव्रतानि, वा दशसहस्रं सान्तपनानि, कृतानि इव स्युः।