सर्वसिद्धजनमहर्षिसौम्यव्रतानां निवासस्थानमिदं पर्वतमण्डलं, यत् सुमेरुकैलासमन्दरादपि विशिष्यमाणम् अस्ति। स्वर्गस्थाः देवाः अपि तत्र निवसतां जीवेषु स्पृहां कुर्वन्ति। तत्र यानि महावृक्षाः, तेषां समता न कामदुघवृक्षेषु अपि दृश्यते। हिंसायाः एव रताः ये व्याधाः, ते अपि तत्र रूपपरिवर्तनं प्राप्नुवन्ति। तत्र विचरन्ति मेघाः शिखराणि स्पृशन्तः, पक्षिणः मधुरं कूजन्ति, वेणुवृन्तानि अपि शब्दयन्ति। कृष्णपक्षे रात्रौ तत्र जुगुप्सया दीप्यमानानि ज्वलन्ति दीपिकाः इव। तत्र नद्याः तटस्थाः वृक्षाः नित्यं अविघ्नेन संयुक्ताः सन्ति। तस्याः उच्चशिखरस्य पर्वतः तारागणैः अपि स्पृष्टः। तस्य शैलस्य शृङ्गेषु सर्वाणि मृगजातीनि नित्यं विचरन्ति। अधस्तात् तत्र शबराः अपि सामान्यतया दृश्यन्ते। किम् अधिकं वक्तव्यम्? द्विमातृकाः अपि तत्र स्थितानां प्रति ईर्ष्यां कुर्वन्ति। तत्र सिंहव्याघ्रगजाः अपि तानि देहानि परित्यज्य वसन्ति। पूर्वदिशि तत्र दृश्यते भास्करनामकः पर्वतः, पश्चिमदिशि च दण्डनाम्ना महाशैलः। शोनपर्वतस्य दक्षिणे अमराचलः पर्वतः अस्ति। अत्रोत्तरदिशि सिद्धवासगुहायुक्तः पर्वतः दृश्यते। तस्य अन्तेऽन्ते अन्येऽपि बहवः पर्वताः सन्ति, येषां पादेन सर्वे वृक्षाः नित्यं धार्यन्ते। एवं पर्वतराजं दृष्ट्वा, मेना हिमवान् च तत्र द्रष्टुं शक्येते। तस्य जटासु वृक्षलताः ललितलक्षणानि कुर्वन्ति। तस्य दीप्तशिखरयोः उभयतः चन्द्रसूर्यौ स्थितौ। वर्षाकाले शिखरस्य अधः अतिविस्तीर्णतमाः मेघाः सन्ति। स एव पर्वतराजः सहस्रपादः सहस्रशिराः च। तस्य शीर्षेषु नद्यः प्रवहन्त्यः लीयन्ते इति न आश्चर्यम्। शरद्भिः मेघमालाभिः परिवेष्टितः सः दृश्यते। तस्य शिखराग्रेषु नीलरक्तवर्णाः संलग्नाः। अत्यन्तदुर्गमत्वात् तस्य तिक्तता अस्ति, नाम्ना तु न। तत्र तक्षकः अनन्तः चान्ये च नागेश्वराः परस्परं स्पर्धन्ते। सः स्वस्वरूपेण अष्टधा प्रकाशते। शिखरमध्ये शिवस्य सुश्म्ना पद्मनदी वहति। ब्रह्मा हंसस्वरूपं, विष्णुः वराहरूपं गृहीत्वा, स्वप्रियाभिः सहितः अमराचलनाथं समुपेत्य, घोरं तपः कृत्वा साक्षात् सदाशिवं अपश्यत्। तथापि, करुणया मदनद्विषः वामभागं न लब्धवान्। तत्रैव पुरुषानां भोगदायिन्यः, मोक्षप्रदायिन्यः लिङ्गरूपे प्रतिष्ठिता। सा साधूनाम् अविघ्नतया मन्त्रसिद्धिं ददाति। एकस्नानेन एव पञ्चमहापातकानि नाशयति, एकप्रणाममात्रेण सर्वपापानि विनाशयति।