भगवतः स्वस्य सेवकं किमर्थं अन्यस्य कृते आदेशः कृतः स्यात्? त्वमेव हि सर्वगूढं शैवधर्मं यथार्थतया वेत्सि। त्वया केवलं, नान्येन, अहं दीर्घकालं एवं सेवितः। तस्मात् धर्मोपदेशैः संरक्षिते गूढे क्षेत्रे त्वां उपदिश्यामि। आचार्यः स्वयमेव श्रद्धया शिष्येण सावधानेन सह प्रवर्तेत। समाहितचित्तः सन् अचलां श्रद्धां स्थापय। यं कामान्तकं देवं स्मर, शाङ्करीं स्तुतिं च संस्तौहि। दक्षिणदिशि द्राविडेषु, तपस्विन्, एकं देशं विद्यते—त्रयोजनविस्तीर्णं, यत्र योगिनः शिवभक्ताः पूजन्ति। तत्र शम्भुः स्वयं पर्वतरूपेण स्थितः। तद्वासोऽस्ति सर्वसिद्धानां, महर्षीणां, शुभव्रतानां च। सः सुमेरुं कैलासं मन्दरं च अतिशेते। स्वर्गस्थाः देवाः अपि तत्र निवसतां जन्तूनां कामनां कुर्वन्ति। तत्र महावृक्षाः कल्पवृक्षेभ्यः अपि श्रेष्ठाः; तत्र ये व्याधाः हिंसामात्ररता अपि, तेषां रूपपरिवर्तनं भवति। तत्र चलन्त्यः मेघाः शिखराणि स्पृशन्ति; पक्षिणः मधुरं गायन्ति, वेणुगुच्छाः अपि निनादं कुर्वन्ति। तत्र कृष्णपक्षे रात्रौ ज्वलन्ति शलभाः, स्मृतिं इव दधतः। तत्र नदीतीरेषु वृक्षाः नित्यं अविघ्नेन संयुक्ताः। तस्य उच्चशिखरस्य ताराः अपि संस्पृशन्ति। तत्र सर्वे मृगाः निरन्तरं पर्वतपृष्ठे चरन्ति। अधस्तात् तस्य, शबराः अपि सामान्यतया दृश्यन्ते। का विस्तरेण कथा? द्विमातृका अपि तत्र निवसतां प्रति ईर्ष्यां कुर्वन्ति। तत्र सिंहाः, व्याघ्राः, गजाः च देहत्यागं कृतवन्तः। पूर्वदिशि तत्र भास्कराख्यः पर्वतः दृश्यते; पश्चिमदिशि च दण्डनाम्ना महापर्वतः कश्चन अस्ति। शोनपर्वतस्य दक्षिणे अमराचलः पर्वतः तिष्ठति। अत्रोत्तरेषु भागेषु, यस्य गुहासु सिद्धाः वसन्ति। तस्य सीम्नि अन्येऽपि बहवः पर्वताः सन्ति, येषां वृक्षाः सर्वदा तेन धार्यन्ते। एषः पर्वतेश्वरः दृष्टः सति, मेना च हिमवान् च प्रत्यक्षीभूतौ। वृक्षलतानां चिह्नैः केशैः, जटाजूटेन च सः विज्ञायते। तस्य दीप्तशिखरयोः उभयतः चन्द्रसूर्यौ स्थितौ। वर्षाकाले शिखरस्य अधः तीव्रतमाः मेघाः भवन्ति। एषः पर्वतेश्वरः सहस्रपादः सहस्रशिराः च अस्ति। तस्य शीर्षेषु नद्यः प्रवाहाः लीयन्ते, इदं न विस्मयनीयम्। शरद्गगनस्य मेघाः तम् उपगम्य मेखलां निर्मिमीत। तत्र शिखराग्रेषु नीलरक्तवर्णाः संलक्ष्यन्ते। अतिदुर्गमतया तस्य तीक्ष्णता अस्ति, न तु नाम्ना। तत्र तक्षकः अनन्तः चान्ये च नागेश्वराः परस्परं स्पर्धन्ते। एवं स गूढः क्षेत्रविशेषः धर्मोपदेशैः संरक्षितः, शिवभक्तानां योगिनां च परमं स्थानं, भगवत्सम्बन्धेन ऐश्वर्येण च भूषितः, सर्वलोकातिशायित्वेन च शोभते।